III SAB/Lu 26/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. K. o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. G. na bezczynność i przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: przyznać adwokatowi K. K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) należnego podatku od towarów i usług. Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem strony skarżącej adwokat K. K. w dniu 17 października 2016 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. III SAB/Lu 26/15. Następnie w piśmie z dnia 13 czerwca 2018 r. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani części. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do unormowania § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), dalej jako rozporządzenie, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Pełnomocnik strony nie brał udziału w postępowaniu przed sądem I instancji, w związku z czym jego wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, wynosi 75% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (wynoszącej 240 zł). Wobec powyższego wynagrodzenie adwokata netto wynosi 180 zł (240 zł x 50% = 120 zł). Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U z 2017 r., poz. 1221 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia w postępowaniu przed sądem II instancji wynosi 221,40 zł brutto (180 zł + 41,40 zł należnego podatku od towarów i usług). Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie. § 1.