III SA/Lu 940/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na zarządzenie z dnia [..] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w B. w zakresie wniosku D.D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. Pismem z dnia [...] 2015 r. D. D.wniósł skargę na zarządzenie z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w B. W skardze D.D. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wskutek wydania zarządzenia nie otrzymuje on już dodatku funkcyjnego. Ponadto, pozycja skarżącego jako nauczyciela w szkole jest niewiadoma i niepewna. Obecnie ma zmniejszoną liczbę godzin, powrót do pracy na stanowisko nauczyciela negatywnie odbije się na jego wynagrodzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Oczywiste jest, że uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danych przesłanek skutki prawne. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia, należy mieć na uwadze, że z treści § 6 tego zarządzenia wynika, że wchodzi ono w życie z dniem podpisania. Zatem zostało ono już wykonane z dniem 30 kwietnia 2015 r. Podkreślić należy, że warunkiem zastosowania instytucji wstrzymania wykonania jest istnienie możliwości wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Oznacza to, że nie ma podstaw do jej zastosowania, gdy wszystkie skutki, które mogły wyniknąć z wykonania decyzji (rozkazu personalnego) już wystąpiły. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania ma funkcję wyłącznie prewencyjną i nie daje możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. Wstrzymanie wykonania decyzji (zarządzenia) jest w takim przypadku bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z 5 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 59/08 postanowienie NSA z 10 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 716/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezależnie od powyższego, przy założeniu braku wykonania zaskarżonego zarządzenia, należy wskazać, że skarżący nie przedstawił argumentów świadczących o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia, jak również nie wskazał we wniosku na odnoszące się do konkretnej sprawy okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania tego zarządzenia. W szczególności, zmniejszenia wynagrodzenia nie można uznać za nieodwracalny skutek. Jak już wyżej wyjaśniono, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sama okoliczność utraty aktualnego źródła dochodów nie przesądza o możliwości zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, czy powstania znacznej szkody. Utrata źródła dotychczas uzyskiwanego dochodu jest konsekwencją odwołania ze stanowiska dyrektora, a pogorszenie sytuacji finansowej nie jest równoznaczne ze spełnieniem przesłanek uzasadniających ochronę tymczasową (por. postanowienie z dnia 28 kwietnia 2015 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt II SA/Go 223/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.