I SA/Ol 116/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski, Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 24 marca 2011r. sprawy ze skargi A. H. na informację Agencji Rozwoju Regionalnego S. A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zakwalifikowania wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej na liście rezerwowej p o s t a n a w i a pozostawić skargę bez rozpatrzenia A.H., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą A, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pt.: "Organizacja parku linowego w O. czynnikiem rozwoju nowatorskich form działalności gospodarczej i atrakcyjnej oferty sportowo – rekreacyjnej" do konkursu "[...]" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007 – 2013. Pismem z dnia "[...]"Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony pozytywnie. Jednakże uzyskana w wyniku oceny merytorycznej i strategicznej łączna liczba punktów (69,67%), nie pozwoliła na umieszczenie wniosku na liście projektów wybranych do dofinansowania z uwagi na ograniczone środki finansowe. W związku z powyższym projekt został zamieszczony na liście rezerwowej. Pismem z dnia 27 grudnia 2010 r. A.H. złożyła protest na powyższą informację z dnia "[...]". Pismem z dnia "[...]" Agencja pozostawiła protest bez rozpatrzenia, wskazując na treść § 11 pkt 2 regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków RPO "[...]" na lata 2007 – 2013 do konkursu "[...]", zgodnie z którym wnioskodawca, którego projekt został umieszczony na liście rezerwowej nie może wnieść protestu. Jak wynika z przedstawionego przez Agencję zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo to zostało skutecznie doręczone w dniu 4 lutego 2011 r. (k. 36 akt sądowych). W dniu 17 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga na ocenę wniosku o dofinansowanie, do której strona dołączyła kopię wniosku o dofinansowanie (k. 11 – 20 akt sądowych), kopię informacji z dnia "[...]" o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej (k. 21) oraz kopię protestu (k. 22 – 26). W tym samym dniu skarga została opłacona wpisem stałym w wysokości 200 zł (k. 27). W odpowiedzi na skargę Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) zwana dalej "ustawą" przewiduje sądową kontrolę rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu o dofinansowanie projektów ze środków programów operacyjnych. Uregulowania te mają charakter szczególny w stosunku do trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, określonej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wprawdzie przepisy p.p.s.a. określone dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 mają, zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą, lecz wyłączono wprost zastosowanie art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Zakres tych wyłączeń nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w art. 30e ustawy mają zastosowanie. Istotne jest bowiem ustalenie zakresu, w jakim ustawodawca wprowadził szczególne regulacje, wyłączające stosowanie przepisów p.p.s.a. niewymienionych w art. 30e ustawy. Takim szczególnym uregulowaniem są unormowania w art. 30c ust. 2 oraz ust. 5 ustawy. Określają one zasady wnoszenia skargi do sądu i wymogi formalne skargi oraz skutki wniesienia skargi niespełniającej tych wymogów. Z uwagi na odmienność regulacji i przyjęte w ustawie rozwiązania zapewniające przyśpieszenie postępowania, na instytucje informujące wnioskodawcę o wynikach procedury odwoławczej, nałożono obowiązek pouczenia o możliwości i zasadach wnoszenia skargi do sądu i to bez względu na to, czy wnioskodawca jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 30c ust. 4 ustawy). W art. 30c ust. 2 ustawy (inaczej niż w art. 57 § 1 p.p.s.a.) wprowadzono szczególne wymogi, związane z kompletnością skargi. Przepis ten stanowi, że skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (tj. o wyniku procedury odwoławczej), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Stosownie zaś do art. 30c ust. 5 pkt 1 – 3 ustawy, wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w usta. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w przewidzianym ustawą terminie. Informacja o wyniku procedury odwoławczej doręczona bowiem została w dniu 4 lutego 2011 r., a skarga złożona w dniu 17 lutego 2011 r. W tym samym dniu została również uiszczona należna opłata sądowa została. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie spełnia jednak kryterium kompletności, o którym mowa w art. 30c ust. 2 ustawy. Zawarte w informacji o wyniku procedury odwoławczej pouczenie w tym zakresie zawierało wskazanie wszystkich wymogów formalnych, jakim powinna odpowiadać skarga w zakresie kompletności (k. 37 – 39 akt sąd.). W postanowieniu z dnia 21.04.2010 r. sygn. akt II GSK 345/10 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny, rozważając kwestię kompletności dokumentacji, stwierdził, że "przewidziany w tym przepisie obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej (...)". Przepis art. 30c ust. 2 ustawy wyraźnie stanowi o wniosku, informacji w przedmiocie oceny i o kopiach wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie złożyła informacji o wyniku procedury odwoławczej. Ponadto nie przedłożyła wszystkich załączników do wniosku , tj. zał. Nr 3c – Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zał. Nr 5 – Wyciąg z dokumentacji technicznej, zał. Nr 6 – Oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, choć z przedstawionej Listy załączników do wniosku (k. 20 akt) wynika, że zostały one złożone wraz z wnioskiem. Sąd nie ma zatem możliwości ustalenia, czy przedłożone kopie wniosku wraz z załącznikami odpowiadają w każdym elemencie dokumentom podlegającym ocenie. Stosownie do art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że kategoryczne brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznawania skargi, do której nie dołączono dokumentów o których mowa w art. 30 c ust. 2 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 29.07.2009r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31.03.2010r., sygn. akt I SA/Ol 111/10). Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.