III SA/Lu 84/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 czerwca 2023 r. nr SKO.41/3460/L/2023 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego – w zakresie ponownego wniosku D. O. o wyłączenie asesora sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Agnieszki Kosowskiej postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek skarżącego D. O. o przywrócenie terminu do złożenia przez niego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 30 czerwca 2023 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Z kolei postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił również skarżącemu uzupełnienia powyższego postanowienia z dnia 21 lutego 2024 r. W piśmie z dnia 7 maja 2024 r. skarżący zaskarżył postanowienie z dnia 10 kwietnia 2024 r. i wniósł także o wyłączenie asesora sądowego A. K. od dalszego prowadzenia sprawy, z uwagi na to, że asesor nie gwarantuje bezstronności w sprawie. W wyniku rozpoznania tego wniosku postanowieniem z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 84/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie asesora sądowego A. K.. Na skutek wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt III OZ 388/24, oddalił powyższe zażalenie. W piśmie z dnia 10 lutego 2025 r. D. O. zgłosił ponowny wniosek o wyłączenie asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie asesora sądowego od rozpoznania sprawy podlega odrzuceniu. Przesłanki wyłączenia sędziego, w tym asesora sądowego, zostały zwarte w przepisach art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Według art. 18 § 1 pkt 1-7 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Natomiast zgodnie z art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten wymienia tzw. względne przesłanki wyłączenia. Stosownie natomiast do art. 22 § 4 p.p.s.a., ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym. Taka właśnie sytuacja wystąpiła na skutek wniosku o ponowne wyłącznie asesora sądowego. W ocenie Sądu nie zachodzą ani okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., ani też określone w art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawę do wyłączenia objętego wnioskiem asesora sądowego od rozpoznania sprawy. Przedstawione we wniosku skarżącego okoliczności nie stanowią o konieczności wyłączenia od rozpoznania sprawy asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. K.. Asesor sądowy złożyła oświadczenie, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności, o których mowa art. 19 p.p.s.a. Wymaga zwrócenia uwagi, że wniosek strony z dnia 10 lutego 2025 r. o wyłączenie asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. K. jest kolejnym wnioskiem składanym przez skarżącego w niniejszej sprawie. Sąd rozpoznawał już zawarty w piśmie z dnia 7 maja 2024 r. wniosek skarżącego oparty na tych samych okolicznościach i dotyczył także asesora sądowego A. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawomocnym postanowieniem z dnia 22 maja 2024 r. oddalił ten wniosek o wyłączenie, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt III OZ 388/24, oddalił zażalenie skarżącego w tym przedmiocie. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek stanowi ewidentnie ponowny wniosek o wyłączenie asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. K. w tej sprawie i oparty jest na tych samych okolicznościach, a zatem nie zawiera nowych argumentów dotyczących przesłanek wyłączenia. Z tego powodu wniosek skarżącego musiał zostać w całości odrzucony. Z przytoczonych względów – na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.