III SA/Lu 855/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędziowie WSA Ewa Kowalczyk WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Michał Fiut po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. L. na Dyrektor Izby Celnej z dnia 14 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zmiana nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym Publikacja orzeczenia odroczona z dnia 15 marca 2016 r. oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] o zmianie nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie sprawy. W dniu 1 sierpnia 2014 r. przedstawiciel bezpośredni [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] Spółki komandytowej z siedzibą w [...] złożył w Oddziale Celnym w [...] zgłoszenie celne uzupełniające SAD nr [...] w procedurze uproszczonej dotyczące importu z Ukrainy butelek szklanych w ilości [...] sztuk. Importer rozliczał podatek VAT w imporcie w trybie art. 33a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), to jest w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Wobec tego w polu 44 zgłoszenia celnego "dodatkowe informacje" wpisano kod 4PL05, zaś w polu 47 przy typie opłaty B00 jako metodę płatności podano kod "L". Pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. Kierownik Oddziału Celnego w [...] przekazał Naczelnikowi Urzędu Celnego w [...] dokumentację z rozliczenia podatku VAT na podstawie art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. Jednocześnie poinformował, że kwota podatku wykazana w deklaracji nie zgadza się z sumą podatku wygenerowaną z systemu Alina za III kwartał 2014 r. Na podstawie informacji z rejestru należności dla towarów objętych procedurą uproszczoną oraz w oparciu o zestawienie z systemu Alina w III kwartale 2014 r., Naczelnik Urzędu Celnego w [...] ustalił, że podatek należny z tytułu importu z zastosowaniem procedury uproszczonej wynosi [...] zł, co oznacza, że [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] Spółka komandytowa z siedzibą w [...] jako podatnik powinna wykazać taką kwotę w przekazanej deklaracji VAT-7K w poz. 10 części C. W dniu [...] listopada 2014 r. Spółka złożyła deklarację VAT-7K za III kwartał 2014 r. W tej deklaracji dla importu towarów podlegającego rozliczeniu zgodnie z art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług zadeklarowano podstawę opodatkowania w kwocie [...] zł oraz podatek należny w kwocie [...] zł. W dniu [...] grudnia 2014 r. Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7K za III kwartał 2014 r., w której dla importu towarów podlegającego rozliczeniu zgodnie z art. 33a ustawy zadeklarowała podstawę opodatkowania w kwocie [...] zł, podatek należny w kwocie [...] zł. Spółka wyjaśniła, że zgłoszenia celne z dnia 26 lipca 2014 r. oraz z dnia 1 sierpnia 2014 r. zgłoszone były na podstawie art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług podczas, gdy powinny być zgłoszone w procedurze 4200, w związku z czym zwiększyła się podstawa opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (poz. 21), a zmniejszyła się podstawa opodatkowania z tytułu importu podlegająca rozliczeniu na podstawie art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług (poz. 25). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie zmiany nieprawidłowych danych zawartych w polu 44 zgłoszenia celnego w zakresie wpisu kodu procedury 4PL05 oraz w polu 47 zgłoszenia celnego w części dotyczącej kodu metody płatności podatku VAT (B00). W dniu 24 lutego 2015 r., w odpowiedzi na pismo z Urzędu Celnego Spółka nadesłała skany faktur dotyczących zakupu importowanego z Ukrainy towaru. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] zmienił nieprawidłowe dane zawarte w zgłoszeniu celnym uzupełniającym w polu 44 - kod 4PL05 oraz w polu 47- metoda płatności (typ B00). W polu 44 wykreślono kod 4PL05 (rozliczenie VAT zgodnie z art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług), metodę płatności "L" zmieniono na metodę płatności "H" w związku niewykonaniem obowiązku rozliczenia w deklaracji podatkowej kwoty podatku należnego z tytułu importu wykazanego w zgłoszeniu celnym. Po rozpatrzeniu zażalenia strony na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., Dyrektor Izby Celnej w [...] zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Celnej wskazał, że przedmiotowe zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym określonym w przepisach rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L z 1992 r. 302, str. 1 z późn. zm., dalej jako "WKC") i zostało przyjęte przez organ celny, co z mocy prawa spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną oraz określenie kwoty należności celnych i podatkowych na podstawie zadeklarowanych przez przedstawiciela Spółki elementów kalkulacyjnych. Dyrektor Izby Celnej podniósł, że w przypadku omyłkowego zgłoszenia towaru ujętego w zgłoszeniu do określonej procedury przewidziano możliwość unieważnienia zgłoszenia celnego. Zgodnie z art. 66 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jeżeli zgłaszający przedstawi dowód, że towar został zgłoszony omyłkowo do procedury celnej właściwej temu zgłoszeniu lub że w wyniku zaistnienia szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną, do której został zgłoszony, nie jest już dalej uzasadnione, organy celne, na wniosek zgłaszającego, unieważniają już przyjęte zgłoszenie. Zgodnie z art. 66 ust. 2 WKC, z wyjątkiem przypadków określonych zgodnie z procedurą Komitetu, po zwolnieniu towarów zgłoszenie nie może zostać unieważnione. Możliwość unieważnienia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, jako odstępstwo od zasady określonej w art. 66 ust. 2 WKC, przewiduje w art. 251 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L z 1993 r. 253 z późn. zm., dalej jako "RWKC"). W niniejszej sprawie nie ma przesłanek do zastosowania unieważnienia zgłoszenia celnego na podstawie art. 66 ust. 2 WKC w zakresie omyłkowego zgłoszenia do procedury 4000 - dopuszczenie do wolnego obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które nie podlegają zwolnieniu z podatku VAT z tytułu dalszej dostawy wewnątrzwspólnotowej, ponieważ towar został zwolniony. Nie ma również przesłanek do unieważnienia zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów na podstawie art. 251 Rozporządzenia Wykonawczego. Tym samym nie można też dokonać zmiany pola 37 "procedura" z 4000 na 4200. Kod procedury 4200 oznacza dopuszczenie do wolnego obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które podlegają zwolnieniu z podatku VAT w przypadku dostawy do innego państwa członkowskiego (import z kraju trzeciego z bezpośrednio następującą po nim dostawą wewnątrzwspólnotową). Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c WKC, w której okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Z przepisu art. 33a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług wynika obowiązek podatnika przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Obowiązek ten jest następstwem stosowania rozliczenia podatku VAT w sposób wskazany w art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz dokonanego importu i załatwiania formalności z tym związanych oraz umożliwia weryfikację czy faktycznie podatnik stosujący procedurę przewidzianą w art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług rozliczył należności podatkowe oraz czy rozliczona kwota jest prawidłowa. Jeżeli podatnik nie wywiąże się z obowiązku przedstawienia dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku w deklaracji podatkowej, traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej. Utrata prawa do rozliczenia podatku nie dotyczy całego podatku od importu wykazanego w danej deklaracji, lecz jedynie tej części kwoty podatku należnego, względem której nie dopełniono obowiązku dokumentacyjnego. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w okolicznościach niniejszej sprawy obowiązek określony w art. 33a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług nie został przez skarżącą Spółkę wykonany prawidłowo. Wprawdzie deklaracja VAT-7K została złożona w terminie, lecz kwota należnego podatku VAT za III kwartał 2014 r. ([...] zł) wykazana w skorygowanej deklaracji, która zastąpiła kwotę pierwotną, nie zawierała podatku VAT z tytułu importu towaru zgłoszonego według dokumentu SAD nr [...] z dnia 1 sierpnia 2014 r. Tym samym podatek VAT w kwocie [...] zł, należny z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym, nie został rozliczony w trybie art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec tego, stosownie do art. 33a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług Spółka utraciła prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w ust. 1 tego artykułu w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miała rozliczyć w deklaracji podatkowej. W związku z uznaniem podatku VAT, który miał być rozliczony w deklaracji podatkowej, za podlegający zapłacie w terminie 10 dni od dnia powiadomienia o kwocie podatku, Naczelnik Urzędu Celnego w [...] zmienił metodę płatności "L" na metodę "H" - przelew bankowy. Zmiana dotyczy więc sposobu rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu, a nie kwoty zobowiązania podatkowego lub zastosowania zwolnienia z tego podatku. W konsekwencji utraty prawa do rozliczenia podatku na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami., co wynika z art. 33a ust. 7 wymienionej ustawy. Dyrektor Izby Celnej uznał za niezasadny zarzut skarżącej Spółki, że obowiązek ustanowiony w art. 33a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług został wykonany, gdyż towar został wywieziony do Czech, a tym samym stronie przysługuje zwolnienie z podatku. Organ odwoławczy wskazał, że w rozpatrywanej sprawie nie można zastosować zwolnienia z podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r. poz. 1722 z późn. zm.), bowiem Spółka w momencie importu nie spełniła określonych w tym rozporządzeniu warunków zwolnienia towaru z podatku od towarów i usług w imporcie. W momencie importu towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym, czyli w dniu wpisu do rejestru, Spółka nie przedstawiła bowiem dowodu wskazującego, że importowane towary przeznaczone są do transportu lub wysyłki z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] Spółka komandytowa z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., zaskarżając wymienione postanowienie w całości, jako wydane w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. Skarżąca zakwestionowała stwierdzenie w zaskarżonym postanowieniu, że w momencie importu nie przedstawiła dowodu wskazującego, iż importowane towary przeznaczone są do transportu lub wysyłki z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. Skarżąca podniosła, że dowodem na tę okoliczność jest faktura za transport na trasie [...] -[...] -[...] (Republika Czeska) z dnia 30 lipca 2014 r. oraz list przewozowy z dnia 30 lipca 2014 r., z podkreśleniem czeskiego odbiorcy towaru. Powołując się na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz podkreślając, że wobec dokonania zgłoszenia celnego elektronicznie, organ celny w dniu dokonania zgłoszenia nie posiadał załączników do zgłoszenia i nie mógł wiedzieć, że towar jest przeznaczony do innego państwa członkowskiego. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił [...] dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej, gdyż ze złożonej na wezwanie Sądu umowy o pracę wynika, iż [...] nie jest pracownikiem [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] Spółki komandytowej z siedzibą w [...], ale jedynie pracownikiem [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, co nie odpowiada wymogom w zakresie udzielenia pełnomocnictwa procesowego zgodnie z art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm). Jednocześnie nie stało to na przeszkodzie wydaniu orzeczenia w sprawie w sytuacji, gdy strona była prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy, a [...] na rozprawie w dniu 15 marca 2016 r. został dopuszczony do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej jedynie tymczasowo, ze zobowiązaniem do wykazania umocowania, pod rygorem pominięcia jego czynności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontrolują zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także kontrolują prawidłowość zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W razie niewystąpienia wskazanych uchybień, na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu. Przeprowadzona przez Sąd według wskazanych kryteriów kontrola postanowienia Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. wskazuje, że zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte uchybieniami, które uzasadniałyby usunięcie go z obrotu prawnego. Przedmiot kontrolowanych postanowień organów celnych stanowiła zmiana danych zawartych w zgłoszeniu celnym. W związku z tym wskazać należy, że pod pojęciem zgłoszenia celnego należy rozumieć czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną (art. 4 pkt 17 WKC). Złożenie w urzędzie celnym zgłoszenia podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela bądź też złożenie zgłoszenia przy wykorzystaniu technik elektronicznego przetwarzania danych czyni zgłaszającego lub jego przedstawiciela odpowiedzialnym, zgodnie z obowiązującymi przepisami, za: prawdziwość informacji podanych w zgłoszeniu, autentyczność załączonych dokumentów oraz przestrzeganie wszelkich obowiązków odnoszących się do objęcia danych towarów procedurą (art. 199 ust. 1 RWKC). Przyjęcie zgłoszenia celnego jest rodzajem czynności materialno-technicznej, opartej na obliczeniu i wykazaniu przez zgłaszającego, którego obdarza się w ten sposób kredytem zaufania w zakresie rzetelnego i prawidłowego wypełnienia zgłoszenia celnego, kwoty należności przywozowych lub wywozowych (art. 23 ustawy Prawo celne). To na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przedstawionego organom celnym towaru. Dane zawarte w takim zgłoszeniu, przyjętym przez organ celny po jego weryfikacji lub bez jej przeprowadzenia, są co do zasady wiążące zarówno dla zgłaszającego, jak i dla organu celnego (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt I GSK 198/10 oraz z dnia 8 kwietnia 2011 r., I GSK 497/10). Przepisy unijne oraz polskie przepisy prawa celnego przewidują przy tym możliwość kontroli zgłoszenia celnego także po zwolnieniu towaru w rozumieniu art. 4 pkt 20 WKC. Taką możliwość określa art. 78 ust. 1 WKC. Jak wynika z art. 78 ust. 3 WKC, jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Jednocześnie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. z 2015 r. poz. 858 z późn. zm.Dz. U. Nr 68, póz. 622 ze zm.) stanowi, że zgłaszający oblicza i wykazuje w zgłoszeniu celnym kwotę należności przywozowych lub wywozowych. W myśl ust. 3 tego artykułu jeżeli przed zwolnieniem towaru organ celny stwierdzi, że zgłaszający w zgłoszeniu celnym podał nieprawidłowe dane, mające lub mogące mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego lub zastosowaną procedurę celną, wydaje decyzję, w której określa kwotę wynikającą z długu celnego lub rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. Natomiast stosownie do art. 23 ust. 5 Prawa celnego po zwolnieniu towaru organ celny może, z urzędu lub na wniosek, wydać postanowienie w sprawie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym, innych niż określone w ust. 3. Na postanowienie w sprawie zmiany danych służy zażalenie. Zatem ustawodawca rozróżnił dwie formy rozstrzygnięć w sprawie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym w przypadku, gdy następuje to po zwolnieniu towaru, to jest formy decyzji albo postanowienia. Ostatnio wymieniona forma jest właściwa w sytuacjach nie prowadzących do określenia kwoty wynikającej z długu celnego lub nadania towarowi właściwego przeznaczenia celnego. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu celnego pierwszej instancji rozstrzygały w przedmiocie zmiany danych zawartych w polach 44 i 47 zgłoszenia celnego, dotyczących zastosowania procedury uproszczonej rozliczenia podatku VAT zgodnie z art. 33 a ustawy o podatku od towarów i usług oraz metody płatności. Wydane więc zostały w prawidłowej formie rozstrzygnięcia, skoro nie rozstrzygały w przedmiocie długu celnego lub o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego. Prawidłowa jest także ocena organu odwoławczego o zaistnieniu podstaw do zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. w sposób określony w postanowieniu Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Wskazać należy, że wobec skorzystania z procedury uproszczonej w imporcie towarów, w zgłoszeniu celnym zastosowano rozliczenie podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazując w polu 44 kod informacji dodatkowej 4PL05 oraz w polu nr 47 kwotę podatku VAT i metodę płatności "L" oznaczającą, że ze zgłoszenia celnego nie wynika obowiązek uiszczenia należności podatkowych w urzędzie celnym. Zgodnie bowiem z art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c WKC, w której okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepis ten stanowi odstępstwo od zasady, zgodnie z którą w przypadku importu towarów podatek należny rozlicza się w zgłoszeniu celnym. W przypadku zastosowania natomiast art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatek VAT od importu rozlicza się w ramach deklaracji podatkowej VAT, wykazując w niej zarówno podatek należny, jak i naliczony. W tym przypadku nie uiszcza się podatku VAT do urzędu celnego. Trafnie jednak podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skorzystanie z tej uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku uzależnione jest od spełnienia łącznie kilku warunków określonych w art. 33a ust. 2-6 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednym z tych warunków, o którym mowa w art. 33a ust. 6 wymienionej ustawy, jest przedstawienie dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej. Powinno to nastąpić w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Jeśli podatnik nie przedstawi w wymaganym terminie dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku od importu towarów w deklaracji podatkowej, wówczas traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami (art. 33a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług). W rozpoznawanej sprawie organ celny prawidłowo ustalił, że skarżąca nie dopełniła warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie przedstawiła dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu objętych zgłoszeniem celnym towarów w deklaracji podatkowej. Skarżąca nie kwestionuje bowiem ustalenia organu, iż złożone przez stronę deklaracje podatkowe nie obejmują podatku z tytułu importu towaru według przedmiotowego zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Wobec niedopełnienia obowiązku z art. 33 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług strona utraciła prawo do rozliczenia podatku w oparciu o normę art. 33 a ust. 1 tej ustawy, co uzasadniało zmianę danych w polu 44 zgłoszenia, a także w polu 47 przez zmianę kodu metody płatności podatku VAT z kodu "L" na kod "H" oznaczający płatność przelewem bankowym. Należy podkreślić, że regułą jest rozliczenie podatku VAT z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym i jego zapłata na konto organu celnego. Natomiast w procedurze uproszczonej podatnik może rozliczyć należny podatek VAT z tytułu importu towarów bez konieczności wcześniejszego opłacenia tego podatku do urzędu celnego. Możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest jednak wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera. Jeżeli importer zamierza skorzystać z tego uprawnienia, to jednocześnie powinien spełnić wszystkie warunki przewidziane w art. 33a ust. 1-6 ustawy o podatku od towarów i usług, w tym w szczególności przedstawić dowód wpłaty podatku na konto organu podatkowego. W przeciwnym razie naraża się na skutek przewidziany w art. 33 a ust. 7 tej ustawy. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy zmiana danych w zgłoszeniu celnym była w świetle powołanych przepisów uzasadniona. Powyższego stanowiska nie podważa skutecznie podnoszony w toku postępowania argument, iż towar objęty zgłoszeniem celnym został faktycznie wywieziony do Czech, co miałoby skutkować zwolnieniem z podatku na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r. poz. 1722 z późn. zm.) przewidującego, że zwalnia się od podatku import towarów w przypadku, gdy miejscem przeznaczenia tych towarów jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i wywóz z terytorium kraju tych towarów nastąpi w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Dyrektor Izby Celnej słusznie wskazał bowiem na treść § 4 ust. 2 pkt 1 lit. b tego rozporządzenia, z którego wynika, iż warunkiem zwolnienia importu od podatku jest przedstawienie przez importera dowodu wskazującego, że importowane towary przeznaczone są do transportu lub wysyłki z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, przy czym, co istotne w sprawie, przedstawienie to musi być dokonane w momencie importu. Wbrew zarzutowi podniesionemu w skardze, z akt kontrolowanego postępowania jednoznacznie wynika, że równocześnie ze zgłoszeniem celnym nie były przedstawione organowi dokumenty, na które powołuje się skarżący, to jest faktura za transport na trasie [...] -[...] -[...], a zatem do Republiki Czeskiej oraz list przewozowy z dnia 30 lipca 2014 r., w którym wskazano czeskiego odbiorcę towaru. Zgłoszenia celnego dokonano bowiem w elektronicznym systemie obsługi deklaracji "Celina". Dopiero w toku kontrolowanego postępowania, na wezwanie skierowane z Urzędu Celnego w [...] w dniu [...] lutego 2015 r. Spółka nadesłała skany faktur dotyczących zakupu i transportu towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Zatem w okolicznościach sprawy nie została spełniona przesłanka z § 4 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Prawidłowo wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że ze względu na zwolnienie towaru, w świetle art. 66 ust. 2 WKC nie zachodziły też podstawy do unieważnienia zgłoszenia celnego w zakresie podnoszonego przez stronę omyłkowego zgłoszenia do procedury 4000, to jest dopuszczenia do wolnego obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które nie podlegają zwolnieniu z podatku VAT z tytułu dalszej dostawy wewnątrzwspólnotowej, zamiast do procedury 4200 oznaczającej dopuszczenie do wolnego obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które podlegają zwolnieniu z podatku VAT w przypadku dostawy do innego państwa członkowskiego. Nie ma również podstaw do unieważnienia zgłoszenia we wskazanym zakresie na podstawie art. 251 RWKC, który wśród innych warunków przewiduje wymaganie złożenia wniosku w tym przedmiocie w terminie trzech miesięcy od dnia przyjęcia zgłoszenia. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.