I SA/Ol 144/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Pierechod (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski, sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant referent stażysta Jakub Gosk, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 23 maja 2012r. sprawy ze skargi A. L. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Izby Skarbowej za niewykonanie wyroku Sądu w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 291/11 postanawia: odrzucić skargę I SA/Ol 144/12 UZASADNIENIE A.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę z dnia 20.02.2012r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt I SA/OI 143/12. W skardze zawarł także wniosek o wymierzenie grzywny organowi w wysokości, o której mówi ustawa. Podał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego otrzymał w dniu 26 września 2011r. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15.06.2011r. sygn. akt I SA/Ol 291/11 wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy, w celu ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego zgodnie z zapadłym wyrokiem. W piśmie z dnia 4 października organ domagał się określenia przez skarżącego żądania zawartego we wniosku z dnia 19 czerwca 2008r. Tymczasem wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Ol 127/10 oraz z 15 czerwca 2011r. sygn. akt I SA/Ol 291/11 określiły charakter wniosku i dały wytyczne do przeprowadzenia postępowania w tej sprawie. Organ pierwszej i drugiej instancji do wytycznych się nie zastosował. Skarżący wskazał, że w piśmie z dnia 18 października, odpowiadając na pismo organu, domagał się wykonania prawomocnego wyroku sądu. Do tego zarzutu organy się nie ustosunkowały. W dniu 18 listopada 2011r. przesłał do Dyrektora Izby Skarbowej skargę na bezczynność organów. Nie otrzymał ( "do dnia dzisiejszego") odpowiedzi w tej sprawie. Wobec tego należy mniemać, że organy nie podjęły postępowania wyjaśniającego w tej sprawie. Do skargi skarżący załączył m.in. kserokopie swoich pism do organów: z dnia 18.10.2011r. i z dnia 18.11.2011r. W tej części - wniosku o ukaranie organu grzywną w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U. z 2012r. poz.270 .), w skrócie: p.p.s.a., skarga została wyodrębniona do odrębnego rozpoznania i zarejestrowana pod sygn. akt I SA/OI 144/12 (niniejsze postępowanie). Na rozprawie w dniu 23 maja 2012r. na której skarżący nie był obecny (o terminie rozprawy został zawiadomiony w trybie art. 73 p.p.s.a.), pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że żądanie wymierzenia temu organowi grzywny z uwagi na niewykonanie wyroku z dnia 15 czerwca 2012r. jest bezprzedmiotowe, ponieważ jego rola w postępowaniu ograniczyła się do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. Natomiast do kwestii bezczynności organu I instancji podniesionej w zażaleniu z dnia 18 listopada 2011r. złożonym w trybie art. 37 k.p.a. Dyrektor Izby Skarbowej ustosunkował się w postanowieniu z dnia 28 grudnia 2011r. doręczonym skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a., ( w brzmieniu jej przepisów obowiązującym od 12 lipca 2011r.) przyznaje stronom postępowań administracyjnych, różne środki służące ochronie ich praw w przypadku bezczynności organów lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Art. 149 §1 p.p.s.a. określa bezpośrednio treść sentencji wyroku, w razie uwzględnienia skargi. W § 2 tego artykułu przewidziana jest możliwość ( a nie obowiązek ) wymierzenia organowi grzywny Inny środek został przewidziany w art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a. w sytuacji bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Na mocy wskazanych przepisów strona może wnieść skargę, żądając w niej wymierzenia organowi grzywny do wysokości 10-cio krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Warunkiem skuteczności skargi jest uprzednie, pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Jednocześnie, z treści art. 154 § 3 p.p.s.a. a´contrario wynika, że obie czynności wymienione w § 1 tj. wezwanie organu do wykonania wyroku jak i wniesienie skargi w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny powinny nastąpić w czasie pozostawania przez organ w bezczynności lub w czasie prowadzenia przewlekłego postępowania. Skarga z dnia 20 lutego 2012r. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej grzywny z powodu niewykonywania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011r. sygn. akt. I SA/Ol 291/11 uchylającego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej i Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest oczywiście spóźniona w sytuacji wydania nowego postanowienia przez organ I instancji w dniu 26 października 2011r.. Ponadto nie spełnia warunku "uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku" przedłożone przez stronę skarżącą pismo z dnia 18.10.2011r. będące odpowiedzią na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w kwestii wyjaśnienia właściwej reprezentacji strony w postępowaniu. Również pismo z dnia 18.11.2011r. skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej , stanowiące zażalenie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego jest inną czynnością , niż "wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku" Skarżący, jak już wyżej stwierdzono, nie złożył skargi w odpowiednim czasie, a ponadto zarzuty bezczynności oraz przewlekłości stawiane były organowi innemu niż ten, przeciwko któremu skierowane zostało żądanie wymierzenia grzywny. Z powodu niespełnienia określonych w art. 154 § 1 p.ps.a. wymogów skargi o wymierzenie właściwemu organowi grzywny z powodu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga w tym przedmiocie była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.