III SA/Lu 897/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 maja 2016 r. T.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Skarga nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącego. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie oryginału. Wezwanie doręczono 27 lipca 2016 r. Skarżący nie ustosunkował się do wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 p.p.s.a. Wśród wymogów formalnych pisma procesowego art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymienia podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wniesiona do sądu skarga nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącego – ostatnia strona pisma stanowiła kserokopię. W orzecznictwie od dawna panuje niekwestionowany pogląd, że podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Podpis musi być własnoręczny z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2013 r., II FSK 2953/13; z 19 lutego 2013 r., I OZ 114/13; z 15 maja 2013 r., II FSK 2139/12; z 16 września 2014 r., II OZ 922/14). W tej sytuacji skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie oryginału. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 lipca 2016 r. (pismo odebrał dorosły domownik – matka skarżącego, k. 16 akt sądowych). Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 3 sierpnia 2016 r., skarżący nie usunął braków formalnych skargi. Nie można nadać dalszego biegu skardze, która nie została podpisana przez skarżącego osobiście lub osobę działającą w jego imieniu, prawidłowo umocowaną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie cytowanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.