III SA/Lu 637/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 26 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie czasowego wstrzymania wprowadzenia produktu do obrotu oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 7 października 2025 r. (nr DNS-HŻ.906.13.2025), Lubelski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej jako "organ II instancji" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia 14 lipca 2025 r. (nr HŻ.9012.1.2.2025.PK) o wstrzymaniu wprowadzania przez skarżącą S. Sp. z o.o. z siedzibą w E. do obrotu suplementu diety pod nazwą "A. 30 saszetek" do czasu zakończenia przez Głównego Inspektora Sanitarnego postępowania wyjaśniającego prowadzonego w sprawie wskazanego produktu. Powyższa decyzja zapadła w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco: W dniu 8 maja 2025 r. Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w Lublinie (dalej jako "organ I instancji") doręczono postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 maja 2025 r. oraz zawiadomienie o rozpoczęciu postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1448) dotyczącego produktu pn.: "A. – saszetki" produkowanemu przez firmę S. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w E. . Z tej przyczyny w dniu 15 maja 2025 r. organ I instancji przeprowadził u tego producenta kontrolę w zakresie wymagań prawa żywnościowego dotyczących wprowadzania do obrotu suplementu diety pn.: "A. – saszetki". Podczas kontroli ustalono, że suplement diety pn.: "A. 30 saszetek" został zgłoszony Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu na podstawie powiadomienia o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu na terytorium RP z dnia 22 stycznia 2020 r. W składzie suplementu diety pn.: "A. 30 saszetek" znajdował się: siarczan chondroityny - ilość na jednostkę 900 mg, ilość w porcji dziennej 900 mg, siarczan glukozaminy - ilość na jednostkę 500 mg, ilość w dziennej porcji 500 mg, witaminę C - ilość na jednostkę 200 mg, ilość w porcji dziennej 200 mg, informacje dodatkowe: kwas L-askorbinowy. Powiadomienie złożyła S. Sp. z o.o. Sp. k., E. , której punkt sprzedaży został wpisany do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zgodnie z decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia 29 marca 2021 r. oraz zaświadczeniem o wpisie do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dnia 29 marca 2021 r. w zakresie wprowadzania do obrotu suplementów diety oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, trwałych mikrobiologicznie pakowanych jednostkowo. W związku z przekształceniem podmiotu prowadzącego z "S. Sp. z o.o. Sp. k." na "S. Sp. z o.o." oraz zmianą adresu siedziby i adresu zakładu, z "[...]" na "[...]", organ I instancji wydał zaświadczenie o wpisie do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, nr wpisu [...] dotyczące "S. Sp. z o.o." prowadzącej punkt sprzedaży przy ul. [...], w zakresie wprowadzania do obrotu suplementów diety oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, trwałych mikrobiologicznie pakowanych jednostkowo. Postanowieniem z dnia 7 maja 2025 r. Główny Inspektor Sanitarny zobowiązał skarżącą Spółkę do przedłożenia opinii Urzędu R. , mającej na celu wyjaśnienie czy wskazany produkt nie spełnia wymagań produktu leczniczego, określonych przepisami prawa farmaceutycznego. W uzasadnieniu tego postanowienia wyjaśniono, że według deklaracji przedsiębiorstwa, zalecana dzienna porcja do spożycia przedmiotowego produktu zawiera 900 mg siarczanu chondroityny, 500 mg siarczanu glukozaminy 2 KCL ze skorupiaków oraz 200 mg witaminy C w formie kwasu L-askorbinowego. W formularzu powiadomienia przedłożonego przez stronę nie uwzględniono zawartości wolnej chondroityny oraz wolnej glukozaminy w przeliczeniu na zalecaną dzienną porcję do spożycia. Ponadto Główny Inspektor Sanitarny podniósł, że sól sodowa siarczanu chondroityny jest składnikiem zarejestrowanych w Polsce produktów leczniczych. Zawartość substancji czynnej w tych produktach stanowi 500-1200 mg w przeliczeniu na dawkę dobową. Produkty lecznicze zawierające w swoim składzie sól sodową siarczanu chondroityny znajdują zastosowanie w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego i biodrowego. Zgodnie zaś z Raportem Komitetu Naukowego H. w sprawie warunków stosowania niektórych substancji innych niż witaminy, składniki mineralne i rośliny w suplementach diety, maksymalna dzienna porcja siarczanu chondroityny w suplementach diety wynosi 500 mg. W toku kontroli skarżąca przedłożyła do wglądu dokumentację jakościową surowców wykorzystywanych do produkcji wskazanego suplementu diety, wystawioną przez ich producentów. Z dokumentacji tej wynika, że skład przedmiotowego produktu poddaje w wątpliwość jego kwalifikację do grupy suplementów diety, które mają na celu uzupełnienie normalnej diety, dzięki zawartości substancji wykazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, z wyłączeniem właściwości charakterystycznych dla produktów leczniczych. Z tego względu w rozpoznawanej sprawie kluczowe jest rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczące przedmiotowego produktu w zakresie możliwości wprowadzenia go na rynek, ponieważ zostało wszczęte postępowanie wyjaśniające w tym zakresie. Do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w L. nie wpłynęła opinia Urzędu R. . Stąd pismem z dnia 12 czerwca 2025 r. organ I instancji zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z naruszeniem wymagań higieniczno-sanitarnych dotyczących suplementu diety pn. "A. " – saszetki, stwierdzonych w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 15 maja 2025 r. W konsekwencji decyzją z dnia 14 lipca 2025 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. nakazał skarżącej Spółce wstrzymać wprowadzania do obrotu znajdującego się w obrocie oraz na stanie magazynowym suplementu diety pod nazwą "A. 30 saszetek" o masie netto 212,7 g (30 saszetek x 7,09 g), do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, w sprawie wskazanego produktu. Dotyczyło to wymienionych niżej partii produktu: . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 11.2026 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 12.2026 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 01.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 01.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 03.2027 r, w terminie od dnia następnego po dniu, w którym decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wyjaśnił, że z uwagi na brak opinii właściwej jednostki naukowej posiadającej kompetencje i zaplecze eksperckie umożliwiające prawidłową ocenę poszczególnych produktów pod względem cech właściwych dla środków spożywczych, do której strona została zobowiązana postanowieniem Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 maja 2025 r., przedmiotowy suplement diety o numerach partii i datach minimalnej trwałości niespełniający wymagań prawa żywnościowego powinien zostać wstrzymany w obrocie – do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzanego przez Głównego Inspektora Sanitarnego. Organem uprawnionym do wydania ostatecznej opinii o produkcie i jego kwalifikacji do grupy suplementów diety jest bowiem Główny Inspektor Sanitarny. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. decyzją z dnia 7 października 2025 r. utrzymał w całości w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy za nieuzasadniony uznał zarzut strony dot. naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, że strona skarżąca na każdym etapie postępowania była dokładnie informowana o podejmowanych przez organ I instancji czynnościach, ich uzasadnieniu formalnym i prawnym, a zawiadomienia i decyzje zawierały pouczenia. Organ wziął pod uwagę okoliczności sprawy i dokonał wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego, a także określił adekwatny nakaz do ustalonych okoliczności w sprawie. Zebrany materiał dowodowy rozpatrzono zatem w sposób wyczerpujący. W ocenie organu odwoławczego całkowicie bezpodstawny był zarzut strony dotyczący bezprawnego wydania decyzji nakazującej wstrzymanie wprowadzania produktu do obrotu, w sytuacji powzięcia jedynie podejrzenia lub przypuszczenia. W oczekiwaniu na przedstawienie ww. opinii i zakończenia postępowania przez GIS, organ I instancji zobligowany był bowiem do wydania decyzji o czasowym wstrzymaniu wprowadzania przedmiotowego środka spożywczego zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy. Instytucja czasowego wstrzymania wprowadzania produktu do obrotu ma na celu ochronę zdrowia i życia konsumentów, ale nie przesądza o dalszym losie zakwestionowanego suplementu diety. W sytuacji wyjaśnienia wszystkich okoliczności na korzyść produktu, zostanie on dopuszczony do obrotu. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji właściwie zastosował art. 32 ust. 1 ustawy i słusznie postąpił uniemożliwiając czasowy obrót wskazanym produktem do momentu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez GIS. Odnosząc się zaś do zarzutu, że wydano decyzję, pomimo że stan faktyczny sprawy nie uległ zmianie (ostatnia kontrola PPIS w L. z dnia 16 kwietnia 2021 r.) oraz pominięcia, że w stosunku do produktu "A. " prowadzone było uprzednio postępowanie wyjaśniające przez GIS w 2019 r., organ II instancji zauważył, że w świetle przedstawionych dowodów są one nietrafne. Wyjaśniono, że produkt "A. " był przedmiotem postępowania w związku z odrębnym postanowieniem Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 22 maja 2019 r. (protokół kontroli sanitarnej tematycznej z dnia 18 września 2019 r.). W dniu 15 listopada 2019 r. swoją decyzją organ I instancji zakazał wprowadzania do obrotu produktu pn.: "A. - saszetki", przez S. Sp. z o.o. Sp. k. do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez GIS, w terminie, od dnia następnego po dniu, w którym decyzja stanie się ostateczna, z uwagi na przekroczenie w dawce dobowej wolnej glukozaminy, tj. 1500 mg, stanowiącej przekroczenie wartości glukozaminy, powyżej której produkt spełnia wymagania produktu leczniczego. Strona wniosła wówczas odwołanie i decyzją z dnia 29 stycznia 2020 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu 22 stycznia 2020 r. spółka skierowała do GIS nowe powiadomienie o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej suplementu diety "A. – saszetki" zawierającego w składzie 900 mg siarczanu chondroityny, 500 mg siarczanu glukozaminy oraz 200 mg witaminy C w formie kwasu L-askorbinowego. Postępowanie prowadzone w związku z postanowieniem z dnia 22 maja 2019 r. dotyczyło produktu "A. – saszetki", w którego składzie znajdowało się 900 mg siarczanu chondroityny, 1500 masiarczanu alukozaminy oraz 200 mg witaminy C w formie kwasu L-askorbinowego. Natomiast postanowienie GIS z dnia 7 maja 2025 r. dotyczyło suplementu diety "A. - saszetki", zawierającego w składzie 900 mg siarczanu chondroityny, 500 masiarczanu alukozaminy oraz 200 mg witaminy C w formie kwasu L-askorbinowego. Są to zatem dwa różne postępowania. Powołując się na treść art. 32 ust. 1 ustawy oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ uznał za niezasadny zarzut, że niewłaściwie zastosowano ustawową podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie S. Spółka z o.o. z siedzibą w E. zaskarżyła decyzję organu odwoławczego w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: I. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80, art. 81a §1, art. 84 § 1, art. 107 § 3 k.p.a., poprzez: 1) zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a w wyniku tego oparcie decyzji na niekompletnym materiale dowodowym co skutkowało błędnym ustaleniem, że ilość siarczanu chondroityny zawartego w produkcie "A. saszetki" przekracza wartość chondroityny, powyżej której produkt spełnia wymagania produktu leczniczego, 2) wydanie decyzji bez rozstrzygnięcia istoty sprawy, to jest bez zbadania i stwierdzenia, że produkt objęty powiadomieniem spełnia wymagania produktu leczniczego albo wyrobu medycznego, 3) pominięcie, że w stosunku do produktu "A. " prowadzone było postępowanie wyjaśniające przez Głównego Inspektora Sanitarnego w 2019 r. i wówczas organ nie wskazywał, że zawartość siarczanu chondroityny klasyfikowałaby produkt jako produkt leczniczy, zwłaszcza, że organ powołuje się obecnie na dane, które były znane podczas prowadzonego poprzednio postępiania, takie jak Raport Komitetu Naukowego H. (AESAN-2012-008), 4) pominięcie faktu, iż w obrocie handlowym znajdują się inne produkty zawierające podobną lub wyższą zawartość siarczanu chondroityny, a wskutek tego odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym bez uzasadnionej przyczyny, 5) oparcie uzasadnienia faktycznego wyłącznie na polemice z pismem procesowym skarżącej, w którym to organ stwierdza, że zebrał pełny materiał dowodowy nie przedstawiając w tej materii żadnych dowodów, a w wyniku tego niewyjaśnienie stronie przez organ publiczny zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. II. przepisów prawa materialnego, tj. art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, przez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji o zakazie wprowadzania do obrotu produktu "A. saszetki", polegające na przyjęciu, że organ upoważniony jest do wydania decyzji o czasowym wstrzymaniu wprowadzania suplementu diety do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania już w chwili podejrzenia, że suplement ten spełnia wymagania produktu leczniczego albo wyrobu medycznego, podczas gdy decyzja taka powinna zostać wydana dopiero w przypadku stwierdzenia a nie podejrzenia takiego stanu. Mając wskazane zarzuty na względzie skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zawiera należycie usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądu była decyzja Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nakazująca stronie wstrzymanie wprowadzania do obrotu znajdującego się w obrocie oraz na jej stanie magazynowym suplementu diety pod nazwą "A. 30 saszetek" o masie netto: 212,7 g (30 saszetek x 7,09 g), obejmującego niżej wymienione partie tego produktu: . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 11.2026 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 12.2026 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 01.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 01.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 03.2027 r. do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1448 – dalej jako "ustawa"). Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, podmiot działający na rynku spożywczym, który wprowadza lub ma zamiar wprowadzić po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. suplementy diety, jest obowiązany powiadomić o tym Głównego Inspektora Sanitarnego. Według zaś art. 30 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy, po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 29 ust. 1, Główny Inspektor Sanitarny może przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego, w szczególności, czy jako suplement diety lub środek spożywczy, do którego dodano witaminy, składniki mineralne lub inne substancje wykazujące efekt odżywczy lub inny fizjologiczny spełnia warunki określone w przepisach wydanych - odpowiednio - na podstawie art. 27 ust. 6 i 7 oraz w rozporządzeniu 1925/2006. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest to, że skarżąca Spółka dokonała zgłoszenia wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej suplementu diety pn. "A. 30 saszetek", co stało się źródłem wszczęcia przez Głównego Inspektora Sanitarnego postępowania prowadzonego na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, które nie zostało do chwili obecnej zakończone. W toku postępowania w niniejszej sprawie organ ustalił, że objęty postępowaniem suplement diety został zgłoszony Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu powiadomieniem z dnia 22 stycznia 2020 r. o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu na terytorium RP. W składzie suplementu diety znajdował się siarczan chondroityny - ilość na jednostkę 900 mg, ilość w porcji dziennej 900 mg, siarczan glukozaminy - ilość na jednostkę 500 mg, ilość w dziennej porcji 500 mg, witaminę C - ilość na jednostkę 200 mg, ilość w porcji dziennej 200 mg, informacje dodatkowe: kwas L-askorbinowy. Powiadomienie zostało złożone jeszcze przez poprzednika prawnego skarżącej, to jest S. Sp. z o.o. Sp. k. w E. , której punkt sprzedaży został wpisany do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W związku z przekształceniem wskazanego podmiotu oraz zmianą adresu siedziby i adresu zakładu Spółki, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał wówczas zaświadczenie o wpisie powstałej Spółki do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej (nr wpisu [...]), w zakresie wprowadzania do obrotu suplementów diety oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, trwałych mikrobiologicznie pakowanych jednostkowo. Po weryfikacji powiadomienia dotyczącego suplementu diety pn.: "A. - saszetki", postanowieniem z dnia 7 maja 2025 r. Główny Inspektor Sanitarny na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy zobowiązał przedsiębiorstwo S. Sp. z o.o. do przedłożenia opinii Urzędu R. mającej na celu wyjaśnienie, czy przedmiotowy produkt nie spełnia wymagań produktu leczniczego, określonych przepisami prawa farmaceutycznego. W uzasadnieniu postanowienia organ wyraźnie wskazał, że według deklaracji przedsiębiorstwa zalecana dzienna porcja do spożycia przedmiotowego produktu zawiera 900 mg siarczanu chondroityny, 500 mg siarczanu glukozaminy 2 KCL ze skorupiaków oraz 200 mg witaminy C w formie kwasu L-askorbinowego, a w formularzu powiadomienia przedłożonego przez stronę nie uwzględniono zawartości wolnej chondroityny oraz wolnej glukozaminy w przeliczeniu na zalecaną dzienną porcję do spożycia. Sól sodowa siarczanu chondroityny jest bowiem składnikiem zarejestrowanych w Polsce produktów leczniczych. Są to okoliczności bezsporne, wynikające z zebranych w sprawie dokumentów, których wiarygodność nie była kwestionowana. W tym kontekście – w ocenie Sądu – w pełni zasadnie organ stwierdził, że skład przedmiotowego produktu poddaje w wątpliwość jego kwalifikację do grupy suplementów diety, które mają na celu jedynie uzupełnienie normalnej (typowej) diety, dzięki zawartości substancji wykazujących na efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, z wyłączeniem właściwości charakterystycznych dla produktów leczniczych. Kluczowe w takich okolicznościach okazuje się zatem rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczące wskazanego wyżej produktu, rzutujące odnośnie do możliwości wprowadzenia go na rynek jako suplementu diety, ponieważ zostało wszczęte postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, gdyż zachodzi podejrzenie, że produkt spełnia kryteria produktu leczniczego, a specyfikacja składników nie potwierdza prawidłowości kwalifikacji produktu; zastosowano bowiem duże dawki o nieznanym oddziaływaniu na organizm, zaś w rozpoznawanej sprawie nie została przedłożona opinia Urzędu R. , ani informacja strony o zajętym stanowisku. Wymaga w tym miejscu wyjaśnienia, że w toku postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego (GIS) na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy może zostać wydana decyzja o czasowym wstrzymaniu wprowadzania środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu go z obrotu, do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Zgodnie bowiem z art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, w przypadku podejrzenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie, właściwy państwowy powiatowy lub graniczny inspektor sanitarny podejmuje decyzję o czasowym wstrzymaniu wprowadzania tego środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest podejmowana również w przypadku stwierdzenia, że produkt objęty powiadomieniem spełnia wymagania produktu leczniczego albo wyrobu medycznego (art. 32 ust. 2 ustawy). Podstawą zatem wydania decyzji o czasowym wstrzymaniu wprowadzania środka spożywczego do obrotu lub wycofaniu z obrotu jest podejrzenie, że w obrocie znajduje się produkt niespełniający wymagań określonych dla tego środka. Ustalenia tego dokonuje właściwy powiatowy inspektor sanitarny, a decyzja w tym przedmiocie nie opiera się na uznaniu administracyjnym, ale wynika z zaistnienia przewidzianych ustawą przesłanek formalnych, które w sprawie niniejszej zaistniały. Przypomnienia zaś wymaga, że zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone zostały w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 416). Państwowa Inspekcja Sanitarna powołana została do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami zdrowotnymi żywności (art. 1 pkt 6 ustawy). Inspekcja sprawuje bieżący nadzór sanitarny, w ramach którego kontroluje przestrzeganie przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących nadzoru nad jakością zdrowotną żywności (art. 4 ust. 1 pkt 3a ustawy). Z tych zadań wynikają w konsekwencji kompetencje organów inspekcji sanitarnej, jakie przewidziano w przepisach ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Z akt sprawy jasno wynika, że organ pierwszej instancji w dniu 15 maja 2025 r. przeprowadził kontrolę w punkcie sprzedaży skarżącej, która wykazała, że na stanach magazynowych punktu sprzedaży przy ul. [...] znajdowały się następujące partie suplementu diety pn.: "A. 30 saszetek" o masie netto: 212,7 g (30 saszetek x 7,09 g): . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 11.2026 r. w ilości 72 szt., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 12.2026 r. w ilości 2 847 szt., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 01.2027 r. w ilości 10 255 szt., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 01.2027 r. w ilości 9 859 szt., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r. w ilości 9 802 szt., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r. w ilości 9 937 szt., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 02.2027 r. w ilości 9 955 szt., . nr partii [...] z datą minimalnej trwałości 03.2027 r. w ilości 7 997 szt. (w łącznej ilości 60 724 opakowań jednostkowych). W czasie kontroli ustalono również, że właśnie "A. 30 saszetek" został zgłoszony do Głównego Inspektora Sanitarnego powiadomieniem o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu na terytorium RP z dnia 22 stycznia 2020 r., z zaproponowaną kwalifikacją jako – suplement diety. Kontrola wykazała, że produkt objęty powiadomieniem znajduje się już w obrocie. Organ ustalił również, że produkt nie spełnia wymagań określonych przepisami, ponieważ składnikiem suplementu diety "A. " jest sól sodowa siarczanu chondroityny, która jest składnikiem wielu zarejestrowanych w Polsce produktów leczniczych. Z przepisu art. 27 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia wynika, że suplementy diety mogą zawierać w swoim składzie witaminy i składniki mineralne, które naturalnie występują w żywności i spożywane są jako jej część, oraz inne substancje wykazujące efekt odżywczy lub inny efekt fizjologiczny. Maksymalny dopuszczalny poziom zawartości witamin i składników mineralnych oraz innych substancji, o których mowa w ust. 1, w suplementach diety zapewnia, że zwykłe stosowanie suplementu diety zgodnie z informacją zamieszczoną w oznakowaniu będzie bezpieczne dla zdrowia i życia człowieka (art. 27 ust. 2 ustawy). Natomiast zgodnie z deklaracją strony, zalecana dzienna porcja do spożycia przedmiotowego produktu zawiera 900 mg siarczanu chondroityny, 500 mg siarczanu glukozaminy 2 KCL ze skorupiaków oraz 200 mg witaminy C w formie kwasu L-askorbinowego. W formularzu powiadomienia w ogóle nie uwzględniono natomiast zawartości wolnej chondroityny oraz wolnej glukozaminy w przeliczeniu na zalecaną dzienną porcję do spożycia. Sól sodowa siarczanu chondroityny jest składnikiem zarejestrowanych w Polsce produktów leczniczych. Zawartość substancji czynnej w tych produktach stanowi 500-1200 mg w przeliczeniu na dawkę dobową, a produkty te znajdują zastosowanie w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego i biodrowego. Ponadto GIS wskazał, że zgodnie z Raportem Komitetu Naukowego H. w sprawie warunków stosowania niektórych substancji innych niż witaminy, składniki mineralne i rośliny w suplementach diety (Report of the Scientific Commitee of the Spanish Agency for Food Safety and Nutrition (AESAN) on the use conditions, AESAN-2012-008), maksymalna dzienna porcja siarczanu chondroityny w suplementach diety wynosi 500 mg. Trzeba nadto zauważyć, że zgodnie art. 3 ust. 3 pkt 39 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, suplement diety jest środkiem spożywczym, którego celem jest uzupełnienie normalnej diety, będącym skoncentrowanym źródłem witamin lub składników mineralnych lub innych substancji wykazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, pojedynczych lub złożonych, wprowadzany do obrotu w formie umożliwiającej dawkowanie, w postaci: kapsułek, tabletek, drażetek i w innych podobnych postaciach, saszetek z proszkiem, ampułek z płynem, butelek z kroplomierzem i w innych podobnych postaciach płynów i proszków przeznaczonych do spożywania w małych, odmierzonych ilościach jednostkowych, z wyłączeniem produktów posiadających właściwości produktu leczniczego w rozumieniu przepisów prawa farmaceutycznego. Według zaś art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 750, ze zm.), produktem leczniczym jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne. Co istotne, stosownie do art. 3a ustawy Prawo farmaceutyczne, do produktu spełniającego jednocześnie kryteria produktu leczniczego oraz kryteria innego rodzaju produktu, w szczególności suplementu diety, produktu kosmetycznego lub wyrobu medycznego, określone odrębnymi przepisami, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Skład produktu będącego przedmiotem niniejszej sprawy spowodował istotne wątpliwości w zakresie prawidłowości jego kwalifikacji do grupy suplementów diety, które mają na celu uzupełnienie normalnej diety, dzięki zawartości substancji wykazujących efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, z wyłączeniem właściwości charakterystycznych dla produktów leczniczych. Nie budzi zastrzeżeń, że dokonane ustalenia faktyczne organu sanitarnego ewidentnie uzasadniały podejrzenie, że produkt może spełniać kryteria produktu leczniczego, a specyfikacja składników nie potwierdza prawidłowości kwalifikacji produktu przez stronę, gdyż zastosowano duże dawki o nieznanym oddziaływaniu na organizm. Tym samym zasadnym okazało się podjęcie przez Głównego Inspektora Sanitarnego w prowadzonym przez niego postępowaniu rozstrzygnięcia powyższych wątpliwości, a tym samym przesądzenia prawidłowości wprowadzenia do obrotu omawianego produktu na rynek w formie deklarowanej przez stronę jako środek spożywczy w postaci suplementu diety. Mając powyższe rozważania na względzie stwierdzić należało, że wszystkie podniesione w skardze zarzuty są chybione. Całkowicie bezpodstawny jest zarzut skarżącej, jakoby organ naruszył przepisy art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Przepisy te przewidują jedynie czasowe wstrzymanie wprowadzania danego środka spożywczego do obrotu lub wycofanie go z obrotu – co wymaga podkreślenia – w przypadku podejrzenia, a nie wiążącego ustalenia, że środek spożywczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, niespełniający wymagań określonych dla tego środka, znajduje się w obrocie. Wstrzymanie wprowadzania środka spożywczego do obrotu lub wycofanie go z obrotu stanowi rozstrzygnięcie tymczasowe, które następuje do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Sanitarnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy. W kontrolowanym zaś w tej sprawie postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną organ nie przesądza zatem zagadnienia czy produkt spełnia wymagania określone dla środka spożywczego pozwalające na dopuszczenie go do obrotu. Nie orzeka także o bezwzględnym zakazie wprowadzania produktu do obrotu. Są to implikacje wynikające z postępowania toczącego się przed Głównym Inspektorem Sanitarnym, który zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy, w przypadku przeprowadzania postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1, może: 1) zażądać opinii Zespołu do Spraw Suplementów Diety działającego w ramach Rady Sanitarno-Epidemiologicznej, o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej; 2) zobowiązać podmiot, o którym mowa w art. 29 ust. 1, do udokumentowania, że środek spożywczy spełnia wymagania, o których mowa w art. 30 ust. 1, w szczególności do przedłożenia opinii jednostki naukowej. Wskazane postępowanie nie zostało jeszcze zakończone. W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo ustalił, że w obrocie znajduje się środek spożywczy (suplement diety), który zawiera siarczan chondroityny - ilość na jednostkę 900 mg, ilość w porcji dziennej 900 mg, siarczan glukozaminy - ilość na jednostkę 500 mg, ilość w dziennej porcji 500 mg, witaminę C - ilość na jednostkę 200 mg, ilość w porcji dziennej 200 mg, informacje dodatkowe: kwas L-askorbinowy. Jednakże sól sodowa siarczanu chondroityny jest składnikiem zarejestrowanych w Polsce produktów leczniczych, w których zawartość substancji czynnej stanowi 500-1200 mg w przeliczeniu na dawkę dobową, a produkty te znajdują zastosowanie w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego i biodrowego. Według Raportu Komitetu Naukowego H. w sprawie warunków stosowania niektórych substancji innych niż witaminy, składniki mineralne i rośliny w suplementach diety (Report of the Scientific Commitee of the Spanish Agency for Food Safety and Nutrition (AESAN) on the use conditions, AESAN-2012-008), maksymalna dzienna porcja siarczanu chondroityny w suplementach diety wynosi 500 mg. Podsumowując, w ocenie Sądu, organ uczynił zadość obowiązkowi należytego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, zgodnie z zasadami wynikającymi z treści art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Dokonane ustalenia faktyczne znajdują potwierdzenie w zebranych w sprawie dokumentach, przez co są niewadliwe. W konsekwencji, po przeprowadzeniu szczegółowych rozważań w oparciu o tak ustalony stan faktyczny sprawy, a także przy zastosowaniu właściwych i obowiązujących przepisów prawa, organ rozstrzygnął sprawę w sposób prawidłowy. Argumentacja w tym zakresie znalazła należyte odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, odpowiadającej warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Wymaga przy tym zwrócenia uwagi, że dostateczną i wystarczającą przesłanką do zastosowania przepisu art. 32 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest tylko podejrzenie wprowadzenia do obrotu produktu niespełniającego wymagań określonych dla danego środka. Tym samym w rozpoznawanej sprawie przesłanki zastosowania wskazanego przepisu zostały spełnione. Reasumując, zarzuty sformułowane przez skarżącą w skardze nie podważyły skutecznie prawidłowości i zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, dlatego nie zasługiwały na uwzględnienie. Materiał dowodowy zgromadzony przez organy w toku postępowania był wystarczający, aby doszło do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, w oparciu o prawidłowo zgromadzony i oceniony materiał dowodowy sprawy. Prawidłowość decyzji organów inspekcji sanitarnej polegających na czasowym wstrzymaniu wprowadzania do obrotu suplementu diety wynikała z tego, że przesłanki formalne do zastosowania tego środka zostały spełnione. W postępowaniu tym nie było żadnych podstaw do indywidualnej oceny bezpieczeństwa produktów przez organy inspekcji sanitarnej, ponieważ jest to wyłączna kompetencja innego organu – Głównego Inspektora Sanitarnego. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę jako bezzasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), ponieważ zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji prawa nie naruszają.