III SA/Lu 82/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie: Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak /spr./, Protokolant st.sekr. E. Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. P.-H.-U. – B.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a : 1/ umorzyć postępowanie; 2/ zwrócić stronie skarżącej połowę wpisu w kwocie 50.- /pięćdziesiąt/zł. Dyrektor Urzędu Celnego w w sprawie B. K. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "[...]" z siedzibą w Ś., decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 207 i 224 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r: - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 1997r. Nr 137, poz. 926 z późniejszymi zamianami), ust. 2 lit. "a", ust. 5 pkt 1, ust. 10 części A postanowień wstępnych załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (załącznik do Dz. U. z 1997r. Nr 158, poz. 1047 z późniejszymi zmianami), art. 16 pkt 1 lit. "b", art. 21, art. 32 Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczopospolitą Polską z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z drugiej strony (załącznik do Dz. U. z 1994r. Nr 11, poz. 38; zmiana: MP z 1997r. Nr 10 poz. 74; załącznik do Dz. U. z 1997r. Nr 104, poz. 662), § 11 ust. 1 , § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia (Dz. U. z 1997. Nr 130, poz. 851 z późniejszymi zmianami); art. 65 § 4 pkt 2, art. 85 § 1, art. 209, art. 231 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (Dz. U. z 1997r. Nr 23, poz. 117 z późniejszymi zmianami), po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, uznał zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD Nr [...] z dnia [...] października 1998 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej stawki celnej oraz kwoty cła, oraz obliczył cło w sposób następujący: - kod towaru - 6309 00 000 - podstawa opłaty (typ 111) - 24.606,00 zł - stawka celna - 23,1 % - kwota cła - 5.684,00 zł; W uzasadnieniu Organ wskazał, iż dnia [...] października 1998r. w Posterunku Celnym objęto procedurą dopuszczenia do obrotu, według dokumentu SAD Nr [...] odzież używaną, sprowadzoną z Niemiec, taryfikowaną do kodu PCN 630900000. W wyniku objęcia ww. towaru procedurą dopuszczenia do obrotu obliczono cło w kwocie 1.131,90 zł. Z uwagi na fakt, iż pochodzenie przedmiotowego towaru zostało udokumentowane deklaracją o jego unijnym pochodzeniu sporządzoną na fakturze nr [...] z dnia [...] października 1998r. do obliczenia kwoty cła od ww. towaru zastosowano obniżoną stawkę celną w wysokości 4,6%. W związku z wątpliwościami co do zasadności wystawienia ww. dokumentu pochodzenia, Dyrektor Urzędu Celnego działając w oparciu o postanowienia art. 32 Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego przesłał ww. fakturę, za pośrednictwem Głównego Urzędu Ceł, do weryfikacji przez niemieckie władze celne. Dnia [...] kwietnia 2001 r. wpłynęło do Urzędu Celnego pismo niemieckich władz celnych nr [...] z dnia [...] marca 2001 r. informujące, iż towar ujęty w ww. fakturze nie jest towarem objętym postanowieniami Protokołu nr 4 Układu Europejskiego (nie jest towarem pochodzącym z Unii Europejskiej) a deklaracja o unijnym, preferencyjnym pochodzeniu towaru została wystawiona niesłusznie. W związku z powyższym Dyrektor Urzędu postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie importu odzieży używanej objętej procedurą dopuszczenia do obrotu, według dokumentu SAD Nr [...] z dnia [...] października 1998r. Do obliczenia kwoty cła od ww. towaru zastosowano konwencyjną stawkę celną w wysokości 23,1 % zgodnie z ust. 10 części A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej. Od w/w decyzji strona w dniu w dniu [...] sierpnia 2001r. wniosła odwołanie, po rozpatrzeniu którego Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] września 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] nr [...]wydaną przez Dyrektora Urzędu Celnego. Powyższa decyzja została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 5 czerwca 2002r. sygn. akt I SA/Lu 1132/01 uchylił zaskarżoną decyzję. Swoim wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił w obrocie prawnym decyzję Dyrektora Urzędu Celnego. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] sierpnia 2001 r. Dyrektor Izby Celnej ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002r. wydaną na podstawie art. 207 § 1, art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997r. Nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami), art. 11c ust. 1 i 2, art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z 1993r. z późniejszymi zmianami) w związku ze sprowadzeniem z zagranicy odzieży używanej wg [...] z dnia [...] października 1998r., ustalił podatek od towarów i usług w kwocie 6.663,80 zł. W uzasadnieniu Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego wskazał, że uznanie zgłoszenia celnego zawarte w JDA SAD za nieprawidłowe w części dotyczącej stawki celnej oraz kwoty cła oraz obliczenie kwoty cła w nowej wysokości z zastosowaniem stawki celnej konwencyjnej w wysokości 23,1 % wartości celnej towaru spowodowało zmianę podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz wysokość podatku VAT. Na podstawie art. 11 c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobrał lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości. Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie owa rów jest wartość celna powiększona o należne cło, stawka podatku w przypadku importu odzieży używanej zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wynosi 22%. Mając na uwadze powyższe ustalenia Organ dokonał wymiaru podatku od towarów i usług: 1.wartość celna - 24.606,00 zł 2.kwota cła - 5.684,00 zł 3.podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług 30.290,00 zł 4. podatek od towarów i usług - 22% - 6.663,80 zł 5. wpłacony podatek VAT - 5.662,40 zł 6. pozostaje do wpłaty - 1.001,40 zł Od powyższej decyzji w dniu [...] kwietnia 2002r. strona – B. K. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "[...]" z siedzibą w Ś., złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Dyrektor Izby Celnej, zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a", art. 68 § 1-2, art. 70 § 1 ustawy z9 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997r. Nr 137, poz. 926, z późniejszymi zmianami), art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1, ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993r. Nr 11, poz. 50, z późniejszymi zmianami), art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. z 2003r. Nr 137, poz. 1302) po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] kwietnia 2002r. od decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego nr [...]z dnia [...] kwietnia 2002r., uchylił decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej, wskazując, że jako podstawa rozstrzygnięcia, zamiast art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa - winno być: art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy. W uzasadnieniu Organ wskazał, że Pierwszy Urząd Skarbowy, po otrzymaniu decyzji Dyrektora Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002r. ustalił kwotę podatku od towaru i usług od sprowadzonej z zagranicy odzieży używanej. Z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze w sprawach celnych, Izba Skarbowa postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. zawiesiła postępowanie odwoławcze do czasu wydania ostatecznej decyzji w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie wymiaru cła. W związku z wejściem w życie od 1 września 2003r. ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Izba Skarbowa przekazała odwołanie Strony od decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002r., wraz z aktami sprawy, do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Celnej. Dnia [...] listopada 2003r. Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Dyrektora Urzędu Celnego. W związku powyższym postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. podjęto zawieszone postępowanie odwoławcze, a następnie wyznaczono Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego. Dnia [...] grudnia 2003r. wpłynął do Izby Skarbowej wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia przez NSA skargi na decyzję organu celnego. Dyrektor Izby Celnej odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego, z uwagi na ostateczne rozstrzygnięcie postępowania celnego w postępowaniu administracyjnym. Ustosunkowując się do meritum odwołania, organ wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje generalnie z chwilą powstania długu celnego, a momentem powstania długu celnego jest przyjęcie zgłoszenia celnego (art. 209 § 2 kodeksu celnego). Zobowiązanie w podatku od towarów i usług w imporcie towarów, zgodnie z regulacją przyjętą w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oparte jest na zasadzie samoopodatkowania (art. 11 ust. 1) co oznacza, że podatnik obowiązany jest sam obliczyć i zapłacić należny podatek w określonym terminie. Wydanie decyzji dla powstania tego zobowiązania nie jest przewidziane, z wyjątkiem sytuacji, gdy organ celny w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego stwierdzi, iz kwoty podatku zostały wskazane nieprawidłowo. Artykuł 11 c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 września 2003r. umożliwiał wydanie decyzji ustalającej podatek w prawidłowej wysokości, w sytuacji gdy organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej. Stosownie do przepisu art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Bezsporne jest, iż decyzja Dyrektora Urzędu Celnego określająca nową, wyższą kwotę wynikającą z długu celnego wpłynęła na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, dlatego też zgodnie z postanowieniami art. 11 c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym organ podatkowy był zobligowany do wydania decyzji ustalającej podatek w prawidłowej wysokości. Natomiast ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez doręczenie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego po upływie 3 lat Dyrektor Izby Celnej w wyjaśnił, że Ordynacja podatkowa przewiduje dwa terminy przedawnienia zobowiązań podatkowych: 3- oraz 5-letni. Łączą się one z jednym z dwóch sposobów powstania obowiązania podatkowego, które zostało sformułowane w art. 21 Ordynacji podatkowej. Zgodnie art. 21 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1. zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie tego zobowiązania; 2. doręczenia decyzji organu podatkowego ustalającego wysokość tego zobowiązania. Konsekwencją takiego podziału sposobu powstania zobowiązania podatkowego jest termin płatności podatku. Jeżeli zobowiązanie powstaje z dniem doręczenia decyzji ustalającej wysokość ego zobowiązania to termin płatności wynosi 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji (art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej). Natomiast jeżeli podatnik jest obowiązany sam obliczyć i wpłacić podatek to za termin płatności uważa się ostatni dzień, w którym zgodnie z przepisami wpłata powinna nastąpić (art. 47 § 3 Ordynacji podatkowej). W przypadku gdy zobowiązanie podatkowe powstaje w konsekwencji zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie zobowiązania podatkowego, to zobowiązanie przedawnia się z upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej). Z kolei gdy zobowiązanie powstaje w efekcie wydania i doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania, to termin przedawniania został określony wart. 68 Ordynacji podatkowej. W ocenie Dyrektora Izby Celnej decyzja wymierzająca podatek w innej wysokości niż wynikająca z deklaracji (w niniejszym przypadku 19loszenia celnego) ma charakter deklaratywny, stwierdza bowiem w jakiej wysokości podatek ,powinien był podatnik sam wyliczyć i zapłacić w określonym czasie. Użycie wart. 11 c ustawy zwrotu 'ustalającą" nie zmienia charakteru zobowiązania podatkowego w imporcie towarów, które powstaje z mocy prawa, jak również decyzja wymierzająca ten podatek w wysokości innej niż zadeklarowana ma zawsze charakter deklaratywny. W związku z powyższym przewidziany wart. 68 § 1 Ordynacji podatkowej trzyletni termin do wydania decyzji wymiarowej odnosi się wyłączenie do zobowiązań, które powstają z chwilą doręczenia decyzji. Termin ten nie ma zastosowania do decyzji deklaratywnych, wymierzających należny podatek, którego obliczenie i zapłata jest ustawowym obowiązkiem podatnika. W sytuacji takiej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd wyrokiem dnia 29 października 2001 r. sygn. akt I SA/Lu 724/2000 stwierdzając, że " ... zobowiązanie podatkowe w podatku VAT nie powstało z chwilą doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania, ale z mocy samego prawa, z chwilą dopuszczenia sprowadzonego samochodu do obrotu na polskim obszarze celnym, dlatego nie ma zastosowania art. 21 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, tym samym nie znajduje zastosowania również art. 68 § 1 ww. ustawy lecz art. 70 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie z którym zobowiązanie takie przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku ... " oraz Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku w wyrokach z dnia 25 lipca 2002r. sygn. akt I SA/Gd 110-126/03 stwierdzając, iż " ... decyzje wymiarowe w podatku od towarów i usług mają charakter deklaratoryjny, bowiem zobowiązanie w podatku od towarów i usług powstaje z mocy prawa i dopiero w razie niewykonania przez podatnika ciążących na nim z mocy prawa obowiązków organ podatkowy może wydać decyzję określającą prawidłową wysokość tego zobowiązania (por. wyrok NSA z 22 marca 2001r. IIISA 2076/99, z dnia 14 listopada . 1997r. III SA 419/97) wobec powyższego organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż w sprawie ma zastosowanie 5-letni termin przedawnienia, a nie jak chce skarżąca Spółka 3-letni ... " . Organ nie podzielił również zarzutu naruszenia przepisu art. 68 § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż przepis ten nie miał zastosowania w niniejszej sprawie. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji podano błędnie art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, podczas gdy powinno być art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jednak błąd ten nie skutkuje wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] strona działając przez pełnomocnika - radcę prawnego R. O., złożyła w dniu [...] stycznia 2004r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której na podstawie art. 3 § 1 i § 2, art. 52, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2002r. Nr [...] i zasądzenie kosztów postępowania od Dyrektora Izby Celnej na rzecz Strony oraz kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonym decyzjom skarżący zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie art. 11 c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz naruszenie przepisu art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez doręczenie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. W uzasadnieniu skarżący podkreśla, iż w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie wymiaru należności podatkowych związanych z importem towarów. Stosownie do postanowień przepisów art. 11 c ust. 1 i ust. 3-4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w dniu dokonania zgłoszenia celnego, jeżeli organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości. W razie stwierdzenia w toku kontroli, że wartość celna towaru została zaniżona, wydanie przedmiotowej decyzji ustalającej, może nastąpić po wydaniu przez właściwy organ celny stosownej decyzji. Natomiast zgodnie z art. 21 § 1 oraz 68 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zobowiązanie podatkowe powstaje w wyniku doręczenia decyzji .ustalającej jego wysokość, nie powstaje zaś, jeżeli decyzja ta została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zaś dług celny powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego, stosownie do art. 209 § 2 Kodeksu celnego. przedmiotowej sprawie zgłoszenie celne zostało przyjęte przez organ celny w dniu 29 października 1998 r. Ustawodawca z dniem 1 września 2003r. zmienił brzmienie art. 11 c ustawy o VAT zastępując dotychczasowy zapis zgodnie z którym: "Jeżeli organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek '/wacie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości" sformułowaniem: "W przypadkach innych niż określone wart. 11 , 1, 2 i 2a kwoty podatków należnych z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji". W przedmiotowej sprawie zatem termin do doręczenia przedmiotowej decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku VAT z tytułu importu upłynął w dniu 31 grudnia 2001 r., a tym samym zobowiązanie podatkowe nie powstało. W związku z tym w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 68 § 1 wyznaczający trzyletni okres, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym stał obowiązek podatkowy, w ciągu którego może zostać wydana decyzja kreująca zobowiązanie podatkowe. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i stwierdził, że zarzuty podniesione w skardze stanowią powtórzenie zarzutów zawartych w odwołaniu decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego do których szeroko odniesiono się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dlatego też niezasadne jest ich powtarzanie w odpowiedzi na skargę. W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2004r. pełnomocnik Skarżącego cofnął skargę wnosząc zwrot uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, 1270). Wobec skutecznego cofnięcia skargi Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 wyżej powołanej ustawy umorzył postępowanie w sprawie oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 wyżej powołanej ustawy ł o zwrocie stronie skarżącej połowy wpisu w kwocie 50 zł.