I SA/Ol 121/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.D. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie bezprawnego wznowienia czynności egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę. T.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na działanie organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego, polegające na bezprawnym wznowieniu czynności egzekucyjnych podjętych do zajętej nieruchomości położonej przy ulicy "[...]"w O. Jednocześnie skarżący zwrócił się o zobowiązanie organu egzekucyjnego do zachowania zgodnego z prawem. Z przesłanych do kontroli Sądu wraz ze skargą akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wznowił czynności egzekucyjne względem wchodzącej w skład majątku T.D. ww. nieruchomości, postanowieniem z dnia "[...]", wydanym na podstawie art. 70a w zw. z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm.). Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 21 sierpnia 2012 r., zaś pismem z dnia 7 grudnia 2012 r. T.D. wezwał Naczelnika Urzędu Skarbowego do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na to wezwanie strona otrzymała w dniu 8 stycznia 2013 r.. W dniu 4 lutego 2013 r. T. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezprawne wznowienie czynności egzekucyjnych. W związku z tym, iż została ona skierowana bezpośrednio do Sądu, z pominięciem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, Sąd przekazał skargę właściwemu do nadania jej dalszego biegu - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego. Jak wynika z danych Pocztowej książki nadawczej WSA w Olsztynie (kserokopia fragmentu tej książki w aktach sprawy), przesyłka pocztowa wraz z pismem Sądu z dnia 7 lutego 2013r. przekazującym skargę, została nadana w Punkcie Pocztowym nr "[...]" w O., w dniu 8 lutego 2013r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 art. 53 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia i może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 2 i 3 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W literaturze podkreśla się, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, s. 54, też por. postanowienie SN z 14 listopada 1973r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). Z akt sprawy wynika, że wymieniona wyżej skarga na czynności organu egzekucyjnego, nadana została przez Sąd w celu doręczenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego - w dniu 8 lutego 2013 r., a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. art. 53 § 2 p.p.s.a., liczonego od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tego bowiem dnia została przekazana placówce pocztowo-nadawczej, w celu doręczenia właściwemu do nadania jej dalszego biegu organowi. Wskazać ponadto należy, ze stosownie do treści art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z materiałów niniejszej sprawy wynika, że wymieniony w skardze akt, na który nie przysługuje środek zaskarżenia, tj. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", o wznowieniu czynności egzekucyjnych wobec majątku T.D. doręczony został zobowiązanemu w dniu 21 sierpnia 2012r.. Ostatnim dniem czternastodniowego terminu do wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, był zatem dzień 4 września 2012r.. Pismo zawierające to wezwanie zostało natomiast złożone w Urzędzie Skarbowym dopiero w dniu 7 grudnia 2012r.. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżący nie spełnił określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. warunku, od którego ustawa uzależnia zaskarżenie aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, do sądu administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Powyższe uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego orzeczono jak w sentencji.