I SA/Ol 201/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego za kwiecień 2009 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]". W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że przeciwko Spółce zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne i jednorazowe ściągniecie zobowiązania w kwocie 55 170 zł mogłoby zagrozić jej płynności finansowej. Poza tym zajęcie rachunku bankowego uniemożliwi realizację bieżących zobowiązań Spółki, w tym zaciągniętego kredytu w kwocie 150 000 zł. Zaprzestanie spłaty kredytu mogłoby doprowadzić spółkę do upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża stronę. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w uzasadnieniu wniosku nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów, następstw wykonania postanowienia tj., że poniosłaby ona znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu strona we wniosku nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji, przez co nie mógł zająć pozytywnego stanowiska odnośnie zasadności wniosku. Zdaniem Sądu jedynie szczegółowe określenie sytuacji majątkowej wnioskodawczyni mogłoby umożliwić ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że strona we wniosku wskazała jedynie jakie mogą być potencjalne skutki odmowy wstrzymania przez Sąd zaskarżonej decyzji. W treści wniosku brak było jakichkolwiek danych dotyczących sytuacji finansowej Spółki. Spółka nie przedstawiła też żadnych dokumentów potwierdzających, że odmowa uwzględnienia wniosku może doprowadzić Spółkę do upadłości. W związku z tym Spółka nie wykazała, że kontynuowanie postępowania egzekucyjnego celem przymusowego ściągnięcia zobowiązania w podatku akcyzowym może ją doprowadzić do upadłości. Należy wskazać, iż dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarcza samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem części treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04). Stanowisko skarżącej, że skarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja jest merytorycznie nietrafna i w jej ocenie narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2004 r., FZ 358/2004, LexPolonica nr 390383; podobnie NSA w postanowieniu z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dlatego Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.