I SA/Ol 133/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie sędzia WSA Zofia Skrzynecka, sędzia WSA Wojciech Czajkowski (sprawozdawca),, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 7 maja 2015r. sprawy ze skargi Gminy A na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe z urzędu Gmina wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z budową i modernizacją infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Przedstawiając we wniosku stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, podniosła m.in., że wydatki z tego tytułu zostały udokumentowane fakturami VAT wystawionymi bądź to na Gminę, bądź na Urząd Gminy. Gmina nie dokonywała dotychczas odliczenia podatku VAT, planuje jednak dokonać takiego odliczenia na podstawie art. 86 ust 1 oraz ust. 10 i ust. 13 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.), tj. poprzez korekty deklaracji za miesiące, w których otrzymała fakturę lub dokument celny. W ocenie Wnioskodawczyni, przysługuje jej pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z infrastrukturą wykorzystywaną do celów działalności opodatkowanej, prowadzonej przez samorządowy zakład budżetowy, tj. Zakład A, i to bez względu na fakt, iż w początkowym okresie infrastruktura ta była udostępniana temu Zakładowi nieodpłatnie. Zdaniem Gminy, jest ona uprawniona do odliczenia tego podatku w trybie art. 86 ust. 13 w zw. z ust. 10 ustawy o VAT. W interpretacji indywidualnej z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, uznając stanowisko Gminy za nieprawidłowe, wskazał, że nie ma Ona prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesienie spornych wydatków, z uwagi na to, że utworzony przez Gminę samorządowy zakład budżetowy, wykonując zadania z zakresu gospodarki komunalnej działa w charakterze odrębnego od Gminy podatnika podatku VAT. Warunkiem przyznania podatnikowi prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT, jest zaś istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia. Organ stwierdził, że Gmina nabywając towary i usługi celem realizacji opisanych inwestycji z zamiarem wykorzystywania ich do czynności niepodlegających opodatkowaniu, nie nabywała ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie działała w charakterze podatnika tego podatku. Po oddaniu urządzeń infrastruktury do użytkowania, nie była ona wykorzystywana przez Gminę w działalności gospodarczej, bowiem już od momentu rozpoczęcia inwestycji, aż do momentu dzierżawy, Gmina wyłączyła ją całkowicie z systemu VAT. Wobec tego, dokonując zakupów towarów i usług związanych z opisanymi inwestycjami, Gmina nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Gmina podniosła, że w sytuacji opisanej we wniosku spełnione są przesłanki dla przyznania jej prawa do odliczenia. Jak wskazała, pomiędzy Nią i Zakładem istnieje szczególnego rodzaju więź wynikająca z faktu, iż ekonomicznie stanowią jedno przedsiębiorstwo, które ze względu na polskie przepisy regulujące zasady funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego zostało podzielone w taki sposób, iż Gmina i Zakład są uznawane za odrębnych podatników podatku VAT. Towary i usługi nabyte przez Gminę nie tylko służą, ale od początku realizacji inwestycji służyć miały, czynnościom opodatkowanym wykonywanym przez Zakład. Występuje zatem związek poniesionych przez Gminę wydatków na budowę i modernizację infrastruktury wodno-kanalizacyjnej z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Zakład w imieniu Gminy i wykazywanymi w rozliczeniach VAT Zakładu. W opinii skarżącej, nie wpływa na prawo do odliczenia sposób udostępniania tej infrastruktury. Prawo to istniało bowiem już w momencie dokonywania zakupów poprzez ich przeznaczenie przez Gminę do wykonywania działalności opodatkowanej VAT (dostawa wody i energii cieplnej oraz odprowadzanie ścieków). Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W świetle treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd opowiada się przy tym za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodzącym poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być bowiem analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Należy zatem uznać, że ekonomika procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania również w razie istnienia budzącego wątpliwości zagadnienia prawnego, przekazanego do rozstrzygnięcia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w drodze uchwały, w kwestii mogącej mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Sądowi z urzędu wiadomym jest zaś, że postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1725/14, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?" Uznając zatem, że problem będący przedmiotem skargi wiąże się bezpośrednio z zagadnieniem przedstawionym do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, Sąd stwierdził, że podjęta w tej kwestii uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie, do czasu podjęcia przez NSA stosownej uchwały w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.