III SA/Lu 960/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na czynność Inne z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dowozu dziecka do przedszkola specjalnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. O. na czynność Inne z dnia 18 czerwca 2015 r. w przedmiocie zwrotu kosztów dowozu dziecka do przedszkola specjalnego. W otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej przedstawiciel ustawowy skarżącego wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 6 maja 2016r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu - w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy - jako pełnomocnika adwokat A. M.-S.. Pismem z dnia 11 maja 2016 r., wyznaczona z urzędu adwokat A. M.-S. poinformowała Sąd, że złożyła wniosek do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. o zwolnienie jej od obowiązku reprezentowania skarżącego. Następnie pismem z dnia 18 maja 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała Sąd o wyznaczeniu - w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy - jako pełnomocnika adwokata J. P., który wnioskiem z dnia 26 maja 2016 r. wystąpił o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, a po jego otrzymaniu pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. wraz ze skargą kasacyjną złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Ustawodawca przewidział jednak instytucję przywrócenia terminu obejmującą ochroną stronę, która nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 ustawy p.p.s.a., do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie uchybionej czynności. W niniejszej sprawie postanowienie Sądu z dnia 26 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi M. O. wraz z uzasadnieniem zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 12 lutego 2016 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Zatem określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia upłynął dla skarżącego w dniu 14 marca 2016 r., bowiem ostatni dzień tego terminu przypadał na niedzielę. Określenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sytuacji, gdy w terminie do jego wniesienia złożono wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, było przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, wskazał, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W okolicznościach niniejszej sprawy uwzględnienie zgłoszonego żądania okazało się zasadne. Skarżący wystąpił bowiem z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a pełnomocnik ustanowiony już po upływie tego terminu w ramach instytucji prawa pomocy, zgłosił wniosek o przywrócenie terminu przy zachowaniu wymagań określonych w art. 87 § 1 p.p.s.a., w tym co do terminu zgłoszenia wniosku i jednoczesnego wniesienia skargi kasacyjnej. Czynności tych dokonano przed upływem 30 dni od zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu w sprawie, wobec czego kierując się wskazaniami wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 25 lipca 2013 r. w sprawie SK 17/12 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1004), należało uznać, że spełnione zostały wszystkie przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pobocznie należy wskazać, iż w niniejszej sprawie nie było podstaw do stosowania przepisu art. 177 § 3 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), z uwagi na to, że postępowanie sądowe zostało wszczęte przed 15 sierpnia 2015 r. (zob. art. 2 i 3 tej ustawy). Wniosek o przywrócenie terminu podlegał zatem rozpoznaniu na zasadach określonych w przepisach art. 86 i 87 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. .