III SA/Lu 616/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. A. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na akt Starosty z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: odmówić adwokatowi J. A. przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. B. na akt Starosty z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W dniu 19 listopada 2015 r., wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnik skarżącego - adwokat J. A., złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zawierającą wniosek o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie. Złożony wniosek nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r., referendarz sądowy odmówił adwokatowi J. A. przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, z uwagi na braki oświadczenia złożonego przez pełnomocnika, dotyczącego opłacenia kosztów pomocy prawnej. Pismem z dnia 22 grudnia 2015 r. adwokat J. A. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe kwestie dotyczące kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461). W myśl § 20 powyższego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku. Oświadczenie to, jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie NSA z 13 sierpnia 2014 r., II OZ 759/14, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08). W rozpoznawanej sprawie, wniosek adwokata J. A. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Stanu tego nie zmienia złożone przez pełnomocnika oświadczenie o tej treści w późniejszym terminie (pismo z dnia 8 grudnia 2015 r.), ponieważ jak wskazano powyżej, nie jest to brak formalny pisma, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Z uwagi na to, że wniosek wyznaczonego w sprawie adwokata nie zawierał oświadczenia, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały mu zapłacone w całości lub części, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.