III SA/Lu 865/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi na działalność Wójta Gminy W. za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 października 2013 r. B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę z dnia [...] 2013 r., którą Rada Gminy W. uznała skargę B. B. z dnia [...] 2013 r. na działalność Wójta Gminy W. za bezzasadną. Rada Gminy W. wniosła o odrzucenie skargi. Organ wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych sprawy skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej powoływanej jako K. p. a.) nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Skarga złożona na podstawie art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.) sądy administracyjne w ramach kontroli działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarga B. B. na działalność Wójta Gminy W., rozpatrzona przez Radę Miasta L., została wniesiona i prawidłowo załatwiona w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. W myśl art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Z kolei art. 229 pkt 3 K.p.a. stanowi, że jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia uproszczone jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, to jest zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się ono w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Nie zmienia tego poglądu okoliczność, że sprawa skargi załatwiona jest przez radę gminy w formie uchwały – tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Uchwała jest bowiem formą właściwą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy ( miasta). Podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie skargi nie wyłącza określonego w art. 238 § 1 K.p.a. obowiązku zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi i nie zmienia charakteru tego zawiadomienia jako czynności materialno – technicznej. W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia skargi B.B. w trybie przepisów działu VIII K.p.a. była Rada Gminy W., która podjęła na podstawie art. 229 pkt 3 K.p.a. uchwałę z dnia 13 września 2013 r., uznając skargę za bezzasadną. Z akt sprawy wynika, że Przewodnicząca Rady Gminy W.zawiadomiła skarżącego o sposobie załatwienia skargi, dołączając uchwałę z uzasadnieniem. Ponadto, prawidłowo Przewodnicząca Rady Gminy W., nie pouczała skarżącego o środkach zaskarżenia uchwały, bowiem uchwała taka nie podlega zaskarżeniu. W szczególności uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. nie może być kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ponieważ podjęta została jako konieczna dla załatwienia skargi w trybie postępowania skargowego, kończącego się, zgodnie z art. 238 § 1 K.p.a. niezaskarżalnym zawiadomieniem o sposobie załatwienie skargi. Podsumowując należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez skarżącego dotyczyła czynności nie mieszczącej się w określonej w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. właściwości sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.