III SO/Lu 1/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi P. S. w przedmiocie wydania kopii mapy ewidencyjnej - w zakresie wniosku skarżącego o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 17 lutego 2016 r. postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie postanowienia. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na wniosek P. S. wymierzył Staroście grzywnę w wysokości [...] zł z tytułu nieprzekazania do Sądu skargi w terminie. Odpis postanowienia doręczono wnioskodawcy w dniu 24 lutego 2016 r. Pismem z dnia 1 marca 2016 r. wnioskodawca wniósł zażalenie na postanowienie z 17 lutego 2016 r. w zakresie dotyczącym kosztów postępowania, podnosząc, że Sąd powinien był zasądzić na jego rzecz zwrot kosztów postępowania od organu. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 322/16, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie, wskazując, że zaskarżono postanowienie w zakresie nieistniejącego orzeczenia o kosztach postępowania. Pismem z dnia 20 maja 2016 r. P. S. wystąpił o uzupełnienie postanowienia z dnia 17 lutego 2016 r. poprzez rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei w myśl art. 157 § 1a p.p.s.a. wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Z mocy art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że możliwe jest również zgłoszenie wniosku o uzupełnienie postanowienia, przy czym – stosując art. 157 § 1 p.p.s.a. odpowiednio, a więc z koniecznymi modyfikacjami wynikającymi ze specyfiki postanowienia – jeśli postanowienie jest wydane na posiedzeniu niejawnym i w związku z tym nie jest ogłaszane, należy przyjąć, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie biegnie od dnia doręczenia odpisu postanowienia sądu. W badanej sprawie postanowienie z dnia 17 lutego 2016 r., którego dotyczy wniosek o uzupełnienie, zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 24 lutego 2016 r. Wnioskodawca nie złożył wniosku o uzupełnienie postanowienia, lecz zdecydował się zakwestionować brak rozstrzygnięcia o kosztach poprzez wniesienie zażalenia. Zażalenie zostało jednak odrzucone. Wnioskodawca złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z 17 lutego 2016 r. dopiero w dniu 20 maja 2016 r., a więc znacznie po upływie terminu 14-dniowego wynikającego z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Termin do złożenia wniosku o uzupełnienie upłynął bezskutecznie w dniu 9 marca 2016 r. W tej sytuacji wniosek jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 157 § 1a w zw. z art. 166 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.