I SA/Ol 133/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2013 r., o sygn. akt I SA/Ol 133/13 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005r. postanawia: odrzucić zażalenie WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 r. o sygn. akt I SA/Ol 133/13 oddalił skargę K. B. i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz doradcy podatkowego K. D. kwotę 7200 wraz z należnym podatkiem VAT. Z kolei postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. Sąd oddalił wniosek doradcy podatkowego z dnia 4 listopada 2013 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 czerwca 2013 r. w przedmiocie zwrotu kosztów i wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem, że jest ono niezaskarżalne, doręczony został doradcy podatkowemu w dniu 11 grudnia 2013 r. W dniu 14 stycznia 2014 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie doradcy podatkowego na postanowienie z dnia 9 grudnia 2013 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie doradca podatkowy podniósł, iż nie zgadza się z jego treścią i wnosi o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny w związku z zażaleniem na postanowienie z dnia 9 grudnia 2013 r. przesłał akta dotyczące sprawy ze skargi kasacyjnej K. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., nr 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Powołana ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia zatem enumeratywnie przypadki, w których przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia. Wśród tych przypadków wskazana ustawa nie wymienia jednakże postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Za koncepcją braku środka zaskarżenia na postanowienie sądu administracyjnego odmawiającego uzupełnienia orzeczenia opowiada się również orzecznictwo sądowe (por. postanowienia NSA: z dnia 14 września 2011 r., I OZ 663/11, LEX nr 898918, z dnia 26 czerwca 2009 r., II OZ 537/09, LEX nr 563597; wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2007 r., II FSK 781/06, LEX nr 507621; postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., I OZ 545/06, LEX nr 1245080). Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie doktrynie (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu. Komentarz 2006 r., s. 343; T. Woś, Prawo o postępowaniu... Komentarz 2005 r., s. 490). W związku z powyższym uznać należało, że zażalenie na postanowienie z dnia 9 grudnia 2013 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. W myśl bowiem art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie zatem do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego strona nie uzupełniła w terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.