III SA/Lu 674/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. T. L. G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w P. na postanowienie Komendanta N. Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. I. T. L. G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w Polsce wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Komendanta N. Oddziału Straży Granicznej z dnia 2 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Komendant N. Oddziału Straży Granicznej wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą spółkę do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 18 grudnia 2019 r. (potwierdzenie odbioru k. 15 akt sprawy). Mimo wezwania, zarządzenie nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych przez skarżącego do postępowania egzekucyjnego. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zakres kontroli działalności administracji publicznej określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. Zgodnie z § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje zatem orzekania w sprawie postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tego rodzaju postanowienia zostały wprost wyłączone z kontroli sądu administracyjnego, na podstawie cytowanego przepisu, na co prawidłowo wskazano w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu (k. 68 akt adm.). Z tego względu skarga podlega odrzuceniu na podstawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skoro niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponadto, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W świetle powyższych przepisów skarżąca miała obowiązek dołączyć do skargi dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która w imieniu skarżącej podpisała skargę, a to stosownie do art. 29 p.p.s.a. (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14, LEX nr 1460097). Skarżąca nie wykonała jednak w terminie wezwania w powyższym przedmiocie. Jak wskazano wyżej, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono w dniu 18 grudnia 2019 r. Siedmiodniowy termin dla skarżącej do dokonania żądanych przez Sąd czynności liczony kalendarzowo upłynął w dniu 25 grudnia 2019 r. (pierwszy dzień Bożego Narodzenia), będący jednak dniem wolnym od pracy na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. l ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 90), podobnie jak i drugi dzień Bożego Narodzenia (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. m wyżej wymienionej ustawy). W tych okolicznościach za ostatni dzień terminu należało uznać dzień 27 grudnia 2019 r., stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd był zobligowany do jej odrzucenia także na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 3 p.p.s.a.