I SA/Ol 228/24

Dnia 26 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 maja 2024 r., nr 0112-KDWL.4011.6.2024.1.WS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego 697,00 złotych (słownie sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. S. T. (zwany dalej: skarżącym) reprezentowany przez doradcę podatkowego, złożył skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Dyrektor") z dnia 14 maja 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie oceny skutków podatkowych wniesienia mienia przez fundatorów do fundacji rodzinnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz.U. z 2023 r., poz.326 ze zm.). Przedmiotowa skarga została nadana u publicznego operatora usług pocztowych Poczta Polska w dniu 18 czerwca 2024 r. (k. 11 akt postępowania sądowego) i wpłynęła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 21 czerwca 2024 r. Skarżący zwrócił się o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części w której stwierdzono, że nieprawidłowe jest stanowisko skarżącego, w zakresie oceny skutków podatkowych dokonania świadczeń przez fundację rodzinną na rzecz skarżącego będącego zarówno fundatorem, jaki beneficjentem fundacji rodzinnej, uznając przy tym, że świadczenia te nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 157 lit. b w zw. z ust. 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.) oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W piśmie z dnia 10 lipca 2024 r. przekazującym ww. skargę do WSA w Olsztynie Dyrektor na podstawie art. 54 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że skarga została uwzględniona przez organ w całości. Dyrektor załączył do ww. pisma akt z dnia 10 lipca 2024 r. r. znak [...] nazwany "Uwzględnienie skargi i zmiana interpretacji indywidualnej". Dyrektor w ww. akcie w wyniku uwzględnienia skargi w całości zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację i uznał, że stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2024 r. jest prawidłowe. Jednocześnie stwierdził, że w sprawie wydania zaskarżonej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP (k. 43-46 akt postępowania sądowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt. 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Organ wypełnił dyspozycję art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekając dnia 10 lipca 2024 r. i uwzględniając skargę w całości, zmieniając zaskarżoną interpretację i uznając stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku z 10 kwietnia 2024 r. za prawidłowe. Dyrektor dokonał zmiany zaskrzonej interpretacji w ustawowym terminie wskazanym w art. 54 § 3 p.p.s.a Wydanie zatem przez Dyrektora interpretacji indywidualnej z dnia 10 lipca 2024 r. w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę, powoduje, że wniesiona skarga traci pod względem merytorycznym swój byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w pkt I sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd zasądził na rzecz skarżącego, zwrot kosztów postępowania w kwocie 697 zł, na którą składa się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł, wynagrodzenie doradcy podatkowego w kwocie 480 zł ustalone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Wobec powyższego orzeczono jak w pkt II sentencji.