III SA/Lu 789/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r., złożonym u operatora pocztowego w dniu 3 czerwca 2015 r. T. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2011. Skarga ta została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i wpłynęła w dniu 5 czerwca 2015 r. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 czerwca 2015 r. skarga w dniu 9 czerwca 2015 r. została przekazana za pośrednictwem operatora pocztowego Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w celu nadania jej prawidłowego biegu. Dyrektor Oddziału Agencji przekazał skargę do Sądu, nadając ją za pośrednictwem poczty w dniu 23 czerwca 2015 r. Termin trzydziestodniowy do złożenia skargi upływał w dniu 5 czerwca 2015 r. (w piątek), ponieważ decyzja organu drugiej instancji doręczona była skarżącemu w dniu 5 maja 2015 r., a dzień 4 czerwca 2015 r. był ustawowo wolny od pracy. Z kolei pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. złożonym w placówce pocztowej w dniu 14 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że działał samodzielnie, bez wykwalifikowanego pełnomocnika i nie miał wiedzy co do zasad przekazywania środków zaskarżenia pomiędzy różnymi instytucjami. Ponadto zaskarżenie decyzji zbiegło się z pracami rolnymi w gospodarstwie rolnym skarżącego, wymagającymi poświęcenia im całej uwagi i czasu. Dodatkowo prace rolne zbiegły się z organizacja pierwszej komunii świętej dla córki skarżącego. Wszystkie te okoliczności skutkowały niezawinionym uchybieniem terminu. .W odpowiedzi na wezwanie Sądu, kiedy dowiedział się o uchybieniu terminu, skarżący wskazał, że informację taką powziął z chwilą doręczenia mu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przyjmuje się, że w sytuacji kiedy skarżący niezgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. złoży skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, to termin do złożenia skargi jest dotrzymany tylko jeżeli sąd prześle skargę organowi w terminie przysługującym stronie do złożenia skargi. W związku z powyższym w niniejszej sprawie skarga jest spóźniona, ponieważ została przekazana organowi po dniu 5 czerwca 2015 r., w którym upływała termin do złożenia skargi. W takiej sytuacji zastosowanie może mieć przepis art. 86 § 1 P.p.s.a., według którego, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Jednakże w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wnosi się go za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że skarżący błędnie złożył wniosek o przywrócenie terminu bezpośrednio do sądu, podczas gdy, jak wynika wyraźnie z przytoczonego wyżej art. 87 § 3 P.p.s.a., wniosek należało wnieść za pośrednictwem organu. W orzecznictwie wskazuje się jednak, że w przypadku późniejszego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, tj. w sytuacji, gdy skarga wraz z aktami administracyjnymi sprawy znajduje się już w sądzie, niecelowym jest składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie NSA z 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 1343/10; postanowienie WSA w Warszawie z 17 lipca 2015 r., VI SA/Wa 216/15; orzeczenia.nsa.gov.pl). Błędny tryb złożenia wniosku nie stanowiłby zatem przeszkody w jego rozpoznaniu, niemniej jednak wniosek o przywrócenie terminu w badanej sprawie jest spóźniony, co skutkuje jego odrzuceniem. Jak wynika z przytoczonego wyżej art. 87 § 1 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Odnosząc ten przepis do badanej sprawy należy zauważyć, że skarżący na wezwanie Sądu wyjaśnił, że o uchybieniu terminu dowiedział się z chwilą doręczenia mu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Bezsporne jest przy tym, ze w niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi nie zostało jeszcze wydane. Oznacza powyższe, że skarżący w swoim oświadczeniu odnosi się do postanowienia wydanego w innej sprawie. Wskazać należy, że skarżący złożył w sumie 8 skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w jednakowych okolicznościach faktycznych, a więc w tym samym czasie skarżąc decyzje tego samego organu, z terminem upływającym do wniesienia skarg w tym samym dniu (5 czerwca 2015 r.), składając skargi bezpośrednio do Sądu, z jednakowym uchybieniem terminu, na skutek przekazania ich przez Sąd organowi po dniu 5 czerwca 2015 r. Z tego w 6 sprawach zostały już wydane postanowienia o odrzuceniu skarg z powodu uchybienia terminu do ich wniesienia. Z akt pozostałych spraw wynika, że pierwsze ze wskazanych postanowień o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu w dniu 13 lipca 2015 r. (sygn. akt III SA/Lu 788/15). Zatem najpóźniej w tym dniu skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skarg w każdej z ośmiu spraw, na co zresztą powołuje się w niniejszej sprawie oświadczając, że o uchybieniu terminu dowiedział się z chwilą doręczenia mu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Dzień 13 lipca 2015 r. wyznacza zatem datę kiedy najpóźniej ustała przyczyna uchybienia terminu, na jaką powołuje się skarżący (nieświadomość uchybienia terminu). Wniosek o przywrócenie terminu należało wnieść do dnia 20 lipca 2015 r. Składając wniosek w dniu 14 sierpnia (data nadania przesyłki na poczcie), skarżący spóźnił się o ponad trzy tygodnie. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.