I SA/Ol 223/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. oraz wysokości odsetek za zwłokę od należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2012r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. M. D. we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 stycznia 2014r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012r. oraz wysokości odsetek za zwłokę od należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za grudzień 2012r., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wywiódł, że stanowisko organów podatkowych w jego sprawie jest nieprawidłowe, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę podał, że zaskarżona decyzja została wykonana, o czym poinformował Naczelnik Urzędu Skarbowego w piśmie z dnia 13 lutego 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów niemających zastosowania w niniejszej sprawie. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd ma na uwadze, że powyższy przepis nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania decyzji, która została już wykonana. Sąd może bowiem orzec o przyznaniu ochrony tymczasowej tylko w odniesieniu do aktów, które podlegają wykonaniu, a zatem nie można wstrzymać wykonania decyzji, która została już wykonana, niezależnie od tego czy dokonała tego strona dobrowolnie, czy też nastąpiło to w drodze egzekucji administracyjnej. Wstrzymanie wykonania wykonanej już decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, bowiem brak byłoby czynności nadających się do wykonania, a zatem takich, które można byłoby wstrzymać (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2013r. sygn. akt II FZ 1039/12, dostępne: LEX nr 1282842 i w Internecie pod adresem Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Przedmiotowa decyzja została już wykonana, o czym poinformował organ odwoławczy na podstawie pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 13 lutego 2014r. W związku z tym nie można zastosować ochrony tymczasowej wskazanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd dodatkowo zauważa, że przedstawiona przez stronę argumentacja, mająca przekonać do wstrzymania wykonania decyzji, nie może stanowić podstawy zastosowania wstrzymania. Powoływane przez skarżącego stanowisko organów podatkowych może być przedmiotem merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji przez Sąd, natomiast podstawę wstrzymania wykonania aktu stanowią jedynie przesłanki z powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Ubiegający się o zastosowanie wstrzymania winien zatem wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takiej argumentacji skarżący nie powołał w uzasadnieniu swojego wniosku. Niemniej w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została już wykonana, zatem argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania nie ma znaczenia. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.