III SA/Lu 596/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 marca 2016 r., złożonym u operatora pocztowego w dniu 8 marca 2016 r., M. C. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Skarga ta została skierowana do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, w związku z czym, w dniu 15 marca 2016 r. została przekazana za pośrednictwem operatora pocztowego według właściwości Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi upływał w dniu 7 marca 2016 r. (w poniedziałek), ponieważ decyzja organu drugiej instancji została skarżącemu doręczona w dniu 4 lutego 2016 r., a dzień 5 marca 2016 r. przypadał na sobotę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 7 marca 2016 r. (w poniedziałek). Decyzja organu drugiej instancji doręczona została skarżącemu w dniu 4 lutego 2016 r, natomiast dzień 5 marca 2016 r. przypadał w sobotę, wobec czego zastosowanie miał przepis art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stosownie do treści przepisu art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oznacza to, że o zachowaniu terminu decyduje data stempla pocztowego na kopercie pisma nadanego przez operatora publicznego. Jak wynika z treści datownika zamieszczonego na kopercie nadawczej skargi, złożona została ona w placówce poczty w Ł. w dniu 8 marca 2016 r. i skierowana na adres Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Poznaniu, zamiast zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji organu – za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, czyli na adres jego siedziby w Warszawie, przy czym należy dodać, że ta okoliczność ma dla sprawy zachowania terminu znaczenie drugorzędne. Przyczyną stwierdzenia, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu jest bowiem fakt, że została ona nadana w placówce pocztowej w dniu 8 marca 2016 r., podczas gdy trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał w dniu 7 marca 2016 r. Pobocznie tylko należy zauważyć, że błędne zaadresowanie skargi do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, zamiast do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak pouczono stronę w decyzji z dnia 29 stycznia 2016 r. spowodowało, że dopiero w dniu 15 marca 2016 r. została ona przekazana za pośrednictwem operatora pocztowego według właściwości właściwemu adresatowi, tj. Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Sytuacja ta nie miała jednak decydującego znaczenia dla odrzucenia skargi, wobec faktu nadania jej w placówce operatora pocztowego w dniu 8 marca 2016 r. czyli jeden dzień po terminie. Zatem nawet prawidłowe skierowanie jej na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nie zmieniłoby oceny, iż w dacie 8 marca 2016 r. była ona spóźniona. Niezależnie od tej konkluzji, należy dodać, iż w świetle aktualnego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, co oznacza, że zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez tenże organ do właściwego adresata, czyli do właściwego organu administracji publicznej (tak postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 24/13). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z powołanym na wstępie przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po terminie nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania Sądu i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.