III SAB/Lu 67/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. M. o przyznanie tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia: odmówić radcy prawnemu W. M. przyznania tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. § 1. Radca prawny W. M., wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu wnioskodawcy, wnioskiem z dnia 6 października 2014 r. zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według norm prawem przepisanych. Do wniosku pełnomocnik dołączył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oświadczając, że wysłał ją swojemu mandantowi. Ponadto pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało mu przyznane, "za wyjątkiem wynagrodzenia przyznanego zaskarżonym postanowieniem oraz postanowieniem z dnia 04.03.2014 r. sygn. akt: III SO/Lu 11/13 WSA w Lublinie". Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony radca prawny [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwane dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawiera oświadczenia, o treści wskazanej w § 16 rozporządzenia. Brak takiego oświadczenia nie jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r. I OZ 390/08 Lex nr 493827; postanowienie NSA z 28 sierpnia 2008 r. I OZ 615/08 Lex nr 527807; postanowienie NSA z 8 grudnia 2009 r. II GZ 273/09 Lex nr 582846). Oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, bowiem stanowi warunek przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona w całości, ani w części. W ocenie referendarza nie można uznać za odpowiadające wymaganiom § 16 rozporządzenia, oświadczenia zawartego we wniosku pełnomocnika, że "wynagrodzenie nie zostało mu przyznane, za wyjątkiem wynagrodzenia przyznanego zaskarżonym postanowieniem oraz postanowieniem z dnia 04.03.2014 r. sygn. akt: III SO/Lu 11/13 WSA w Lublinie". Unormowanie § 16 rozporządzenia nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie, iż opłaty nie zostały opłacone w całości lub w części, powinno być wyraźnie sformułowane we wniosku profesjonalnego pełnomocnika o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 133/11, Lex nr 1215161). Treść oświadczenia złożonego zgodnie z § 16 rozporządzenia potwierdza, że pełnomocnik w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie otrzymał wynagrodzenia w całości, ani w części (np. od strony, której świadczył taką pomoc). Natomiast z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika nie wynika, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, a jedynie że sąd nie przyznał mu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Tymczasem dopiero po złożeniu przez pełnomocnika stosownego wniosku zawierającego oświadczenie o treści unormowanej § 16 rozporządzenia, sąd może przyznać wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu. Należy również podnieść, że niezłożenie oświadczenia o treści wskazanej w § 16 rozporządzenia jest brakiem na tyle istotnym, że nie pozwala określić zakresu, w jakim wynagrodzenie musi być pokryte przez Skarb Państwa. Zatem brak takiego oświadczenia we wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożonym przez profesjonalnego pełnomocnika (będącego w niniejszej sprawie radcą prawnym), wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec ja na wstępie. § 1. § 1.