I SA/Ol 131/11
PostanowienieWSA w Olsztynie2011-03-31
Skład orzekający: Wiesława Pierechod
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd może wstrzymać wykonanie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości bez uzasadnionego wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania nie został uzasadniony, a skarżący nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wysokość zobowiązania nie była znaczna, co dodatkowo przemawiało przeciwko wstrzymaniu wykonania decyzji.Stan faktyczny
K.W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 rok oraz wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, nie podając jednak żadnego uzasadnienia dla wstrzymania.Rozstrzygnięcie
Postanowienie odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 31marca 2011r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku K.W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2010r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
W skardze z dnia 20 stycznia 2011 r., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2010r., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, nie podając żadnego uzasadnienia w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając wniosek zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek.
Jak już wyżej stwierdzono, zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie decyzji nie został uzasadniony. Brak argumentacji skarżącego w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy ewentualne wszczęcie egzekucji administracyjnej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Zauważyć przy tym należy, że wysokość zobowiązania ustalonego decyzją -466 zł. nie jest znaczna.
Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło