III SA/Lu 637/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi T. S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. P., po rozpatrzeniu odwołania [...] z ograniczoną odpowiedzialnością w B., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] w sprawie zmiany pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: W dniu [...] stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w B. P. udzielił Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. pozwolenia Nr [...] na stosowanie procedury uproszczonej/ procedura w miejscu w procedurze dopuszczenia do obrotu oraz wywozu. W dniu [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Celnej zmienił wyżej wymienione pozwolenie m.in. w zakresie dodania dodatkowej formy stosowania procedury uproszczonej tj. zgłoszenia uproszczonego w procedurze dopuszczenia do obrotu oraz wywozu, określając jednocześnie nowy numer pozwolenia - [...]. Z pozwolenia wynika, że [...] procedurę uproszczoną stosuje we własnym imieniu i na własną rzecz, jak również jako przedstawiciel pośredni lub jako przedstawiciel bezpośredni. W dniu [...] lutego 2013 r. [...] złożyła wniosek o zmianę pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej m.in. w zakresie możliwości obejmowania towarów oznaczonych kodem 2711 (gaz płynny) procedurą uproszczoną w procedurze dopuszczenia do obrotu i wprowadzenia na skład podatkowy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy dla firmy P. G. S.A. z W. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w B. P. zmienił pozwolenie Nr [...] w zakresie zmiany załącznika Nr 2 do pozwolenia, określającego wykaz firm reprezentowanych przez skarżącą w przedstawicielstwie bezpośrednim; załącznika Nr 4, określającego sposób postępowania w procedurze dopuszczenia do obrotu, oraz wyrażenia zgody na odstąpienie od nakładania zamknięć celnych. Dyrektor Izby Celnej odmówił zmiany pozwolenia w zakresie możliwości obejmowania towarów oznaczonych kodem 2711 (gaz płynny) procedurą uproszczoną w procedurze dopuszczenia do obrotu i wprowadzenia na skład podatkowy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy dla firmy P. G. S.A. W odwołaniu z dnia [...] maja 2013 r. [...] zaskarżyła powyższą decyzję w części dotyczącej odmowy zmiany pozwolenia w zakresie możliwości obejmowania towarów oznaczonych kodem 2711 (gaz płynny) procedurą uproszczoną w procedurze dopuszczenia do obrotu i wprowadzenia na skład podatkowy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy dla firmy P. G. S.A. Zarzuciła naruszenie przepisów art. 7c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym w związku z art. 253 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( Dz. U. UE L z dnia 11 października 1993 r. Nr 253, str. 1 z późn. zm.), dalej: RWKC i wniosła o jej uchylenie w zaskarżonej części. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w B. P. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że z art. 253c ust. 1 RWKC wynika, że pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej udzielane jest pod warunkiem spełnienia przez wnioskodawcę warunków i kryteriów określonych w przypadku zgłoszenia uproszczonego w art. 14h z wyjątkiem ust. 1 lit. c), w art. 14i lit. d), e) i g) oraz w art. 14j, a w przypadku procedury w miejscu w art. 14h z wyjątkiem ust. 1 lit. c), w art. 14i oraz w art. 14j. Zgodnie z art. 253c ust. 2, jeżeli wnioskodawca posiada świadectwo AEO, o którym mowa w art. 14a ust. 1 lit. a) lub c), uznaje się, że warunki i kryteria określone w ust. 1 niniejszego artykułu są spełnione. Organ uznał, że otrzymane przez [...] świadectwo AEO nr [...] w odniesieniu do uproszczeń celnych/bezpieczeństwa i ochrony, a więc świadectwo, o którym mowa wart. 14a lit. c RWKC, potwierdzało spełnienie określonych warunków i kryteriów do uzyskania pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, stąd też Dyrektor Izby Celnej w B. P. udzielił skarżącej stosownego pozwolenia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, Dyrektor Izby Celnej zauważył, że procedurą celną z zastosowaniem procedury uproszczonej nie mogą zostać objęte towary wskazane w art. 7c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 z późn. zm.). Z powołanego przepisu wynika, że procedur uproszczonych, o których mowa w art. 76 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie stosuje się w odniesieniu do alkoholu etylowego i paliw silnikowych. Organ odwoławczy podkreślił, że przepis art. 7c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, wprowadza wyjątek od powyższego zakazu, tj. procedury uproszczone, o których mowa w art. 76 ust. 1 WKC, mają zastosowanie do podmiotów, których wysokość obrotu w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, paliwami silnikowymi, przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 40 mln złotych. Z wyżej wymienionego przepisu ustawy o podatku akcyzowym wynika jednoznacznie, że co do zasady paliwa silnikowe podlegają wyłączeniu przy stosowaniu procedury uproszczonej. Wyjątkiem od tej zasady jest osiągnięcie określonej wysokości obrotu paliwami silnikowymi. Skoro zatem, pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej udzielane są po spełnieniu przez wnioskodawcę (w tym agencję celną, niezależnie od formy przedstawicielstwa), a nie podmiot, który jest reprezentowany przez agencję celną, określonych przepisami prawa warunków i kryteriów, tym samym udzielenie pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w odniesieniu do paliw silnikowych, możliwe będzie po spełnieniu przez wnioskodawcę dodatkowego warunku, jakim jest właśnie art. 7c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym. Powyższy przepis art. 7c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, a tym samym wymóg dotyczący osiągnięcia określonej wysokości obrotu paliwami silnikowymi dotyczy zatem wyłącznie podmiotów ubiegających się o pozwolenie na stosowanie procedur uproszczonych lub posiadaczy takich pozwoleń, którzy chcą rozszerzyć zakres stosowania pozwolenia o paliwa silnikowe, a spełnienie przez podmiot wymogu obrotu paliwami na odpowiednim poziomie jest warunkiem udzielenia lub zmiany pozwolenia. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że podmiot, który zamierza realizować pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej w odniesieniu do paliw silnikowych, występując w charakterze przedstawiciela, również musiałby udokumentować swój obrót (w rozumieniu ustawy o VAT) paliwami silnikowymi na wymaganym poziomie. W niniejszej sprawie wyżej wymieniony wymóg został spełniony przez P. G. S.A., czyli podmiot reprezentowany przez agencję celną - posiadacza pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej. [...] - posiadacz pozwolenia, nie spełnia powyższego warunku, gdyż jest agencją celną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 121, art. 122 i art. 187 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), dalej: Ordynacja podatkowa, poprzez nierozpatrzenie znanych z urzędu faktów w zakresie udzielonych przez inne organy celne pozwoleń na stosowanie procedur uproszczonych oraz art. 7c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym przez niewłaściwą interpretację. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że fakt wydawania pozwoleń na stosowanie procedur uproszczonych w sytuacji, gdy mocodawca, a nie przedstawiciel, spełnia wymogi określone w art. 7c ustawy o podatku akcyzowym jest znany organowi drugiej instancji z urzędu i jako taki powinien być wzięty pod uwagę przy rozstrzygnięciu sprawy. Skarżąca wskazała, że Dyrektor Izby Celnej ma dostęp do bazy danych "Podsystem Danych Referencyjnych", która zawiera m. in. informacje o pozwoleniach na uproszczenia. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym, skarżąca podniosła, że składając wniosek o rozszerzenie posiadanego pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej o importowany przez P. G. S.A. gaz płynny jednoznacznie zadeklarowała we wniosku, że występuje jako przedstawiciel bezpośredni importera, a nie we własnym imieniu. Przedstawiciel bezpośredni działa w imieniu i na rzecz osoby reprezentowanej, a tym samym czynność dokonana przez niego w granicach upoważnienia pociąga skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. W tej sytuacji warunki wynikające z art. 7c ustawy o podatku akcyzowym ma spełniać mocodawca, a nie jego przedstawiciel. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ podkreślił, że z brzmienia przepisu art. 7c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym wynika, że procedury uproszczone, o których mowa w art. 76 ust.1 WKC mają zastosowanie do podmiotów, których wysokość w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, paliwami silnikowymi przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 40 mln zł. Inaczej mówiąc, wyżej wymieniony wymóg dotyczy podmiotu reprezentowanego przez agencję celną w przedstawicielstwie bezpośrednim, a nie agencji celnej będącej posiadaczem pozwolenia na stosowanie procedur uproszczonych. Odnosząc się do zarzutu, że organ nie uwzględnił faktu, że dyrektorzy innych izb celnych udzielają przedstawicielom bezpośrednim pozwolenia na stosowanie procedur uproszczonych, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że w PDR nie ma informacji o towarze jaki będzie obejmowany procedurą, ani też jaki podmiot będzie przez posiadacza konkretnego pozwolenia reprezentowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] lipca 2013 r. w części dotyczącej odmowy [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. zmiany pozwolenia w zakresie możliwości obejmowania towarów oznaczonych kodem 2711 (gaz płynny) procedurą uproszczoną w procedurze dopuszczenia do obrotu i wprowadzenia na skład podatkowy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy dla firmy P. G. S.A. z W. Procedury uproszczone uregulowane są w rozporządzeniu Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L z dnia 19 października 1992 r., Nr 302, str. 1 z późn. zm.). dalej: WKC oraz rozporządzeniu Komisji (EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L z dnia 11 października 1993 r., Nr 253 str. 1 z późn. zm.), dalej: RWKC lub rozporządzenie wykonawcze. Z art. 76 ust. 1 WKC wynika, że w celu usprawnienia przebiegu formalności i procedur, zapewniając prawidłowe wykonanie czynności, organy celne mogą zezwolić na warunkach określonych zgodnie z procedurą Komitetu, aby: a) zgłoszenie określone w art. 62 nie zawierało niektórych elementów określonych w ust. 1 tego artykułu lub aby nie dołączano do niego niektórych dokumentów określonych w ust. 2 wymienionego artykułu; b) zamiast zgłoszenia określonego w art. 62 złożono dokument handlowy lub urzędowy wraz z wnioskiem o objęcie towarów daną procedurą; c) zgłoszenie towarów do danej procedury zostało dokonane przez wpisanie towarów do ewidencji; w tym przypadku organy celne mogą zwolnić zgłaszającego z obowiązku przedstawienia towarów organom celnym. Zgłoszenie uproszczone, dokument handlowy lub urzędowy bądź wpis do ewidencji muszą zawierać elementy niezbędne do identyfikacji towarów. Wpis do ewidencji musi wskazywać datę jego dokonania. Art. 253 ust. 2 RWKC stanowi, że procedura zgłoszenia uproszczonego pozwala na objęcie towarów daną procedurą celną po przedstawieniu zgłoszenia uproszczonego, z późniejszym przedstawieniem zgłoszenia uzupełniającego, które w zależności od przypadku może być zgłoszeniem całościowym, okresowym lub podsumowującym. Natomiast z art. 253 ust. 4 zdanie pierwsze RWKC wynika, że każda osoba może ubiegać się o udzielenie pozwolenia na stosowanie zgłoszenia uproszczonego lub procedury w miejscu, do użytku własnego lub do działania w charakterze przedstawiciela, pod warunkiem że istnieje odpowiednia ewidencja i procedura umożliwiająca zezwalającemu organowi celnemu ustalenie tożsamości osób reprezentowanych i przeprowadzenie odpowiednich kontroli celnych. Stosownie do art. 253c ust. 1 RWKC, pozwolenia na stosowanie zgłoszenia uproszczonego udziela się w przypadku spełnienia warunków i kryteriów określonych w art. 14h z wyjątkiem ust. 1 lit. c), w art. 14i lit. d), e) i g) oraz w art. 14j. Pozwolenia na stosowanie procedury w miejscu udziela się w przypadku spełnienia warunków i kryteriów określonych w art. 14h z wyjątkiem ust. 1 lit. c), w art. 14i oraz w art. 14j. Przy udzielaniu pozwoleń, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, organy celne stosują art. 14a ust. 2 oraz wykorzystują formularz wniosku określony w załączniku 67. Zgodnie z art. 253c ust. 2 jeżeli wnioskodawca posiada świadectwo AEO, o którym mowa w art. 14a ust. 1 lit. a) lub c), uznaje się, że warunki i kryteria określone w ust. 1 niniejszego artykułu są spełnione. Przytoczone przepisy nie przewidują wyłączenia stosowania procedury uproszczonej ze względu na rodzaj towaru objętego procedurą celną. Wyłączenie takie jest natomiast zawarte w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 z późn. zm.). Art. 7c ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku wyrobów akcyzowych nie stosuje się pojedynczego pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, o którym mowa w art. 1 pkt 13 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Zgodnie natomiast z art. 7c ust. 2 ustawy procedur uproszczonych, o których mowa w art. 76 ust. 1 WKC, nie stosuje się w odniesieniu do: 1) alkoholu etylowego; 2) paliw silnikowych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Z treści art. 7c ust. 3 ustawy wynika, że procedury uproszczone, o których mowa w art. 76 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, mają zastosowanie do podmiotów, których wysokość obrotu w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, paliwami silnikowymi, przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 40 mln zł. Analiza wyżej wymienionych przepisów prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do procedur uproszczonych zastosowano wyłączenie przedmiotowe. Nie stosuje się ich do alkoholu etylowego i paliw silnikowych. Wyłączenie dotyczące paliw silnikowych nie ma jednak charakteru bezwzględnego z uwagi na treść art. 7c ust. 2 pkt 2 w związku z art. 7c ust. 3 ustawy. Procedury uproszczone w odniesieniu do paliw silnikowych mogą stosować podmioty, których wysokość obrotu paliwami silnikowymi, przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 40 mln zł. W niniejszej sprawie sporne jest to, czy [...], występując w charakterze przedstawiciela, może ubiegać się o pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej w odniesieniu do towarów oznaczonych kodem 2711 (gaz płynny) w procedurze dopuszczenia do obrotu i wprowadzenia na skład podatkowy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy dla firmy P. G. S.A. W okolicznościach niniejszej sprawy podmiotem, który ubiegał się o zmianę pozwolenia w zakresie możliwości obejmowania towarów oznaczonych kodem 2711 (gaz płynny) procedurą uproszczoną w procedurze dopuszczenia do obrotu i wprowadzenia na skład podatkowy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy dla firmy P. G. S.A. była [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B., która jest agencją celną. Z pozwolenia na stosowanie procedur uproszczonych wynika, że skarżąca działa jako przedstawiciel bezpośredni, pośredni oraz we własnym imieniu i na własną rzecz. Zgodnie z art. 5 ust. 1 WKC na warunkach określonych w art. 64 ust. 2 i z zastrzeżeniem przepisów przyjętych w ramach art. 243 ust. 2 lit. b) każda osoba ma prawo do działania przez przedstawiciela reprezentującego ją przed organami celnymi celem dokonania wszelkich czynności i formalności przewidzianych w przepisach prawa celnego. Z art. 5 ust. 2 WKC wynika, że przedstawicielstwo może być: – bezpośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub – pośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby. W niniejszej sprawie skarżąca podniosła, że w procedurze uproszczonej w odniesieniu do towarów oznaczonych kodem 2711, realizowanej na rzecz P. G. S.A., będzie występować jako przedstawiciel bezpośredni P. G. (k. 64 akt adm.). Skarżąca stoi na stanowisku, że skoro jej działania wywołują bezpośrednie skutki dla podmiotu reprezentowanego – P. G., a podmiot ten osiągnął w poprzednim roku podatkowym (według oświadczenia Prezesa Zarządu P. G. S.A. – k. 63 akt adm.) obrót w wysokości 40 mln zł, to może stosować procedury uproszczone. W ocenie Sądu, stanowisko skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Wyłączenie stosowania procedur uproszczonych wynika ze specyfiki obrotu paliwami silnikowymi i dotyczy generalnie wszystkich podmiotów. Pozwolenie na stosowanie procedur uproszczonych w zakresie obrotu paliwami silnikowymi nie może być udzielone innemu podmiotowi niż ten, który prowadzi obrót paliwami silnikowymi i osiąga obrót przekraczający 40 mln zł. Jest poza sporem, że skarżąca [...] nie spełnia wymogu wykazania obrotu paliwami przekraczającego 40 mln zł. Agencja celna nie prowadzi obrotu paliwami, nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 7c ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym. Bezpodstawny jest zarzut skarżącej, że przedstawiciel bezpośredni jest uprawniony do uzyskania pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej w imieniu mocodawcy. Przepisu art. 7c ust. 3 dopuszczającego stosowanie procedur uproszczonych w przypadku paliw silnikowych nie można interpretować rozszerzająco. Dopuszczalność działania przez przedstawiciela bezpośredniego nie ma wpływu na zakres stosowania art. 7c ust. 3. Tylko podmioty wymienione w tym przepisie mogą uzyskać zezwolenie na stosowanie procedur uproszczonych co do paliw silnikowych. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że organy celne w niniejszej sprawie powinny z urzędu posiadać wiedzę o udzielaniu przez dyrektorów innych izb celnych pozwoleń na stosowanie procedur uproszczonych przedstawicielom bezpośrednim w sytuacji, gdy mocodawca spełnia wymogi określone w art. 7c ustawy o podatku akcyzowym, stwierdzić należy, że nie zasługuje na uwzględnienie. Podsystem Danych Referencyjnych (PDR) służy dostarczeniu jednolitych i aktualnych danych dla innych systemów celnych m. in. o podmiotach i ich reprezentantach. W systemie widnieją tylko numery pozwoleń na stosowanie procedur uproszczonych. Z systemu nie wynika natomiast, kto spełnia warunki stosowania procedury uproszczonej w przypadkach określonych w art. 7c ustawy o podatku akcyzowym. Wydruk z aplikacji stanowi tylko wykaz pozwoleń. Wbrew twierdzeniu skarżącej, organ nie posiada z urzędu wiedzy, kto spełnia warunki do wyłączenia, o którym mowa w art. 7c ust. 3 ustawy. W ocenie Sądu, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone zgodnie z regułami proceduralnymi. Wbrew twierdzeniom skarżącej, organy celne w toku postępowania podjęły wszelkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organy wskazały szczegółowo motywy swoich rozstrzygnięć, odwołując się do konkretnych ustaleń faktycznych mających oparcie w zgromadzonych w sprawie dowodach. Ocena dokonanych ustaleń odpowiada prawu, nie narusza bowiem granic swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Tym samym zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 121, 122, 187 § 3 Ordynacji podatkowej nie zasługiwały na uwzględnienie. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).