III SAB/Lu 30/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek,, Sędzia NSA Marek Zalewski, Asystent sędziego Joanna Hołda, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.S. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie unormowania warunków funkcjonowania giełdy zwierząt p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. przyznać adwokatowi P.C. z rachunku Skarby Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Skargę na bezczynność Rady Miasta w sprawie unormowania warunków funkcjonowania giełdy zwierząt przy ul. R. w L. wniósł J.S. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż od dłuższego czasu zwraca się do Rady Miasta z wnioskiem w sprawie unormowania warunków funkcjonowania giełdy zwierząt, lecz władze L. nie są zainteresowane rozpatrzeniem tego wniosku pomimo tego, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze jasno określiło, jak sprawa powinna zostać załatwiona. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że sprawa likwidacji dzikiej giełdy zwierząt była wielokrotnie przedmiotem postępowania prowadzonego zarówno przez Prezydenta Miasta, jak i Radę Miasta. W obszernym uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, Rada Miasta wskazała na szereg czynności podejmowanych na skutek wniosków skarżącego przez oba organy samorządu, w okresie od listopada 2002 r. do marca 2006 r. W jej ocenie świadczy to o bezzasadności skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z urzędu należy podnieść, że skarga podlega odrzuceniu, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego – art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zauważyć należy, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, jednakże tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy) lub w przypadkach określonych w odrębnych przepisach (art. 3 § 3 tej ustawy). Jest oczywiste, że w przypadku skargi J.S. brak jest przesłanki dopuszczalności skargi na podstawie przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż zarzuty skargi nie dotyczą bezczynności organu administracji rozumianej jako niepodejmowanie przez ten organ nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W szczególności przepis art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), nie daje podstaw do przyjęcia kognicji sądu administracyjnego w zakresie wniesionej przez skarżącego skargi. Zgodnie z tym przepisem, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarówno przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005r., nr 236, poz. 2008 ze zm.), jak i przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2003r., nr 106, poz. 1002 ze zm.) nie nakładają na Radę Miasta obowiązku podjęcia uchwały w określonej przez skarżącego sprawie unormowania warunków funkcjonowania giełdy zwierząt. Za ugruntowany należy uznać pogląd, iż skarga na bezczynność organów gminy może dotyczyć działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie (zob.: Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, red. P. Chmielnicki, Warszawa 2004, s. 588-589). W okolicznościach niniejszej sprawy oznacza to, że skoro Rada Miasta nie jest – na podstawie przepisów prawa – zobowiązana do podjęcia uchwały w sprawie unormowania warunków funkcjonowania giełdy zwierząt, to nie można mówić o jej bezczynności w tym zakresie. Z tych względów oraz na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, uzasadnia przepis art. 250 cyt. ustawy i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., nr 163, poz. 1348 ze zm.).