III SA/Lu 957/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 marca 2015 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty, kwoty podatku akcyzowego, kwoty opłaty paliwowej i kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę. W dniu 19 grudnia 2013 r. D. K. zgłosił na Drogowym Przejściu Granicznym w D. do procedury dopuszczenia do obrotu 190 litrów oleju napędowego (w tym - 180 litrów w zbiorniku samochodu marki Chevrolet Beauville oraz 10 litrów w przenośnym kanistrze). Zgłoszony towar został – po przeprowadzeniu kontroli celnej, w ramach której dokonano oględzin zbiornika w/w pojazdu, sporządzono protokół oględzin oraz dokumentację fotograficzną - dopuszczony do obrotu w ramach zwolnienia przewidzianego w art. 107 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w tej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] maja 2014 r. określił kwotę wynikającą z długu celnego (w wysokości 0,00 zł), kwotę podatku akcyzowego (w wysokości 215,00 zł), kwotę podatku od towarów i usług (w wysokości 220,00 zł) oraz kwotę opłaty paliwowej (w wysokości 47,00 zł), a podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że w/w samochód nie posiadał standardowego zbiornika na paliwo, co potwierdził biegły z zakresu techniki samochodowej w opinii z dnia [...] marca 2014 r. . Dyrektor Izby Celnej rozpatrzył odwołanie D. K. i decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji z argumentacją, że zgodnie z ustawą z 2008 r. o podatku akcyzowym oraz ustawą z 2004 r. o podatku od towarów i usług, importowane paliwo jest zwolnione od podatku jeśli jest ono przewożone w standardowych zbiornikach pojazdów silnikowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie D. K. zarzucił naruszenie: - art. 120, art. 121 § 1 i § 2, art. 124, art. 180 § 1, art. 187, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i rozpatrzenia całego materiału dowodowego; rozstrzyganie na niekorzyść podatnika wszelkich występujących wątpliwości w sprawie oraz błędne ustalenie, że samochód był wyposażony w niestandardowy zbiornik paliwa; podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego nie pozwalała na wyciągnięcie takiego wniosku; - art. 107 ust. 1 lit. a/ i art. 107 ust. 2 lit. c/ rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009, art. 33 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 29 ust. 16 i art. 77 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez niezastosowanie tych przepisów pomimo tego, iż skarżący spełnił wszystkie przesłanki warunkujące skorzystanie ze zwolnienia od obowiązku ponoszenia należności określonych przez organy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. WSA w Lublinie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 752) oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Ustawa o podatku akcyzowym w art. 35 przewiduje, że zwalnia się od akcyzy import paliw silnikowych przewożonych w standardowych zbiornikach pojazdów silnikowych w ilości nieprzekraczającej 600 litrów na pojazd, paliw silnikowych znajdujących się w kanistrach przewożonych przez pojazdy silnikowe i w ilościach nieprzekraczających 10 litrów na pojazd zgodnie z warunkami określonymi w przepisach dotyczących przechowywania i transportu paliw. Według art. 33 ust. 3 pkt 1 w/w ustawy, za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa na stałe zamontowany przez producenta we wszystkich środkach transportu tego samego rodzaju oraz którego zamontowanie na stałe umożliwia bezpośrednie wykorzystanie paliwa zarówno do napędu, jak i, w odpowiednim przypadku, do funkcjonowania w trakcie transportu systemu chłodzącego i innych systemów. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku import: 1/ paliwa przewożonego w standardowych zbiornikach: a/ prywatnych środków transportu, b/środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej, c/specjalnych kontenerów - w ilości do 200 litrów na środek transportu; 2/ paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne środki transportu przeznaczone do zużycia w tych pojazdach, nie więcej niż 10 litrów. W świetle art. 77 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, na potrzeby zastosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, za standardowy zbiornik paliwa, który jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich środkach transportu lub cysternach takiego samego typu jak dany środek transportu lub cysterna i który pozwala na bezpośrednie wykorzystanie paliwa do napędu środka transportu lub funkcjonowania systemu chłodzenia i innych systemów działających w środku transportu lub cysternie. Stosownie do art. 81 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnienie o którym mowa w art. 77 stosuje się w przypadku zastosowania zwolnienia od cła. Zasadniczym aktem prawnym regulującym zwolnienia celne jest rozporządzenie Rady (EWG) nr 1186/2009 z dnia16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych. W myśl art. 107 cyt. rozporządzenia, z należności celnych przywozowych zwolnione są paliwa przewożone w standardowych zbiornikach prywatnych i handlowych pojazdów mechanicznych wjeżdżających na obszar celny Wspólnoty oraz paliwa znajdujące się w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne pojazdy mechaniczne, przy ilości maksymalnej 10 litrów na pojazd. Przepis ten w ust. 2 lit. c/ tiret pierwsze określa, że standardowe zbiorniki oznaczają zbiorniki na stałe zamontowane przez producenta we wszystkich pojazdach mechanicznych takiego samego rodzaju jak dany pojazd i których zamontowanie na stałe umożliwia bezpośrednie wykorzystanie paliwa zarówno do napędu, jak (...) do funkcjonowania w trakcie transportu systemu chłodzenia i innych systemów., W rozpoznawanej sprawie organy celne prawidłowo ustaliły, że skarżący przyjechał z U. samochodem osobowym marki Chevrolet Beauville o numerze rejestracyjnym [...]. Samochód ten nie był wyposażony w standardowy zbiornik paliwa co potwierdził biegły C. S. w swojej opinii technicznej sporządzonej na podstawie: dokumentacji fotograficznej, kopii dowodu rejestracyjnego nr 0099859, protokołu oględzin zbiornika z dnia 19 grudnia 2013 r., zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Organy prawidłowo przyjęły i oceniły, że w/w opinia jednoznacznie wskazuje, że w pojazdach tego typu były montowane zbiorniki o pojemnościach 22 galony/83 litry i 33 galony/125 litrów. Obliczona przez biegłego na podstawie wyników pomiarów pojemność zbiornika paliwa wynosi około 160-170 litrów. Faktem jest, że biegły nie dokonał oględzin zbiornika paliwa. Stało się tak tylko dlatego, że skarżący wcześniej sprzedał sporny samochód. Nie świadczy o to wadliwości opinii technicznej Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., w której biegły wyraźnie stwierdził, że zbiornik paliwa zamontowany w przedmiotowym pojeździe nie jest zbiornikiem standardowym, że zbiornik nie został zamontowany fabrycznie przez producenta i posiada większą pojemność niż montowane w tego typu pojazdach. Swoje ustalenia biegły poczynił również o informacje z katalogów oryginalnych części zamiennych do pojazdów Chevrolet Beauville produkowanych w 1990 r. W tych okolicznościach organ zasadnie wszczął postępowanie mające na celu określenie wysokości podatku akcyzowego, opłaty paliwowej, podatku od towarów i usług w związku z dokonaniem ustnego zgłoszenia oleju napędowego w ilości 190 litrów podczas przekraczania granicy Wspólnoty w dniu 19 grudnia 2013 r. Ubocznie należy wyjaśnić, że podstawa do ustalenia opłaty paliwowej znajduje normatywne uzasadnienie w przepisach ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 931). Zasadą jest, że wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych podlega opłacie (art. 37 h ust. 1 cyt. wyżej ustawy). Przepis ten w ust. 2 określa, że przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych (...) rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe. W myśl art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy z 2004 r. o autostradach (...), obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych ciąży na importerze paliw silnikowych, obowiązek zapłaty tej opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym (art. 37 k ust. 1), zaś podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 l ust. 1 ustawy). Niezasadne są zarzuty o naruszeniu przez organy celne przepisów art. 120, art. 121 § 1 i § 2, art. 124, art. 180 § 1, art. 187, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Wbrew stanowisku skarżącego, orzekające organy dokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy i rozpatrzyły całość dostępnego materiału dowodowego. Dokonały analizy wyjaśnień skarżącego z dnia 19 grudnia 2013r., prawidłowo przeprowadziły dowód z opinii biegłego, oceniły ją zgodnie z zasadami określonym w Ordynacji podatkowej. Nie można mówić o rozstrzyganiu na niekorzyść podatnika wszelkich występujących wątpliwości w sprawie w sytuacji, kiedy skarżący nie przedstawia żadnego dowodu na to, że jego samochód był wyposażony w standardowy zbiornik paliwa. Stanowisko skarżącego zmierzało do zanegowania ustaleń organu bez wskazania uzasadnionych do tego podstaw. Niezasadne są zarzuty i wnioski odnośnie naruszenia art. 107 ust. 1 lit. a/ i art. 107 ust. 2 lit. c/ rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009, art. 33 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 29 ust. 16 i art. 77 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zostały one prawidłowo zastosowane. Skarżący nie wykazał, że spełnił wszystkie przesłanki warunkujące skorzystanie ze zwolnienia od obowiązku ponoszenia należności publicznoprawnych określonych przez organy. Z tych też względów skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.