III SA/Lu 768/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: przyznać adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę 151,40 zł (sto pięćdziesiąt jeden złotych i czterdzieści groszy), na którą składa się: kwota 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług oraz kwota 3,80 zł (trzy złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem strony skarżącej adwokat A. S., wnioskiem z dnia 19 marca 2013 r. zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym wynagrodzenia w wysokości 147,60 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków. Złożony przez adwokata wniosek zawierał oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Do niniejszego wniosku dołączono opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i pocztowe potwierdzenie nadania przesyłki listowej poleconej z dnia 11 marca 2012 r., na kwotę 3,80 zł, które stanowi dowód przesłania stronie w/w opinii. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi w tej sprawie 120 złotych netto. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 147,60 złotych (120 zł + 27,60 zł należnego podatku od towarów i usług). Kwota kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ulega zwiększeniu o 3,80 zł tytułem zwrotu niezbędnych wydatków adwokata, które udokumentował załączając do opinii pocztowe potwierdzenie nadania stronie przesyłki listowej poleconej z dnia 11 marca 2013 r. (§ 19 pkt 2 powołanego rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak na wstępie. Art. 210. § 1.