I SA/Ol 1/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski(sprawozdawca),, Sędziowie sędzia WSA Przemysław Krzykowski, asesor WSA Katarzyna Górska, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2020r. sprawy ze skargi Województwa A na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przyjęcia informacji o przebiegu wykonania budżetu Województwa A za I półrocze 2019r., informacji o kształtowaniu się Wieloletniej Prognozy Finansowej Województwa A na lata 2019-2039 oraz informacji o przebiegu wykonania planów finansowych za I półrocze 2019r. jednostek, dla których Samorząd Województwa jest organem założycielskim oddala skargę. Województwo Warmińsko - Mazurskie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie Nr 0102-405/19 z 21 października 2019 r. w sprawie badania zgodności z prawem uchwały Nr X/166/19 Sejmiku Województwa Warmińsko - Mazurskiego z 24 września 2019 r. w przedmiocie przyjęcia złożonej przez Zarząd Województwa Warmińsko - Mazurskiego informacji o przebiegu wykonania budżetu Województwa Warmińsko - Mazurskiego za I półrocze 2019 r., informacji o kształtowaniu się Wieloletniej Prognozy Finansowej Województwa Warmińsko - Mazurskiego na lata 2019-2039 oraz informacji o przebiegu wykonania planów finansowych za I półrocze 2019 r. jednostek, dla których Samorząd Województwa jest organem założycielskim. Sejmik Województwa, jako podstawę prawną uchwały Nr X/166/19 z 24 września 2019 r., powołał art. 266 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869 ze zm.), dalej u.f.p., oraz § 35 ust. 3 i ust. 4 regulaminu Sejmiku Województwa Warmińsko - Mazurskiego przyjętego uchwałą z 4 lutego 1999 r. Nr III/21/99, ze zm. Następnie uchwałą Nr 0102-405/19 z 21 października 2019 r. z Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie stwierdziło w całości nieważność wskazanej uchwały Sejmiku Województwa. Podstawą prawną uchwały RIO uczyniło art. 18 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 561 ze zm.) oraz art. 82 ust. 1 i 4 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2019 r., poz. 512 ze zm.). W uzasadnieniu Kolegium Izby uznało, że powołane w zakwestionowanej uchwale przepisy prawa nie dają Sejmikowi Województwa podstaw prawnych do podjęcia uchwały o treści wymienionej powyżej. Z art. 266 ust. 1 u.f.p. wynika, że zarząd jednostki samorządu terytorialnego przedstawia organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego i regionalnej izbie obrachunkowej, w terminie do 31 sierpnia: 1) informację o przebiegu wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego za pierwsze półrocze; 2) informację o kształtowaniu się wieloletniej prognozy finansowej, w tym o przebiegu realizacji przedsięwzięć, o których mowa w art. 226 ust. 3; informację, o której mowa w art. 265 pkt 1. Natomiast § 35 regulaminu Sejmiku Województwa stanowi w ust. 3, że Sejmik po rozpatrzeniu informacji przedstawionych przez Zarząd, inne organy lub podmioty może: a) przyjąć je; b) przyjąć je z uwagami; c) odesłać do przedstawiającego informację z wnioskiem o uzupełnienie. Rozstrzygnięcie w sprawie informacji Sejmik podejmuje po wysłuchaniu opinii właściwej Komisji, w drodze głosowania (ust. 4). RIO podniosło, że nie da się również wskazać innego przepisu, dającego upoważnienie dla Sejmiku Województwa do podjęcia uchwały o takiej treści. Wskazało, że podejmując uchwałę Sejmik Województwa w sposób istotny naruszył przepis § 134 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016, poz. 283 ze zm.), który stanowi, że podstawą wydania uchwały jest przepis prawny, który: 1) upoważnia dany organ do uregulowania określonego zakresu spraw, 2) wyznacza zadanie lub kompetencje danego organu. Naruszył również przepis art. 7 Konstytucji RP wyrażający zasadę legalizmu, który stanowi, że "organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa". Powołano także wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 32/08, jak też z 11 lutego 1998 r. sygn. akt II SA/Wr 1459/97. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę Województwo Warmińsko - Mazurskie, reprezentowane przez radcę prawnego, wniosło o uchylenie w całości powyższej uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej, oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej od organu nadzoru obowiązku zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucono naruszenie: 1) art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na orzeczeniu o nieważności uchwały Sejmiku Województwa nr X/166/19, pomimo braku jej sprzeczności z prawem, 2) § 134 rozporządzenia w sprawie zasad techniki prawodawczej, przez błędną jego wykładnię, polegającą na uznaniu, że uchwała Sejmiku Województwa nr X/166/19 narusza wymieniony przepis. W treści skargi podniesiono, że organ nadzoru zupełnie nie wyjaśnił dlaczego podstawy prawnej w przedmiotowej sprawie nie można wywodzić z regulaminu Sejmiku. Można jedynie przypuszczać, że źródłem tezy organu nadzoru o przekroczeniu podstaw i granic prawa przez Sejmik Województwa jest treść § 133 rozporządzenia w sprawie zasad techniki prawodawczej. Autor skargi przedstawił tezy komentarza do ww. rozporządzenia autorstwa Grzegorza Wierczyńskiego, nie podając jednak informacji o miejscu publikacji, i uznał, że akty wewnętrznie obowiązujące (z wyjątkiem zarządzeń Prezesa Rady Ministrów i ministrów, które mogą być wydawane wyłącznie na podstawie ustawy) mogą być wydawane na podstawie przepisów upoważniających zawartych nie tylko w ustawach lub aktach prawa miejscowego, ale także innych aktach wewnętrznie obowiązujących, do których zaliczyć można regulamin Sejmiku Województwa Warmińsko - Mazurskiego przyjęty na podstawie art. 18 pkt 21 ustawy o samorządzie województwa. Uchwała, co do której RIO stwierdziła nieważność nie stanowi bowiem aktu prawa miejscowego, a jest jedynie aktem wewnętrznie obowiązującym, stwierdzającym, że informacje przedstawione przez Zarząd Województwa były kompletne i nie zawierały braków formalnych. Akt ten nie ma także żadnego wpływu na przewidzianą ustawą o finansach publicznych późniejszą uchwałę o rozpatrzeniu i zatwierdzeniu sprawozdania finansowego jednostki wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu (art. 270 § 4 u.f.p.). Jednocześnie § 35 regulaminu Sejmiku Województwa upoważnia Sejmik do rozstrzygnięcia w drodze głosowania w zakresie informacji składanych przez różne podmioty organowi stanowiącemu województwa o kompletności i rzetelności tych informacji. Zatem wbrew twierdzeniu organu nadzoru uchwała Sejmiku Województwa Nr X/166/19 nie narusza § 134 rozporządzenia w sprawie zasad techniki prawodawczej, a w konsekwencji także Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Regionalna Izba Obrachunkowa wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że powołany w podstawie prawnej badanej uchwały art. 266 ust. 1 u.f.p. zobowiązuje Zarząd Województwa do złożenia informacji. Nie upoważnia natomiast Sejmiku do podjęcia określonych działań. W przedmiotowej sprawie jest to przedstawienie Sejmikowi oraz RIO w terminie do 31 sierpnia informacji o przebiegu wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego za pierwsze półrocze, informacji o kształtowaniu się wieloletniej prognozy finansowej, w tym o przebiegu realizacji przedsięwzięć, o których mowa w art. 226 ust. 3 u.f.p. oraz informacji, o której mowa w art. 265 pkt 1 u.f.p. (dalej: informacja). Wbrew twierdzeniom Województwa przedstawiona przez jego Zarząd informacja podlega dalszej weryfikacji, ale nie przez Sejmik, do czego zdaniem strony skarżącej upoważnia § 35 regulaminu Sejmiku, ale przez regionalną izbę obrachunkową. Wynika to z art. 13 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, zgodnie z którym do zadań izby należy wydawanie opinii o przedkładanych przez zarządy powiatów i województw oraz przez wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) informacjach o przebiegu wykonania budżetu za pierwsze półrocze. Przepis art. 266 ust. 1 u.f.p. stanowi lex specialis w stosunku do innych przepisów. W powiązaniu z art. 13 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, określa "drogę" przedmiotowej informacji. W tej "drodze" nie ma miejsca na chociażby hipotetyczne działanie (przyjęcie, przyjęcie z uwagami, odesłanie (...)) Sejmiku Województwa wynikające z § 35 regulaminu Sejmiku. Przepis art. 18 pkt 21 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. 2019, poz. 512 ze zm.) co prawda zawiera upoważnienie ustawowe dla Sejmiku do uchwalenia przepisów dotyczących organizacji wewnętrznej oraz trybu pracy organów samorządu województwa, jednakże Sejmik obowiązany jest przestrzegać zakres upoważnienia ustawowego udzielonego mu przez ustawę. W ramach tego upoważnienia Sejmik nie może wkraczać w materię uregulowaną ustawą. Uchwała Sejmiku musi bowiem respektować unormowania zawarte w aktach wyższego rzędu. Każda uchwała organu władzy publicznej musi odpowiadać wymogom legalizmu, a zatem musi być zgodna z obowiązującymi przepisami prawa materialnego. Organ stanowiący musi ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu ustawowym. Odstąpienie od tej zasady narusza związek formalny i materialny pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą. W ocenie Kolegium Izby Sejmik Województwa podejmując zakwestionowaną uchwałę naruszył w sposób istotny przepisy będące podstawą jej podjęcia. Istotne naruszenie prawa stanowi zaś podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały (aktu) organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być akceptowane w demokratycznym państwie prawnym. RIO powołała orzeczenia sądów administracyjnych w tym zakresie - wyroki NSA z 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OSK 117/11 oraz z 26 maja 2011 r. sygn. akt II OSK 412/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 266 u.f.p. 1. Zarząd jednostki samorządu terytorialnego przedstawia organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego i regionalnej izbie obrachunkowej, w terminie do dnia 31 sierpnia: 1) informację o przebiegu wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego za pierwsze półrocze; 2) informację o kształtowaniu się wieloletniej prognozy finansowej, w tym o przebiegu realizacji przedsięwzięć, o których mowa w art. 226 ust. 3; 3) informację, o której mowa w art. 265 pkt 1. 2. Zakres i formę informacji, o których mowa w ust. 1, określa organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. W doktrynie przyjmuje się, że tego typu informacja ma charakter obligatoryjny. Ma ona jednak wymiar jedynie sprawozdawczy ( por. Ofiarski Zbigniew (red.), Ustawa o finansach publicznych. Komentarz Opublikowano: WKP 2019 ). Sąd podziela te ocenę, gdyż organ nie może wywodzić uprawnień, które nie wynikają z ustawy. Sejmik Województwa, jako podstawę prawną uchwały Nr X/166/19 z 24 września 2019 r., powołał art. 266 ust. 1 u.f.p., oraz § 35 ust. 3 i ust. 4 regulaminu Sejmiku Województwa Warmińsko - Mazurskiego przyjętego uchwałą z 4 lutego 1999 r. Nr III/21/99, ze zm. Powołany przepis nakłada na zarząd j.s.t. obowiązek przedstawienia organowi stanowiącemu oraz regionalnej izbie obrachunkowej trzech rodzajów informacji. Po pierwsze, organ wykonawczy jest zobowiązany do przedstawienia informacji o przebiegu wykonania budżetu j.s.t. za pierwsze półrocze. Jest to podstawowy obowiązek wynikający z art. 266 ust. 1 u.f.p. Po drugie, zarząd j.s.t. przedstawia także informację o kształtowaniu się wieloletniej prognozy finansowej, w tym realizacji przedsięwzięć wieloletnich, o których mowa w art. 226 ust. 3 u.f.p. Po trzecie, na organie wykonawczym spoczywa obowiązek przedstawienia otrzymanych od jednostek sektora finansów publicznych informacji wymienionych w art. 265 u.f.p. Informacje wynikające z art. 266 ust. 1 u.f.p. należy przedstawić do 31 sierpnia roku budżetowego. Zarząd j.s.t. nie sporządza informacji, o których mowa w art. 265 pkt 1 u.f.p., a jedynie przedstawia je organowi stanowiącemu. Są to bowiem informacje o przebiegu wykonania planów finansowych jednostek sektora finansów publicznych będących samorządowymi osobami prawnymi, dla których organem założycielskim są j.s.t. Celem wprowadzenia obowiązku przedstawiania przez zarząd j.s.t. zakresu informacji z art. 266 u.f.p. jest bieżąca kontrola wykonania budżetu sprawowana przez organ stanowiący. Nie posiada on jednak jakichkolwiek kompetencji w związku z otrzymaniem od zarządu wymaganych art. 266 u.f.p. danych. Przepisy ustawy o finansach publicznych nie dają możliwości formalnego wyrażenia przez organ stanowiący dokonanej oceny. Nie istnieje zatem kompetencja organu stanowiącego j.s.t. do podjęcia uchwały w przedmiocie przyjęcia bądź odrzucenia przedłożonych przez zarząd informacji, a nawet wyrażenia jakiejkolwiek opinii w tym zakresie. W związku z tym obowiązki spoczywające na zarządzie w zakresie przedstawienia wymienionych w art. 266 ust. 1 u.f.p. informacji mają jedynie charakter informacyjny dla organu stanowiącego. Na ich podstawie organ stanowiący może kształtować prowadzenie polityki w zakresie spraw finansowych j.s.t. w dalszej części roku budżetowego. Informacje, których obowiązek przedstawienia wynika z art. 266 ust. 1 u.f.p., powinny także pozwolić na ustalenie prognozy realizacji budżetu j.s.t. w drugim półroczu 514 . Ten przepis nie determinuje zakresu oraz formy przedstawienia przez zarząd j.s.t. wymaganych nim informacji. Ustawodawca kwestię tę pozostawił do rozstrzygnięcia organowi stanowiącemu. W myśl art. 266 ust. 2 u.f.p. zakres i formę przedstawianych przez zarząd j.s.t. informacji określa organ stanowiący. Posiada on zatem kompetencję do podjęcia uchwały w tym zakresie. Koniecznymi jej elementami są zakres informacji, a także forma, w jakiej mają zostać przedstawione. Informacje, o których mowa w art. 266 u.f.p., muszą być przedstawione w formie pisemnej. Zakres informacji z art. 266 ust. 1 i art. 265 pkt 1 u.f.p. określony uchwałą organu stanowiącego j.s.t. powinien być na tyle szczegółowy, aby na ich podstawie istniała możliwość przeprowadzenia rzetelnej kontroli prowadzenia przez j.s.t. gospodarki finansowej. Istotna w tym zakresie jest kompetencja RIO do wydania opinii o informacji o przebiegu wykonania budżetu za pierwsze półrocze. Błędne określenie w uchwale organu stanowiącego formy lub zakresu wymaganych art. 266 ust. 1 u.f.p. informacji mogłoby spowodować brak możliwości prawidłowego przeprowadzenia oceny wykonania budżetu przez organ nadzoru. Mogłoby bowiem dojść do sytuacji, w której na skutek działania organu stanowiącego j.s.t. regionalna izba obrachunkowa byłaby pozbawiona realnego wykonywania ustawowych kompetencji. W myśl literalnego brzmienia art. 266 ust. 1 pkt 1 zarząd j.s.t. jest zobowiązany do przedstawienia informacji z przebiegu wykonania budżetu j.s.t., a nie uchwały budżetowej. Ustawodawca, a także doktryna prawa finansowego, rozróżnia instytucję budżetu od uchwały budżetowej (względnie ustawy budżetowej). Nie są to pojęcia tożsame. W związku z tym na etapie opracowania informacji o przebiegu wykonania budżetu należy mieć na uwadze chociażby elementy uchwały budżetowej, które stanowią o wykonywaniu budżetu, harmonogram wykonywania budżetu (jeżeli został sporządzony), a także fakt wykorzystania bądź niewykorzystania upoważnień dla zarządu j.s.t. udzielonych przez organ stanowiący. Informacja w zakresie kształtowania się wieloletniej prognozy finansowej w swej zasadniczej części będzie pokrywała się z informacją o przebiegu wykonania budżetu za pierwsze półrocze, przede wszystkim w zakresie zrealizowanych dochodów i wydatków (z rozbiciem na majątkowe i bieżące), wyniku budżetu j.s.t. na dzień 30 czerwca, sposobu sfinansowania deficytu, a także przychodów i rozchodów. W związku z tym treść uchwały wydanej na podstawie art. 266 ust. 2 u.f.p. dotycząca informacji w zakresie kształtowania się w.p.f. powinna skupiać się na przedstawieniu kwoty długu j.s.t. oraz szczegółowym wyjaśnieniu sposobu jego finansowania, a w przypadku dokonywanych w tym zakresie zmian – ich omówienie. Koniecznym elementem informacji w zakresie kształtowania się w.p.f. jest opis przebiegu realizacji przedsięwzięć wieloletnich, o których mowa w art. 226 ust. 3 u.f.p. W tym zakresie powinna ona obejmować co najmniej: zrealizowane kwoty wydatków bieżących i majątkowych wynikających z limitów wydatków na przedsięwzięcia, a także informację o zaciągniętych w tym celu zobowiązaniach i ich zgodności z limitami, o których mowa w art. 226 ust. 3 pkt 4 i 5 u.f.p.. Kompetencja RIO do wydania opinii w tym zakresie wynika natomiast z art. 13 pkt 4 u.RIO. Zgodnie z nim do zadań RIO należy wydawanie opinii o przedkładanych przez zarządy powiatów i województw oraz przez wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) informacjach o przebiegu wykonania budżetu za pierwsze półrocze. Oznacza to, że zarząd j.s.t. jest zobowiązany do przedstawienia RIO wszystkich rodzajów informacji wymienionych w art. 266 ust. 1 u.f.p., ale opiniowaniu podlega tylko informacja o przebiegu wykonania budżetu za pierwsze półrocze. Nie podlega zatem opiniowaniu informacja sporządzana przez samorządowe osoby prawne w trybie art. 265 pkt 1 u.f.p. oraz informacja o kształtowaniu się wieloletniej prognozy finansowej. Organ nadzoru, opiniując informację o przebiegu wykonania budżetu za pierwsze półrocze, może jednak brać pod uwagę treść pozostałych informacji przekazanych w trybie art. 266 ust. 1 u.f.p. Ponadto opinia wydana na podstawie art. 13 pkt 4 u.RIO powinna przede wszystkim uwzględniać treść uchwały budżetowej, a także sprawozdania za pierwsze dwa kwartały z wykonania budżetu j.s.t., w których posiadaniu jest izba. Zgodnie z art. 9a u.RIO izby kontrolują bowiem pod względem rachunkowym i formalnym kwartalne sprawozdania z wykonania budżetów j.s.t. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej przedstawiona przez jego Zarząd informacja nie podlega dalszej weryfikacji przez Sejmik. Takiego prawa nie można wywodzić z zapisów § 35 regulaminu Sejmiku. Kompetencje RIO wynikają z art. 13 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, zgodnie z którym do zadań izby należy wydawanie opinii o przedkładanych przez zarządy powiatów i województw oraz przez wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) informacjach o przebiegu wykonania budżetu za pierwsze półrocze. Przepis art. 266 ust. 1 u.f.p. stanowi lex specialis w stosunku do innych przepisów. W powiązaniu z art. 13 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, określa "drogę" przedmiotowej informacji. W tej "drodze" nie ma miejsca na chociażby hipotetyczne działanie (przyjęcie, przyjęcie z uwagami, odesłanie (...)) Sejmiku Województwa wynikające z § 35 regulaminu Sejmiku. Przepis art. 18 pkt 21 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. 2019, poz. 512 ze zm.) co prawda zawiera upoważnienie ustawowe dla Sejmiku do uchwalenia przepisów dotyczących organizacji wewnętrznej oraz trybu pracy organów samorządu województwa, jednakże Sejmik obowiązany jest przestrzegać zakres upoważnienia ustawowego udzielonego mu przez ustawę. W ramach tego upoważnienia Sejmik nie może wkraczać w materię uregulowaną ustawą. Uchwała Sejmiku musi bowiem respektować unormowania zawarte w aktach wyższego rzędu. Każda uchwała organu władzy publicznej musi odpowiadać wymogom legalizmu, a zatem musi być zgodna z obowiązującymi przepisami prawa materialnego. Organ stanowiący musi ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu ustawowym. Odstąpienie od tej zasady narusza związek formalny i materialny pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą. Sejmik Województwa podejmując zakwestionowaną uchwałę naruszył w sposób istotny przepisy będące podstawą jej podjęcia. Istotne naruszenie prawa stanowi zaś podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały (aktu) organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być akceptowane w demokratycznym państwie prawnym. Do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał. Skarga okazała się bezzasadna i po myśli art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.