I SA/Ol 155/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ryszard Maliszewski (spr.) Sędzia WSA - Wiesława Pierechod Asesor WSA - Renata Kantecka Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2004r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc styczeń i luty 2002r. oddala skargę. I SA/OI 155/04 Uzasadnienie Na podstawie art. 220 § 2 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania z dnia 5 stycznia 2004r., od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 18 grudnia 2003r., znak: "[...]", sprostowanej postanowieniem z dnia 16 marca 2003r., znak: US "[...]" którą w podatku od towarów i usług określono nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za m-ce: styczeń 2002r. w kwocie 5 929zł w tym - do zwrotu na rachunek bankowy 1 000zł - do przeniesienia na następny m-c 4 929zł luty 2002r. w kwocie 11 747zł do zwrotu Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Podatnik zawyżył podatek naliczony do odliczenia poprzez przyjęcie w: miesiącu lutym 2002r. podatku naliczonego ze zgłoszenia celnego SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r. (otrzymanego w dniu 4.03.2002r), dokumentującego import samochodu ciężarowego marki F., tj. z naruszeniem art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy z ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), w miesiącu lutym 2002r. podatku naliczonego, z dokumentu celnego SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r.(otrzymanego w dniu 4.03.2002r.), dotyczącego importu samochodu ciężarowego P. "[...]", tj. z naruszeniem art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy z ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Ponadto Urząd Skarbowy ustalając, na podstawie dokumentów przedmiotowego pojazdu, iż jego dopuszczalna ładowność wynosi 359 kg stwierdził, iż stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. Stronie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z w/w dokumentu. Stwierdzono również, iż Strona w miesiącu styczniu 2002r. zaniżyła podatek należny, poprzez zastosowanie do sprzedaży mebli, udokumentowanej fakturą VAT Nr "[...]" z dnia 28.01.2002r. 7% zamiast 22% stawki podatku VAT. Na fakturze Strona określiła przedmiot sprzedaży jako "elementy drzwi przesuwanych, stała zabudowa SWW 0624". Przeprowadzona kontrola wykazała także, iż w miesiącach styczeń i luty 2002r. Strona zawyżyła podatek należny wskutek błędnego zaewidencjonowania w rejestrze sprzedaży VAT podatku naliczonego wynikającego z faktur korygujących na zmniejszenie zakupów ze znakiem (+), a także zawyżyła podatek naliczony poprzez zaewidencjonowanie ze znakiem (+) w rejestrach zakupu VAT podatku należnego wynikającego z faktur korygujących sprzedaż - zmniejszających wartość sprzedaży. W złożonym odwołaniu Pełnomocnik Strony kwestionuje stanowisko organu podatkowego I instancji w zakresie pozbawienia prawa do odliczenia podatku naliczonego z dokumentu SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r. dotyczącego importu samochodu ciężarowego P. "[...]". Stwierdza także, że w prowadzonym postępowaniu podatkowym organ podatkowy nie ustalił parametrów pojazdu, a w szczególności jego ładowności. Zdaniem Pełnomocnika w informacji przesłanej przez firmę "K" Sp. z o.o. z P. nie wskazano danych technicznych przedmiotowego pojazdu. Wyjaśnia, że wersja pojazdu typ "[...]" jako wersja dwuosobowa ma zwiększoną ładowność. Ponadto wskazuje, iż przedstawione w postępowaniu podatkowym świadectwo homologacji Nr "[...]", wystawione zostało na pojazd o danych technicznych porównywalnych do sprowadzonego P. typ "[...]". Zarzuca także dokonanie błędnej klasyfikacji sprzedaży i montażu drzwi przesuwanych jako sprzedaż mebli opodatkowanych stawką 22%. Zdaniem Pełnomocnika, przedmiotem sprzedaży na rzecz Pani S. były drzwi przesuwane wypełnione lustrem i płytą, umocowane na stałe do sufitu i podłogi, co wymagało zrobienia konstrukcji międzybelkowej. Zatem drzwi przesuwane wystąpiły jako element samodzielny, a powyższe zostało potwierdzone przez Panią S. w przesłanym do Urzędu piśmie. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując odwołanie zważył, co następuje. Poza sporem jest, iż w miesiącu lutym 2002r. Strona naruszyła przepis art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy z ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) poprzez obniżenie podatku należnego o podatek naliczony, ze zgłoszenia celnego SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r., dokumentującego import samochodu ciężarowego marki F. oraz z dokumentu celnego SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r., dotyczącego importu samochodu ciężarowego P. "[...]", które otrzymała w dniu 4.03.2002r. W myśl bowiem regulacji cyt. przepisu art. 19 ust. 3 pkt 1, obniżenie kwoty podatku należnego następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny. Ponadto, z materiałów dowodowych zebranych w sprawie dotyczących samochodu P. typ "[...]", tj. dowodu rejestracyjnego seria "[...]", wydanego w dniu 7.03.2002r., oraz niemieckiego dokumentu Fahrzeugbrief wynika, iż ładowność powyższego pojazdu nie przekracza 500kg. Stosownie do art. 25 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg. W świetle ustalonego stanu faktycznego, kierując się w/cyt. przepisem należy stwierdzić, iż Strona nie miała podstaw do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu SAD dotyczącego importu przedmiotowego pojazdu. Nie można zgodzić się z twierdzeniem Strony " iż załączone w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego, świadectwa homologacji nr "[...]" pojazdu marki P. typ "[...]" wydane w dniu 4 lutego 2002r. przez Ministra Infrastruktury oraz wyciąg ze świadectwa homologacji nr "[...]" z dnia 23.09.2002r. dla w/w typu samochodu wydany przez R. R. AG. dają podstawę do uznania, iż samochód zakupiony przez Stronę P. typ "[...]" jest samochodem ciężarowym o ładowności 508 kg. Z informacji udzielonej przez firmę R. R. AG. (pismo z dnia 30.10.2003r., znak: ) wynika, iż firma ta nie wydała wyciągu ze świadectwa homologacji czy też świadectwa homologacji dla samochodu P. typ "[...]" wyprodukowanego w 1997 roku. W piśmie oświadczono, iż świadectwo homologacji oznaczone "[...]" z dnia 23.09.2002r., z całą pewnością nie dotyczy pojazdu P. typ "[...]", dotyczy ono innego typu pojazdu oznaczonego "[...]", wersji 4 miejscowej i nie było jeszcze wydane w momencie rejestracji pojazdu przez Stronę (7.03.2002r.). Ponadto wyciąg ze świadectwa homologacji, wydany na konkretny pojazd winien zawierać numer silnika i nadwozia oraz datę, bowiem dokument ten potwierdza zgodność konkretnego samochodu z typem homologowanym. Powyższe wynika także z pisma przesłanego przez K. Sp. z o.o., Importera "[...]" ( pismo z dnia 10.09.2003r.) w którym wyjaśniono, że oznaczenia "[...]" i "[...]" pojazdów marki "[...]" dotyczą zupełnie odrębnych typów o różnych danych technicznych. Tym samym jedno świadectwo homologacji nie obejmuje obu typów. Zatem Strona nie posiada świadectwa homologacji potwierdzającego, iż sprowadzony na podstawie dokumentu celnego SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r. samochód P. typ "[...]", jest samochodem ciężarowym o ładowności powyżej 500 kg. Ponadto, pomimo zapewnień składanych w toku kontroli, Strona nie przedstawiła do dnia dzisiejszego żadnych dodatkowych dowodów potwierdzających powyższe. Z dowodu rejestracyjnego pojazdu wydanego przez Wydział Komunikacji Urzędu Miasta wynika, że jego dopuszczalna ładowność wynosi 360 kg. Wydział Komunikacji dokonuje natomiast rejestracji pojazdu oraz wpisu danych do dowodu rejestracyjnego, na podstawie dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) a mianowicie: 1) dowodu własności pojazdu (...), 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana, 3) wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, jeżeli są wymagane, 4) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany, 5) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i jest rejestrowany pierwszy raz, 6) świadectwa oryginalności. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż przedmiotowy pojazd nie jest samochodem ciężarowym o ładowności ponad 500 kg, zatem stanowisko organu I instancji w kwestii pozbawienia Strony prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r., jest prawidłowe. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut odwołania odnośnie błędnego uznania przez organ I instancji, iż przedmiotem sprzedaży zgodnie z fakturą Nr "[...]" z dnia 28.01.2002r. były meble (trwała zabudowa wnęki), które stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. podlegają opodatkowaniu 22 % stawką podatku od towarów i usług. Z uzyskanej w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego za rok 2000 i 2001 opinii Głównego Urzędu Statystycznego, Departament Standardów, Rejestrów i Informatyki z dnia 19.08.2000r., znak: "[...]", wynika, iż w przypadku gdy drzwi nie występują samodzielnie w obrocie towarowym a stanowią trwałą zabudowę wnęk łączoną na stałe z podłożem, wykonaną z materiałów drewnopodobnych na metalowych prowadnicach, po dokonaniu pomiaru u klienta i wykonaniu projektu zabudowy i wykonaniu elementów zabudowy u producenta przez ten sam zakład - to odpowiednie jest grupowanie SWW 1741-17 "Meble mieszkaniowe z drewna, materiałów drewnopochodnych oraz z częściowym zastosowaniem innych materiałów pojedyncze do wbudowania". Powyższe stanowisko potwierdza również opinia Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w L. z dnia 10.09.2003r. znak: "[...]" uzyskana przez Urząd Skarbowy, w celu uściślenia dokonanej klasyfikacji. Z w/w pisma wynika, iż wykonanie zabudowy wnęki drzwiami przesuwanymi polegające na zwymiarowaniu elementu zabudowy, przygotowaniu elementów drzwi oraz montażu u klienta, bez wykonania i montażu wewnętrznych ścianek bocznych, półek, szuflad i drążków, mieści się w grupowaniu SWW 1741-17 "Meble z drewna, materiałów drewnopochodnych, wikliny i trzciny egzotycznej oraz z częściowym zastosowaniem innych materiałów". Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 września 1999r. do wydawania wiążących interpretacji dotyczących klasyfikacji towarów i usług wg przepisów statystycznych, upoważnione były wyłącznie organy statystyczne, czyli Główny Urząd Statystyczny i urzędy statystyczne. Od dnia 1 stycznia 2003r. do wydawania opinii interpretacyjnych upoważniony jest Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w L. (vide: Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 5.11.2003r. w sprawie trybu wydawania opinii interpretacyjnych według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych - Dz. Urz. GUS z dnia 2.11 .2003r.). W wyroku z dnia 23.10.1998r., sygn. akt III SA 2898/97 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż organy podatkowe ani też - w ramach swojej funkcji kontrolnej - sąd administracyjny nie mogą kwestionować samej konstrukcji klasyfikacji Systematycznego Wykazu Wyrobów czy też przyjętej w niej zasady grupowania poszczególnych wyrobów. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż opinie organów statystycznych powołane w przedmiotowej sprawie są wiążące dla organów podatkowych. Pani B. S. złożyła w dniu 3.06.2003r. oświadczenie z którego wynika, że przedmiotem sprzedaży zgodnie z fakturą Nr "[...]" z dnia 28.01.2002r. była szafa, na którą złożyły się dwie pary drzwi przesuwanych, prowadnice, 3 elementy zabudowy międzybelkowej tworzące boczne ściany szafy oraz lustra. Uwzględniając oświadczenie nabywcy, a także kierując się w/przytoczonymi opiniami uprawnionych organów statystycznych organ odwoławczy stwierdza, iż stanowisko organu podatkowego I instancji odnośnie uznania, iż przedmiotem sprzedaży zgodnie z w/w fakturą były meble (towar), jest prawidłowe. Powyższe uzasadnia zastosowanie, zgodnie z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy 22% stawki. Ustalenia zaskarżonej decyzji w zakresie pozbawienia prawa do odliczenia podatku z dokumentu SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r., w miesiącu lutym 2002r., oraz dotyczące błędnych zapisów w rejestrach nie były przez Stronę kwestionowane. Po ich weryfikacji organ odwoławczy uznał je za zasadne. W skardze Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, kwestionując ustalenia organu podatkowego odnośnie uznania produkcji i montażu drzwi suwanych, za sprzedaż mebli. Skarżący wywodził, iż montaż z własnych materiałów szaf wnękowych na stałe mieści się w zakresie pojęcia robót budowlano- montażowych . Na poparcie powyższego powołuje decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5.12.2003r., znak: "[...]". Zarzucił, iż organy podatkowe kierując zapytanie do Urzędu Statystycznego w L., nie przedstawiły ściśle przedmiotu wykonywanych czynności. Nie wyjaśniły także przesłuchiwanym w charakterze świadków nabywcom, różnicy między zakupem drzwi z montażem, a zakupem mebli. Twierdził iż uzyskała opinię Urzędu Statystycznego w L., potwierdzającą prawidłowość stosowanej klasyfikacji. Powołuje także publikacje prasowe w tej sprawie oraz załącza opinię Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Elementów Wyposażenia Budownictwa "M"z dnia 26.03.1 998r. znak: "[...]", która zdaniem Strony potwierdza prawidłowość stosowanej klasyfikacji. Podważa także, stanowisko organów podatkowych w zakresie pozbawienia prawa do odliczenia podatku naliczonego z dokumentu SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r., dotyczącego importu samochodu ciężarowego P. typ "[...]". Podnosi, iż przedmiotowy pojazd posiada ładowność 508 kg, co wynika z przedstawionego świadectwa homologacji. Dyrektor Izby Skarbowej odpowiadając na zarzuty skargi podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i przedstawił, co następuje. Skarżąca w ramach prowadzonej działalności wykonywała na zamówienie klientów trwałe zabudowy wnęki lub ściany na które składały się : pomiar, wykonanie elementów zabudowy takich jak drzwi przesuwane, prowadnice i ich montaż ( z dodatkowymi elementami takimi jak: półki, ścianki, drążki, szuflady itp. lub bez tych elementów). Powyższe potwierdza także pani B. S. - nabywca towaru zgodnie ( z fakturą Nr "[...]" z dnia 28.01.2002r., która w złożonym oświadczeniu z dnia 3.06.2003r. ("[...]") poinformowała, iż przedmiotem zakupu zgodnie z w/w fakturą były elementy drzwi przesuwanych do zabudowy stałej (szafa), na którą złożyły się dwie pary drzwi przesuwanych, prowadnice, 3 elementy zabudowy między belkowej tworzące boczne ściany szafy oraz lustra. Zatem stan faktyczny w sprawie jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotem zakupu zgodnie z fakturą Nr "[...]" z dnia 28.01 .2002r., była szafa. W świetle powyższego chybiony jest zarzut skargi, w zakresie błędnej oceny treści oświadczenia i określenia przedmiotu sprzedaży na podstawie faktury Nr "[...]" z dnia 28.01.2002r. Przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy organy podatkowe kierowały się uzyskanymi w toku prowadzonego postępowania opiniami w sprawie klasyfikacji wyrobów sprzedawanych przez Stronę, wydanymi przez organy celny statystyczne uprawnione do wydawania wiążących interpretacji dotyczących klasyfikacji towarów i usług według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 września 1999r. oraz Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 5.11.2002r. w sprawie trybu wydawania opinii interpretacyjnych według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych (Dz.Urz.GUS z dnia 21.11.2002r.) Z opinii Urzędu Statystycznego w O. z dnia 25.07.2002r. znak: "[...]" i Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19.08.2000r., znak: "[...]" wynika, że jeżeli drzwi nie występują samodzielnie w obrocie towarowym, a stanowią trwałą zabudowę wnęk łączoną na stałe z podłożem, wykonaną z materiałów drewnopodobnych na metalowych prowadnicach, po dokonaniu pomiaru u klienta i wykonaniu projektu zabudowy i wykonaniu elementów zabudowy u producenta przez ten sam zakład, odpowiednie jest grupowanie SWW 1741-17 "Meble mieszkaniowe z drewna, materiałów drewnopochodnych oraz częściowym zastosowaniem innych materiałów pojedyncze do wbudowania" (dla zabudów mieszkalnych). W grupowaniu tym mieszczą się również szafy wnękowe składające się ze ścian bocznych, dzielących półek i koszy oraz drzwi przesuwanych, montowane na stałe przez ich producenta, wykonane pod konkretny wymiar z drewna lub materiałów drewnopochodnych. Powołane wyżej pismo Urzędu Statystycznego w O. zawiera również informację, iż "instalowanie wyrobów przez producenta tych wyrobów nie jest odrębnie klasyfikowaną usługą. Klasyfikowany jest wyrób jako końcowy efekt działalności producenta (wynika to z zasad metodycznych Systematycznego Wykazu Wyrobów oraz Klasyfikacji Wyrobów i Usług)". Powyższe stanowisko potwierdza również opinia Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w L., znak: "[...]" z dnia 10.09.2003r. ("[...]" ) upoważnionego od dania 1 stycznia 2003r. do wydawania opinii interpretacyjnych, na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 5.11.2002r. w sprawie trybu wydawania opinii interpretacyjnych według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych (Dz.Urz. GUS z dnia 21.11.2002r.), z której wynika, iż wykonanie zabudowy wnęki drzwiami przesuwanymi polegające na zwymiarowaniu elementu zabudowy, przygotowaniu elementów drzwi oraz montażu u klienta, bez wykonania i montażu wewnętrznych ścianek bocznych, półek, szuflad i drążków, mieści się w grupowaniu SWW 1741-17 "Meble z drewna, materiałów drewnopochodnych, wikliny i trzciny egzotycznej oraz z częściowym zastosowaniem innych materiałów". Biorąc powyższe pod uwagę, kierując się opiniami uprawnionych organów statystycznych Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymuje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji w zakresie uznania, iż Skarżący dokonał sprzedaży mebli (towaru), co uzasadnia zastosowanie stawki 22%. W złożonej skardze Pełnomocnik stosował zmienną argumentację podnosząc, iż sprzedaż drzwi przesuwanych łącznie z montażem należy klasyfikować jako roboty budowlano-montażowe, a także jako towar. Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił stanowiska Strony Skarżącej odnośnie uznania, iż wykonanie zabudowy wnęki na zlecenie użytkownika lokalu jest robotą budowlano- montażową, która dotyczyłaby jakiejkolwiek inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego. W myśl art. 3 pkt 6,7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) poprzez: budowę - należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego, roboty budowlane - należy rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektów budowlanych, remont - należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji. W świetle przytoczonych definicji nie można uznać wykonania trwałej zabudowy wnęk wraz z drzwiami przesuwanymi w budynkach mieszkalnych, zarówno użytkowanych jak i nowobudowanych za robotę budowlano- montażową lub remont. Końcowym efektem wykonania trwałej zabudowy wnęki jest wyrób (szafa). Przytoczone przez Stronę stanowisko innego organu podatkowego, a także poglądy publikowane w prasie, nie mogą zostać uwzględnione, gdyż nie stanowią one obowiązującego źródła prawa. Nie zasługuje także na uwzględnienie załączona opinia Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Elementów Wyposażenia Budownictwa "M". Opinia powyższa została wydana dla innej jednostki, na podstawie przedstawionych przez nią danych. Ponadto z treści pisma wynika, iż dotyczy ono innego rodzaju wyrobów wykonanych ze stali, aluminium i szkła. Jak wcześniej wskazano, organy podatkowe przy podejmowaniu decyzji kierowały się opiniami uprawnionych organów statystycznych. Zarzut skargi, w kwestii pozbawienia prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z dokumentu SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r., dotyczącego zakupu samochodu marki P. typ "[...]", nie zasługuje na uwzględnienie. Odnośnie przedstawionych zarzutów Dyrektor Izby Skarbowej wypowiedział się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podtrzymał zawarte tam stanowisko. Materiały dowodowe w sprawie wskazują, iż przedmiotem zakupu zgodnie z w/w dokumentem SAD, był samochód marki P. typ "[...]", o ładowności 360 kg. Powyższe wynika z dowodu rejestracyjnego seria "[...]", wydanego w dniu 7.03.2002r. (karta 10), jak również niemieckiego dokumentu Fahrzeugbrief (karta 8 ). Wbrew wywodom skargi Skarżąca nie przedstawiła w postępowaniu podatkowym świadectwa homologacji wydanego na przedmiotowy pojazd. Z informacji przekazanych " w toku prowadzonego postępowania podatkowego przez firmę R. R. AG. (pismo z dnia 30.1 0.2003r. - karta 104) oraz K. Sp. z o.o.( pismo z dnia 10.09.2003r. - karta 94 ) wynika, iż świadectwo homologacji oznaczone "[...]" z dnia 23.09.2002r.(karta 80- 83 ), przedstawione przez Skarżącą, jako wydane na zakupiony przez nią samochód "nie dotyczy przedmiotowego pojazdu. Ponadto załączony wyciąg ze świadectwa homologacji nie spełnia określonych przepisami wymogów bowiem nie zawiera numeru silnika i nadwozia konkretnego samochodu jako zgodnego z typem homologowanym. Dodatkowo należy również wskazać, iż zgodnie z regulacją art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), Skarżącej nie przysługiwało w miesiącu lutym 2002r., prawo do odliczenia podatku naliczonego z w/w dokumentu SAD, który otrzymała w miesiącu marcu 2002r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi nie zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Z treści skargi, jak i kwestionowanej decyzji wynika, że w pierwszej kolejności zagadnieniem spornym między podatnikiem a organami podatkowymi obu instancji pozostaje w istocie jedynie ustalenie tego, czy wykonywane przez podatnika prace stanowią usługę, czy też wytwarzanie gotowych towarów, a jeżeli są usługą, to czy należy je traktować jako roboty budowlano-montażowe związane z budownictwem mieszkaniowym. Od rozstrzygnięcia tych kwestii zależy uznanie prawidłowości stosowanych przez podatnika stawek podatku VAT, a tym samym określenie wysokości należnego podatku VAT. Jest bowiem regułą wynikającą z art. 18 ust. 1 ustawy z 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.), że podstawową stawką podatku VAT jest stawka 22%, zaś stosowanie obniżonych stawek (0%, 7%), jako odstępstwo od tej zasady, wynikać musi wyraźnie z przepisu prawa. Wprowadzając kategorię dóbr korzystających z preferencji podatkowych w zakresie podatku VAT, ustawodawca dla ich określenia posłużył się klasyfikacjami wydanymi na podstawie przepisów o statystyce państwowej, zastrzegając jednocześnie w art. 54 ust. 1 cyt. ustawy, że towar lub usługa nie wymienione w tych klasyfikacjach podlegają opodatkowaniu podstawową stawką 22. Izba Skarbowa słusznie wskazała, że myśl art. 3 pkt 6,7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) poprzez: budowę - należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego, roboty budowlane - należy rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektów budowlanych, remont - należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji. W świetle przytoczonych definicji nie można uznać wykonania trwałej zabudowy wnęk wraz z drzwiami przesuwanymi w budynkach mieszkalnych, zarówno użytkowanych jak i nowobudowanych za robotę budowlano- montażową lub remont. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 września 1999r. do wydawania wiążących interpretacji dotyczących klasyfikacji towarów i usług według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych upoważnione były wyłącznie organy statystyczne, czyli Główny Urząd Statystyczny i wojewódzkie urzędy statystyczne. Z opinii Urzędu Statystycznego w O. z dnia 25.07.2002r. znak: "[...]" i Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19.08.2000r., znak: "[...]" wynika, że jeżeli drzwi nie występują samodzielnie w obrocie towarowym, a stanowią trwałą zabudowę wnęk łączoną na stałe z podłożem, wykonaną z materiałów drewnopodobnych na metalowych prowadnicach, po dokonaniu pomiaru u klienta i wykonaniu projektu zabudowy i wykonaniu elementów zabudowy u producenta przez ten sam zakład, odpowiednie jest grupowanie SWW 1741-17 " Meble mieszkaniowe z drewna, materiałów drewnopochodnych oraz owym zastosowaniem innych materiałów pojedyncze do wbudowania" (dla zabudów mieszkalnych). W grupowaniu tym mieszczą się również szafy wnękowe składające się ze ścian bocznych, dzielących, półek i koszy oraz drzwi przesuwanych, montowane na stałe przez ich producenta, wykonane pod konkretny wymiar z drewna lub materiałów drewnopochodnych. Powołane wyżej pismo Urzędu Statystycznego w O. zawiera również informację, iż "instalowanie wyrobów przez producenta tych wyrobów nie jest odrębnie klasyfikowaną usługą. Klasyfikowany jest wyrób jako końcowy efekt działalności producenta wyrobu (powyższe wynika z zasad metodycznych Systematycznego Wykazu Wyrobów oraz Klasyfikacji Wyrobów i Usług)" W celu potwierdzenia w/w opinii organ I instancji zwrócił się do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w L., upoważnionego od dnia 1 stycznia 2003r. do wydawania opinii interpretacyjnych, na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 5.11.2002r. w sprawie trybu wydawania opinii interpretacyjnych według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych (Dz.Urz.GUS z dnia 2.11.2003r.) o zajęcie w tej kwestii stanowiska (karta 646). Z opinii wydanej przez ten organ, znak: "[...]" z dnia 10.09.2003r. (karta 647) wynika, iż wykonanie zabudowy wnęki drzwiami przesuwanymi polegające na zwymiarowaniu elementu zabudowy, przygotowaniu elementów drzwi oraz montażu u klienta, bez wykonania i montażu wewnętrznych ścianek bocznych, półek, szuflad i drążków, mieści się w grupowaniu SWW 1741-17 "Meble z drewna, materiałów drewnopochodnych, wikliny i trzciny egzotycznej oraz z częściowym zastosowaniem innych materiałów". Zarzut skargi, w kwestii pozbawienia prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z dokumentu SAD Nr "[...]" z dnia 4.03.2002r., dotyczącego zakupu samochodu marki P. typ "[...]", nie zasługuje również na uwzględnienie. Materiały dowodowe w sprawie wskazują, iż przedmiotem zakupu zgodnie z w/w dokumentem SAD, był samochód marki P. typ "[...]", o ładowności 360 kg. Powyższe wynika z dowodu rejestracyjnego seria "[...]", wydanego w dniu 7.03.2002r. (karta 10 ), jak również niemieckiego dokumentu Fahrzeugbrief (karta 8 ). Wbrew wywodom skargi Skarżąca nie przedstawiła w postępowaniu podatkowym świadectwa homologacji wydanego na przedmiotowy pojazd. Z informacji przekazanych " w toku prowadzonego postępowania podatkowego przez firmę R. R. AG. (pismo z dnia 30.10.2003r. - karta 104) oraz K. Sp. z o.o.(pismo z dnia 10.09.2003r. - karta 94 ) wynika, iż świadectwo homologacji oznaczone "[...]" z dnia 23.09.2002r.(karta 80- 83 ), przedstawione przez Skarżącą, jako wydane na zakupiony przez nią samochód "nie dotyczy przedmiotowego pojazdu. Ponadto załączony wyciąg ze świadectwa homologacji nie spełnia określonych przepisami wymogów bowiem nie zawiera numeru silnika i nadwozia konkretnego samochodu jako zgodnego z typem homologowanym. Stosownie do art. 25 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg. Mając na względzie powyższe rozważania skarga po myśli art 151 P.p.s.a .podlega oddaleniu.