III SA/Lu 95/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego w zakresie wniosku adwokata B. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi B. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu (w tym podatek VAT w kwocie 26,40 zł) Postanowieniem z dnia 14 maja 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Dnia 17 maja 2010 r. zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie o wyznaczenie adwokata z urzędu dla P. S. Pismem z dnia 20 maja 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie zawiadomiła sąd, iż wyznaczyła w sprawie adwokata z urzędu w osobie B. S. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2010 r. WSA w Lublinie odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Pismem z dnia 19 lipca 2010 r. wyznaczony z urzędu adwokat B. S. złożył opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej od postanowienia WSA Lublinie z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt: III SA/Lu 59/10. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie wskazanej opinii prawnej o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu. We wniosku zawarto oświadczenie, iż pomoc prawna udzielona z urzędu nie została opłacona w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270) zwaną dalej ppsa, wyznaczony z urzędu adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. W przedmiotowej sprawie adwokat B. S. sporządził i złożył do sądu opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt: III SA/Lu 95/10 w przedmiocie odrzucenia skargi. Wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wysokość tej stawki wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przysługujące wynagrodzenie, wyznaczonemu adwokatowi, sprowadza się do kwoty 120 zł, powiększone o stawkę podatku od towarów i usług, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.