III SA/Lu 599/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego w zakresie wniosku W. H. z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianę wskutek zmiany okoliczności prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt: III SA/Lu 599/14 odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 599/14 odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, w terminie do jej opłacenia, skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 24 kwietnia 2015 r. złożonym na urzędowym formularzu, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten jest kolejnym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, ponieważ w pierwszym wniosku o prawo pomocy z dnia 1 lipca 2014 r. skarżący wniósł również o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2014 r., referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesionego sprzeciwu wniosek rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie powyższe stało się prawomocne w związku z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1009/14 oddalającego zażalenie skarżącego na wymienione postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z dnia 24 kwietnia 2015 r., należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 września 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy. Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony. Stwierdzić należy, że zakres żądania wniosku o prawo pomocy z 24 kwietnia 2015 r. (żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) jest tożsamy z żądaniem zawartym w pierwszym wniosku o prawo pomocy z 1 lipca 2014 r., rozpoznanego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2014 r. Brak jest natomiast podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, bowiem skarżący nie wykazał, by zmieniła się jego sytuacja materialna. We wniosku o prawo pomocy z 24 kwietnia 2015 r., podobnie jak w pierwszym wniosku o prawo pomocy skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo, a w skład jego majątku wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2, zniszczony dom o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolna o pow. [...] ha. Skarżący posiada więc nadal taki sam majątek. Nie zmieniła się też struktura dochodów i wydatków strony. Nadal źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura, której kwota nieco się zwiększyła i wynosi obecnie [...] zł. Tak jak poprzednio wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący uzasadnił zadłużeniem z tytułu kredytów bankowych i pożyczek zaciągniętych u osób fizycznych, kosztami ponoszonymi w związku z przewlekłością postępowania przed sądem pracy i wydatkami na leczenie. W świetle powyższego nie można przyjąć, że skarżący wykazał, że nastąpiło pogorszenie jego sytuacji materialnej skutkujące uznaniem zmiany okoliczności sprawy. Nie zachodzą zatem podstawy do zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 17 września 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z tych względów oraz na podstawie art. 165 i art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.