III SA/Lu 684/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita (spr.), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2005r. sprawy ze skargi J. K. i B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zażalenia M. i S. małż. M. na postanowienie Burmistrza z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wniosku o ustalenie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych we F. przy ul. P. tj. działki nr [...], stanowiącej własność S. i M. małż. M., z nieruchomością nr 718, stanowiącą własność J. K. i B. K. oraz nieruchomością nr 721, stanowiącą własność W. M., uchyliło postanowienie z dnia [...] lipca 2003 r. w całości i orzekło ustalić koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 2000 zł i zobowiązać do ich poniesienia następujące strony: - M. i S. małż. M. w wysokości 667 zł; - W. M. w wysokości 667 zł; - B. K. w wysokości 333,50 zł; - J. K. w wysokości 333,50 zł. Kwota kosztów postępowania rozgraniczeniowego orzeczona, jako należna od W. M., B. K. i J.K. w łącznej w wysokości 1334 zł powinny być uiszczone do kasy Urzędu Miasta i Gminy w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, w celu ich zwrotu na rzecz M. i S. małż. M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie rozpatrywało zażalenie S. i M. małż. M. w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]. Rozpatrując zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze było związane oceną prawną zawartą w wyroku sądu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte na wniosek M. M. zostało przez organ pierwszej instancji umorzone decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w związku z zawarciem przez uczestników postępowania rozgraniczeniowego ugody geodezyjnej. Wnioskodawczyni postępowania rozgraniczeniowego M. M. zwróciła się do organu o rozliczenie kosztów postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ugodą, w kwocie 2000 zł. Burmistrz postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. odmówił uwzględnienia wniosku w sprawie rozliczenia kosztów, stwierdzając, że koszty rozgraniczenia wynikły w postępowania wszczętego na wniosek skarżącej i zostały przez nią w jej interesie. Zdaniem organu nie było podstaw do obciążania w części tymi kosztami pozostałych uczestników postępowania rozgraniczeniowego. Przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia w sprawie rozgraniczenia nieruchomości nie regulują spraw dotyczących rozliczenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W sprawie kosztów postępowania rozgraniczeniowego należy stosować przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w sprawie kosztów postępowania – art. 262 kodeksu. W przedmiotowej sprawie postępowanie rozgraniczeniowe dotyczyło trzech nieruchomości, działki nr [...] stanowiącej własność małż. M., nr [...] stanowiącej własność W. M. oraz nr [...] stanowiącej współwłasność J. K. i B. K. Postępowanie rozgraniczeniowe zakończone zostało zawarciem ugody geodezyjnej. Wszyscy uczestnicy postępowania rozgraniczeniowego mieli interes w przeprowadzeniu rozgraniczenia, a zatem koszty postępowania rozgraniczeniowego zostały poniesione w interesie wszystkich uczestników postępowania rozgraniczeniowego, a nie tylko w interesie wnioskodawców, od których pochodziło żądanie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Zatem kosztami postępowania rozgraniczeniowego winni być obciążeni właściciele trzech rozgraniczonych nieruchomości. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosły J. K. i B. K. zarzucając naruszenie art. 7, art. 10 § 1 i § 2, art. 262 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz brak zapewnienia skarżącym czynnego udziału w sprawie, uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem przedmiotowego postanowienia oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów dotyczących obciążenia stron kosztami postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Rozpoznając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) i przepisów rozdziału pierwszego ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie organy wydające rozstrzygnięcia były związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt III SA/Lu 54/04 (art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W wyroku z dnia 25 maja 2004 r. podkreślono, że postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia dotyczyło trzech nieruchomości, nr 719/1, nr 721, nr 718 oraz poddano analizie pojęcie "interesu strony" użytego w przepisie art. 262 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd wykluczył z zakresu tego pojęcia postać interesu faktycznego wyrażonego przez stronę (w przedmiotowej sprawie przez M. i S. małż. M.) rozumianą w sposób bezpośredni jako złożenie wniosku o przeprowadzenie rozgraniczenia nieruchomości. Sąd uznał, że interes strony, w znaczeniu korzyści (pożytku), tj. uzyskania pewności co do przebiegu granic nieruchomości stanowiących ich własność, mieli w postępowaniu rozgraniczeniu właściciele wszystkich trzech działek. Taką pewność co do przebiegu granicy z sąsiadującą nieruchomością uzyskali zarówno M. i S. małż. M., na których wniosek wszczęto postępowanie rozgraniczeniowe, jak i J. K. oraz B. K., współwłaścicielki działki, na rzecz której małż. M. odstąpili część gruntu. W wyroku Sądu z dnia 25 maja 2004 r. wyrażono pogląd, że interes w rozgraniczeniu nieruchomości miała również W. M. Z uwagi zatem na to, że właściciele wszystkich trzech nieruchomości brali udział w postępowaniu rozgraniczeniowym, następnie zawarli ugody rozgraniczeniowe polegające na wyrażeniu zgody na przebieg granicy ewidencyjnej oraz na tym, że S. i M. małż. M. odstąpili od przebiegu granicy na rzecz B. K. i J. K., należy uznać to za wystarczającą przesłankę obciążenia każdej ze stron odpowiednią częścią kosztów postępowania rozgraniczeniowego poniesionych w tej sprawie. W ocenie Sądu wydając zaskarżone postanowienie z dnia 16 września 2004 r. organ zastosował ocenę prawną i wskazania wyrażone w orzeczeniu Sądu z dnia 25 maja 2004 r. Zasadnie - opierając się na przepisie art. 262 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - orzekł o zobowiązaniu do poniesienia kosztów zarówno M. i S. małż. M., jak i B. K. i J. K. oraz W. K. w kwotach określonych w postanowieniu. Kwoty określone przez organ wynikają z faktu, że postępowanie rozgraniczeniowe dotyczyło trzech nieruchomości, zatem w postępowaniu rozgraniczeniowym zakończonym ugodami rozgraniczeniowymi interes strony mieli właściciele trzech nieruchomości i dlatego kwotę 2000 zł kosztów postępowania podzielono na trzy części, w tym kwotę orzeczoną w stosunku do skarżących jako współwłaścicielek jednej z działek, rozbito na dwie części. W świetle powyższego zarzut skarżących niewłaściwego zastosowania przez organ przepisów dotyczących obciążenia stron kosztami postępowania i tym samym naruszenie art. 262 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega również wątpliwości wyraźne zobowiązanie właścicieli gruntów sąsiadujących do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów wynikające z art. 152 Kodeksu cywilnego oraz zasada ponoszenia przez właścicieli sąsiadujących kosztów rozgraniczenia. Oceniając prawidłowość wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia, należy również odnieść się do zarzutu wyrażonego w skardze naruszenia zasady praworządności (art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego) oraz obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania i umożliwienia stronom wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów (art. 10 § 1 kodeksu). W aktach administracyjnych sprawy brak jest dowodów zapewnienia stronom czynnego udziału na etapie ponownego rozpoznawania środka odwoławczego strony na skutek uchylającego wyroku sądu administracyjnego, zatem zdaniem Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na brzmienie art. 10 § 1 kodeksu oraz w świetle generalnych zasad postępowania administracyjnego organ dopuścił się naruszenia obowiązku umożliwienia stronom zapoznania się z materiałem zgromadzonym w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach oraz wypowiedzenia się na jego temat, szczególnie w sytuacji gdy decyzja kończąca postępowanie w sprawie rozgraniczenia została już wydana. Jednakże uchyleniu podlegają decyzje administracyjne naruszające przepisy postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, w niniejszej sprawie natomiast zadośćuczynienie wymogom zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu nie miałoby wpływu na wynik sprawy, a organy wydałyby identyczne rozstrzygnięcia i identycznie zastosowałyby przepisy prawa materialnego. Rozważając zatem legalność zaskarżonego postanowienia należy stwierdzić, że organ nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Z tych też względów i na podstawie art. 151 ustawy Postępowanie przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku.