III SAB/Lu 21/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Straży Pożarnej w T. na bezczynność Rady Gminy T. w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie ekwiwalentu dla Ochotniczej Straży Pożarnej w T. postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 10 stycznia 2014 r. pełnomocnik Ochotniczej Straży Pożarnej w T. – adwokat A. L. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Gminy T. w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie ekwiwalentu dla Ochotniczej Straży Pożarnej w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wezwanie na piśmie – przed wniesieniem skargi do sądu – właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), dalej: u.s.g. W myśl art. 101a ust. 1 u.s.g., przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., który ma zastosowanie do skarg wnoszonych na podstawie art. 101a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 1 u.s.g., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (vide uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07). Z akt sprawy wynika, że wezwanie Ochotniczej Straży Pożarnej w T. do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Urzędu Gminy T. w dniu 4 października 2013 r. Organ udzielił odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 25 października 2013 r., które doręczono pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi A. L. w dniu 4 listopada 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 grudnia 2013 r. Tymczasem skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie osobiście przez pełnomocnika skarżącej w dniu 19 lutego 2014 r., z pominięciem obowiązku, wynikającego z art. 54 § 1 p.p.s.a., wniesienia skargi za pośrednictwem organu. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu przez skarżącego uznać należy dopiero dzień przesłania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na adres Rady Gminy w T. - 21 lutego 2014 r. Podkreślić jeszcze raz w tym miejscu należy, że termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął w dniu 4 grudnia 2013 r., a zatem skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2014 r. i tak już była złożona już po terminie. Zestawiając datę doręczenia skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 4 listopada 2013 r. z datą wniesienia skargi w dniu 21 lutego 2014 r., stosownie do dyspozycji zawartej w treści art. 54 § 1 i art. 53 § 2 powołanej ustawy, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął z dniem 4 grudnia 2013 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.