I SA/Ol 203/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Andrzej Błesiński (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod, sędzia WS Wojciech Czajkowski, , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi Z. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia : oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Ryszarda Maliszewskiego, Tadeusza Piskozuba i Renaty Kanteckiej Z. Ż. na rozprawie w dniu 21 listopada 2012r. złożył wniosek o wyłączenie składu sędziowskiego w osobach sędziego: Renaty Kanteckiej, Ryszarda Maliszewskiego, Tadeusza Piskozuba. Wskazując, że oddalony przez skład sędziowski wniosek o odroczenie rozprawy w dniu dzisiejszym pozbawił go konstytucyjnego prawa do obrony, zaś wyznaczony mu z urzędu radca prawny nie jest pełnomocnikiem z jego wyboru tylko narzucony mu przez WSA w Olsztynie. Sędziowie WSA: Renata Kantecka, Ryszard Maliszewski, Tadeusz Piskozub złożyli do akt sprawy oświadczenia, w których wskazali, że nie zachodzi między nimi a żadną ze stron postępowania okoliczność z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012, poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) tj. tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznaniu wskazanej sprawy. Ponadto oświadczyli, że w niniejszej sprawie nie zachodzi także żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, wymienionych w art. 18 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Instytucję wyłączenia sędziego regulują unormowania art. 18 – 24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona, wnosząc o wyłączenie sędziego, obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie jedynie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata przez nią zaufania co do obiektywizmu sędziego. W świetle powyższego bez znaczenia pozostaje subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowały utratę zaufania strony (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, Lex nr 493907). Podnieść również należy, że przepisem art. 22 § 2 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, opubl.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W odniesieniu do wniosku skarżącego złożonego w niniejszej sprawie wskazać należy, że wymienieni we wniosku sędziowie złożyli do akt sprawy oświadczenia, o których mowa w art. 22 p.p.s.a. skarżący nie wskazał zaś na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić brak obiektywizmu wskazywanych sędziów w rozpoznaniu sprawy. Argumentacja strony ma charakter ogólnikowy. Brak jest w niej konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby uzasadniać złożony wniosek. Podkreślenia wymaga, że ustawodawca użył w art. 19 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość", zatem chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). W szczególności w ocenie Sądu, okolicznością uzasadniającą wyłączenie sędziów nie jest nieuwzględnienie wniosku skarżącego o odroczenie rozprawy. Tym samym wskazać należy, iż w niniejszym przypadku nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymienione w art. 18 p.p.s.a. ani przesłanki wyłączenia sędziego na żądanie sędziego lub na wniosek strony przewidziane w art. 19 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji