III SAB/Lu 39/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Starszy referent Joanna Szopa, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Komendanta N. Oddziału Straży Granicznej w C. w przedmiocie nagrody rocznej oddala skargę. Skarżący H. P. podnosi, że zwolniono go ze służby w Straży Granicznej i do dnia [...] lutego 2010 r. (to jest ostatniego dnia pełnienia przez niego służby) – wbrew obowiązującym przepisom - nie wydano decyzji administracyjnej w sprawie przyznania mu prawa do nagrody rocznej, należnej na podstawie ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Służbie Granicznej. Na tym tle skarżący zarzuca bezczynność Komendantowi [...] Oddziału Straży Granicznej w C. w przedmiocie niewydania decyzji w terminie powyżej wskazanym oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie w/w nagrody rocznej. Skarżący uważa, że w sytuacji, kiedy po raz pierwszy zwolniono go ze służby z dniem [...] listopada 2007 r. - na podstawie rozkazu personalnego Nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w C. z dnia [...] listopada 2007 r. i po wieloletnim procedowaniu, ostateczny termin zwolnienia ze służby w Straży Granicznej ustalono dopiero rozkazem personalnym Nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2010 r. – organ miał wystarczająco dużo czasu na wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie nagrody rocznej, którą zgodnie z prawem, zwalnianemu funkcjonariuszowi powinno się wypłacić w ostatnim dniu pełnienia służby. Swoje zarzuty i wnioski skarżący podnosi w skardze z dnia [...] września 2011 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w C. wnosi o jej odrzucenie przez Sąd , ewentualnie o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu stanowiska organ argumentuje, iż skarżący nie wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. z zażaleniem do Komendanta Głównego SG, a to przemawia za odrzuceniem skargi. Ponadto w dniu [...] września 2010 r. wydano wszystkie decyzje dotyczące nagród rocznych z tytułu zwolnienia skarżącego ze służby (są one już prawomocne) i wobec tego na dzień wniesienia skargi, to jest na dzień [...] września 2011 r., bezprzedmiotowym jest postępowanie z powodu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania w tej sprawie. W trakcie rozprawy przed WSA w L. w dniu [...] grudnia 2011 r. profesjonalny pełnomocnik organu składa wniosek o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Skarga jest dopuszczalna. Wniesiono ją po wyczerpaniu przez skarżącego trybu, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.). Na etapie poprzedzającym wniesienie skargi, skarżący H. P. sygnalizuje wcześniej Komendantowi Głównemu Straży Granicznej problem "bezczynności Wydziału Kadr i Szkolenia N[...] Oddziału Straży Granicznej" w sprawie nagrody rocznej. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. (k. 45 akt sąd.) Komendant Główny Straży Granicznej (organ wyższego stopnia w stosunku do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w C.) wyjaśnia skarżącemu, że jego wystąpienie w sprawie nagrody rocznej kwalifikuje jako zażalenie na niezałatwienie w terminie tej sprawy. Dodatkowo w dniu [...] czerwca 2010 r. Komendant Główny SG podaje, iż przedłużający się termin rozpatrzenia sprawy wynika z jej skomplikowanego charakteru. Poza tym postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu nagrody rocznej w związku ze zwolnieniem go ze służby jest przedmiotem kontroli przeprowadzonej przez tenże organ. Skarżącego poinformowano o wynikach tej kontroli, czego dowodzi stanowisko Komendanta Głównego SG zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. Z akt sprawy wynika między innymi, że sprawa nieterminowego wydania decyzji w przedmiocie nagrody rocznej jest przedmiotem zainteresowania Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, które pismem z dnia [...] września 2011 r. (k. 17 – 18 akt sąd.), udziela odpowiedzi H. P. na jego wystąpienie z dnia [...] sierpnia 2011 r. Oznacza to, że skarżący może skutecznie domagać się od Sądu zbadania zagadnienia bezczynności organu. W tych okolicznościach należy odnieść się do merytorycznego zarzutu o bezczynności organu, polegającej – jak twierdzi skarżący – na nie wydaniu decyzji administracyjnej dotyczącej nagrody rocznej. Powyższy zarzut jest nieusprawiedliwiony. Niesporne jest, że z dniem [...] lutego 2010 r. skarżącego zwolniono ze służby i w kilka miesięcy później Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w C. załatwia decyzjami administracyjnymi sprawę nagrody rocznej. I tak w dniu w dniu [...] czerwca 2010 r. organ wydaje rozkaz personalny Nr [...] przyznający nagrodę roczną za okres pozostawania skarżącego poza służbą od dnia [...] listopada 2007 r. do dnia [...] maja 2009 r. Następnie w dniu [...] czerwca 2010 r. rozkazem personalnym Nr [...] organ przyznaje nagrodę roczną za rok 2009 r. i rozkazem personalnym Nr [...] (z tego samego dnia) przyznaje skarżącemu prawo do nagrody rocznej za rok 2010. Odpada więc zarzut, że organ jest bezczynny i nie wydaje rozstrzygnięcia o nagrodzie rocznej. Stanowiska skarżącego nie sposób uznać za uzasadnione, także w świetle dalszych czynności podjętych przez organ. Wszystkie trzy wskazane rozkazy personalne o przyznaniu nagrody rocznej są kwestionowane przez skarżącego. Zostają one uchylone w trakcie kontroli instancyjnej, a po ponownym rozpoznaniu sprawy w dniu [...] września 2010 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją Nr [...] przyznaje nagrodę roczną za rok 2009, decyzją Nr [...] orzeka o nagrodzie rocznej za rok 2010 r., natomiast decyzją Nr [...] umarza postępowanie w sprawie ustalenia nagrody rocznej za okres pozostawania skarżącego poza służbą. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że bezczynność wchodzi w grę, gdy w prawie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył tego postępowania wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (zob. wyrok WSA w L. z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt II SAB/Lu 9/11). W wyroku z dnia 13 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 711/11 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że jeżeli w toku postępowania administracyjnego organ podejmie czynności mające na celu dokładne rozpoznanie sprawy w niezbędnym zakresie, to choć nie wydał w przewidzianym terminie decyzji administracyjnej, nie można mu zarzucić bezczynności. Powyższe prowadzi do wniosku, że rozpoznawanej sprawie nie można mówić o bezczynności organu (Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w C.), czy też o przewlekłości postępowania prowadzonego przez tenże organ. Skomplikowany charakter sprawy ustalenia prawa do nagrody rocznej wynika między innymi z faktu prowadzenia w okresie od listopada 2007 r. do lutego 2010 r. postępowania dotyczącego zwolnienia skarżącego ze służby. Ostateczny termin zwolnienia ze służby w dniu [...] lutego 2010 r. wynika z rozkazu personalnego Nr [...] Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2010 r. i w tych okolicznościach nie można wymagać od Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w C., aby ten decyzją administracyjną – wydaną najpóźniej w ostatnim dniu pełnienia służby przez skarżącego – miał rozstrzygnąć o prawie skarżącego do nagrody rocznej. Z tych też względów zarzut przewlekłości nie może bazować na treści przepisów wprowadzających generalną zasadę, że funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby należną nagrodę roczną wypłaca się w ostatnim dniu służby. W/w zasadę przewidywał § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg. Obecnie obowiązujące nowe rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg dla funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 86, poz. 788), przewiduje w § 9 ust. 2 identyczne rozwiązanie. W sytuacji, kiedy decyzja o zwolnieniu ze służby ma charakter konstytutywny. (rozwiązuje ona istniejący dotąd administracyjnoprawny stosunek służbowy), organ musi mieć czas na przeanalizowanie statusu zwalnianego funkcjonariusza Straży Granicznej oraz na wypowiedź, co do przysługujących temu funkcjonariuszowi uprawnień do nagrody rocznej. W tym stanie rzeczy skarga podlega oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.