III SAB/Lu 3/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w spółce "Nieruchomości " oraz w działaniach jej Prezesa w zakresie wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. A. J. wniósł skargę na bezczynność Rady Miasta . Podniósł, że bezczynność organu dotyczy nierozpatrzenia jego skargi z [...] sierpnia 2010 r., w której opisał nieprawidłowości w działaniu spółki "Nieruchomości " i jej Prezesa. Nieprawidłowości te w ocenie skarżącego polegają głównie na tym, iż Prezes w/w spółki nie chce anulować wypowiedzenia mu umowy najmu z [...] lipca 2010 r. Jak wynika z akt administracyjnych, pismem z [...] sierpnia 2010 r. Przewodniczący Rady Miasta przekazał skargę A. J. z [...] sierpnia 2010 r. dotyczącą działalności spółki "Nieruchomości " do Prezydenta Miasta celem rozpatrzenia w trybie nadzoru właścicielskiego, zaś pismem z dnia [...] września 2010 r. stosownej odpowiedzi na skargę udzielił skarżącemu Wiceprezydent Miasta . W złożonej skardze skarżący wniósł jednocześnie o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że Sąd odstąpił od przesłania skarżącemu urzędowego formularza PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy, ze względu na to, że w sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zatem nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuację, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd.II Zakamycze 2006, s.558). Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a.. Jedną z przesłanek wymienionych w tym przepisie jest niedopuszczalność skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). W orzecznictwie przyjmuje się, że niedopuszczalność skargi jest jej oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., a tym samą podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z 7 czerwca 2004r., OZ 140/04; LEX nr 220389). W tym miejscu podnieść należy, że sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych art. 3 § 2 pkt 1-4a w związku z pkt 8 p.p.s.a., tj. gdy bezczynność ta dotyczy wydania decyzji administracyjnej, postanowienia albo podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy, sąd stwierdza, że skierowana do Rady Miasta skarga z dnia [...] sierpnia 2010 r., została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie panuje ugruntowany pogląd, w pełni akceptowany również przez sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2007r. I OSK 395/06 LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007r. III SA/Lu 586/07 Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006r. III SA/Wa 948/06 LEX nr 295005). W związku z tym stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Rady Miasta , polegającą na nierozpatrzeniu jego skargi z dnia [...] sierpnia 2010 r., złożonej w trybie postępowania skargowego, jest niedopuszczalna. Ponadto skarżącemu należy wyjaśnić, że kwestie związane z gospodarowaniem zasobem mieszkaniowym gminy, w tym dotyczące najmu lokalu socjalnego reguluje ustawa z 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. jedn. - Dz. U. z 2005r., Nr 31, poz. 266 ze zm.). Ustawa ta w art. 23 przewiduje, że najem wydzielonych z mieszkaniowego zasobu gminy lokali socjalnych następuje w formie umowy cywilnoprawnej (umowy najmu). Cywilnoprawny charakter stosunku najmu powstałego w oparciu o przepisy tej ustawy, powoduje, że wszelkie spory w tym zakresie, w tym również dotyczące wypowiedzenia takiej umowy, powinny rozstrzygać sądy powszechne.. Reasumując powyższe, uznać należy, że skarga na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie nierozpatrzenia skargi na działalność spółki "Nieruchomości " i jej prezesa nie jest sprawą sądowoadministracyjną, leżącą w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Złożona skarga jest zatem niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że zaistniała przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, która wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 247 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.