III SO/Lu 10/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodnia Zdrowia Psychicznego postanawia: odrzucić wniosek o wymierzenie grzywny. Pismem z dnia 20 października 2013 r. J. H. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z wnioskiem o wymierzenie grzywny Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodni Zdrowia Psychicznego za nieprzekazanie skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek jest niedopuszczalny i w związku z tym podlega odrzuceniu. W myśl art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., wymienionej dalej jako P.p.s.a.) do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd administracyjny bada na pierwszym miejscu dopuszczalność złożonego wniosku, w tym ze względu na materię sprawy, w której wniosek został złożony. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa objęta wnioskiem pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. J. H. złożył już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodni Zdrowia Psychicznego za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 24 maja 2012 r. Na podstawie tego wniosku wszczęto postępowanie sądowoadministracyjne o sygn. akt III SO/Lu 4/13 (obecnie III SO/Lu 6/14). Przedmiot wniosku datowanego na 23 maja 2013 r. dotyczy wymierzenie grzywny Kierownikowi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Przychodni Zdrowia Psychicznego za nieprzekazanie do sądu skargi 24 maja 2013 r. i jest tożsamy z treścią wniosku z dnia 20 października 2013 r., zarejestrowanego pod sygn. akt III SO/Lu 10/13. Zatem w obu skargach zachodzi tożsamość podmiotów i przedmiotu postępowania. Zawisłość sprawy przed sądem stwarza stan sprawy w toku i ze względu na treść art. 58 § 1 pkt. 4 P.p.s.a. nie można w takiej sprawie wszcząć nowego postępowania między tymi samymi stronami. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.