I SA/Ol 168/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2025 r. sprawy ze skargi I.L. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 27 lutego 2025 r. nr XIII/142/2025 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie zmian Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy [...] na lata 2025-2033 postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Do tutejszego Sądu wpłynęła skarga I.L. (dalej: "skarżąca") dotycząca m.in. uchwały Rady Gminy [...] z 27 lutego 2025 r. nr XIII/142/2025 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie zmian Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy [...] na lata 2025-2033. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 3 kwietnia 2025 r. skarżąca została wezwana m.in. do wykazania w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny lub jej uprawnienia. W odpowiedzi skarżąca wskazała na nieprawidłowości w działaniach organów administracji podjęte w sprawie własności nieruchomości. Przedłożyła także pismo do Prokuratury Krajowej dotyczące tej sprawy. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie z powodu niewykazania przez skarżącą naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, ewentualnie o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia, a w tym oceną, czy skarga pochodzi od podmiotu uprawnionego. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm., dalej: "u.s.g.") "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Treść ww. przepisu wskazuje, że przewidziana w nim ochrona prawna przeznaczona jest dla podmiotów, wobec których organy gminy podjęły działania – w formie uchwały lub zarządzenia – będące ingerencją w sferę ich praw lub wolności. Skuteczne złożenie skargi w tym trybie uzależnione zostało w konsekwencji od tego, czy skarżący wykaże naruszenie – poprzez unormowania kwestionowanej uchwały lub zarządzenia – przysługującego mu interesu prawnego lub uprawnienia. W przeciwnym razie, a z taką sytuacja mamy do czynienia także w niniejszej sprawie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Podkreślić należy, że powyższe unormowania wynikają z faktu, że skarga z art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis i warunkiem jej wniesienia jest naruszenie konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy (zob. wyrok SN z 7 marca 2003 r., III RN 42/02, OSNP 2004, nr 7, poz. 114). Zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (zob. wyrok TK z 4 listopada 2003 r., SK 30/02, OTK-A 2003 nr 8, poz. 4). Skarżąca winna zatem wykazać, że zaskarżona uchwała negatywnie wpływa na jej sferę prawnomaterialną, pozbawia ją przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację (por. wyrok NSA z 1 marca 2005 r., OSK 1437/04, "Wokanda" 2005, nr 7-8, poz. 69). Skarżąca powinna wskazać przy tym konkretny akt, z którego uprawnienie to lub interes prawny jest wywodzony. Naruszenie interesu prawnego winno mieć charakter bezpośredni i realny, a nie przyszły i niepewny, oparty na przewidywaniach i przypuszczeniach (por. wyrok NSA z 14 marca 2002 r., II SA 2503/01, Lex nr 81964). Zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. podlega zatem uchwała organu gminy godząca w sferę prawną skarżącej - wywołująca dla niej negatywne konsekwencje prawne, które już nastąpiły bądź niewątpliwie, a przynajmniej z dużym prawdopodobieństwem, nastąpią w przyszłości. Uchwała, czy konkretne jej postanowienie, musi więc rzeczywiście naruszać istniejący interes prawny skarżącej. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. Ma ono miejsce w sytuacji, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącej, wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na nią nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na niej ciążący. Dla skutecznego wniesienia skargi konieczne jest zatem wykazanie przez skarżącą, że właśnie wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały został naruszony jej konkretny interes prawny lub uprawnienie przez ograniczenie lub pozbawienie uprawnień wynikających z przysługującego jej prawa. Innymi słowy, należy wykazać, że wskutek podjęcia kontestowanej uchwały doszło do naruszenia konkretnego i aktualnego, prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę oraz wskazać naruszenie przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącej. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania, aby zaskarżona uchwała Rady Gminy w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie zmian Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy na lata 2025-2033 naruszała interes prawny lub uprawnienie skarżącej. Uchwała ta podjęta została na podstawie art. 230 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.; dalej: "u.f.p."). Z przepisów tej ustawy wynika natomiast, że Wieloletnia Prognoza Finansowa Gminy to wieloletni ogólny plan finansowy jednostki samorządu terytorialnego uchwalany na dany rok budżetowy i co najmniej na trzy kolejne lata w formie uchwały organu stanowiącego (art. 226-227 u.f.p.). Uchwałę w tym przedmiocie lub jej zmianę organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podejmuje nie później niż uchwałę budżetową, o czym stanowi art. 230 ust. 6 u.f.p. Na podstawie tego przepisu mocą § 1 zaskarżonej uchwały wprowadzono zmiany w Wieloletniej Prognozie Finansowej Gminy, zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do uchwały. Pomimo wezwania skarżąca nie wykazała aby zaskarżona uchwała naruszała jej interes prawny lub uprawnienie. Wskazane przez nią okoliczności, dotyczące kwestii prawa własności nieruchomości, nie zostały bowiem w żaden sposób odniesione do regulacji zawartych w tej uchwale. Natomiast w ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie nakłada w tym zakresie na skarżącą żadnych obowiązków, nie pozbawia ją żadnych uprawnień, nie uniemożliwia ani nie utrudnia ich realizacji. Brak jest zatem związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a sytuacją prawną skarżącej przedstawioną w skardze i odpowiedzi na wezwanie Sądu. Tym samym brak jest podstaw do uznania aby skarżąca posiadała legitymację procesową do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Z tych też powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a. skarga została odrzucona. O zwrocie wpisu rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.