III SA/Lu 685/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na informację L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: I. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; II. zwrócić L. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...]zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. L. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na informację L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 20 grudnia 2017 r. wezwano skarżącą do złożenia dwóch egzemplarzy kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 z późn zm.) w oryginale lub w postaci kopii uwierzytelnionej przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym, w terminie 7 dni do dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy). W odpowiedzi na wezwanie nadesłane zostały dwa egzemplarze dokumentacji, wraz z odpisem skargi, dowodem uiszczenia wpisu oraz pełnomocnictwem z dnia 9 stycznia 2018 r. udzielonym adwokatowi K. M. (k. 11 akt) i informacją odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020). Stosownie do art. 61 ust. 3 tej ustawy kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Przy tym przepis art. 61 ust. 4 ustawy przewiduje, że kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 ustawy). Stosownie do art. 64 ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Zatem w wymienionych sprawach znajduje zastosowanie przepis art. 48 § 3 p.p.s.a., w świetle którego zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2016 r., II GSK 5138/16). Mając na względzie treść powołanych przepisów, zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 20 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do złożenia, w oryginale lub w postaci kopii uwierzytelnionej przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym, kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Mimo odpowiedzi na wezwanie i nadesłania dwóch egzemplarzy dokumentacji stwierdzić należy, że skarżąca nie wykonała zarządzenia z dnia 20 grudnia 2017 r., gdyż złożone dokumenty nie odpowiadają określonym w tym wezwaniu wymogom, wynikającym z przytoczonych wyżej przepisów prawa. Wskazać należy, że część spośród dokumentów składających się na nadesłaną dokumentację została wprawdzie poświadczona za zgodność z oryginałem przez adwokata K. M., jednak nie występującą w niniejszej sprawie jako pełnomocnik strony, czego wymaga art. 48 § 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią pełnomocnictwa z dnia 9 stycznia 2018 r. adwokat K. M. została upoważniona jedynie do dokonania czynności złożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie dokumentacji do skargi w sprawie III SA/Lu 685/17. Przedmiotowe pełnomocnictwo nie upoważnia zatem do podejmowania innych czynności, składających się na reprezentowanie skarżącej spółki w niniejszej sprawie. Wykładnia językowa przywołanego wyżej art. 48 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że poświadczenia oryginału dokumentu może dokonać tylko adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy lub doradca podatkowy występujący w danej sprawie jako pełnomocnik strony, a nie jakikolwiek adwokat czy radca prawny, ewentualnie rzecznik patentowy lub doradca podatkowy. Nie można uznać, by w świetle tego przepisu występowanie w sprawie jako pełnomocnik mogło być ograniczone do czynności poświadczenia dokumentów za zgodność z oryginałem i ich złożenia w sądzie, gdyż prowadziłoby to do zniweczenia istoty omawianej regulacji, z której wynika, że nie każdy adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy lub doradca podatkowy może takiego poświadczenia dokonać. Ubocznie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie pełnomocnictwo obejmowało tylko czynność złożenia dokumentacji, a nie także jej poświadczenia. W konsekwencji dokonane w niniejszej sprawie poświadczenie nie może być uznane za skuteczne w świetle art. 48 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie trzeba wskazać, że na części spośród nadesłanych kopii dokumentów brak jakiegokolwiek poświadczenia za zgodność z oryginałem. Dotyczy to: wniosku o dofinansowanie, umowy spółki, części opisowej i finansowej biznes planu, formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, sprawozdania finansowego za trzy ostatnie zamknięte okresy obrachunkowe, formularza do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ, planu rozwoju eksportu, analizy popytu i konkurencyjności, długoterminowej strategii rozwoju. W konsejkwencji, zgodnie z art. 61 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2017 r., II GSK 1617/17). Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie I postanowienia. Rozstrzygnięcie z punktu II postanowienia uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.