I SA/Ol 237/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. A.R. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał m.in. na specyfikę prowadzonej przez niego produkcji rolnej w zakresie hodowli indyków, związaną m.in. ze sposobem rozliczania się ze zdanego żywca. Jak podał, posiadane obecnie stado liczy łącznie 39.000 sztuk indyków. Przy ustalonych terminach płatności za paszę (60 dni), kwota wynikająca z różnicy rozliczenia za paszę i pisklęta wpłacana jest na jego konto bankowe. Z tych pieniędzy regulowane są rachunki za światło, gaz, opiekę weterynaryjną, dezynfekcję, utylizację odpadów, koszty ściółki, koszty utrzymania pracowników, itp. Jak podniesiono we wniosku o wstrzymanie decyzji, zaniechanie zapłaty za którykolwiek z tych elementów doprowadzi do pogorszenia dobrostanu zwierząt i w konsekwencji do ich utraty (padnięcia). Produkcja dotyczy żywych zwierząt podlegających szczególnej ochronie (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz. 1002 z późno zm.) i ich potrzeby decydują o wysokości i terminach wydatków z nimi związanych. Każde zaś opóźnienie w podaniu paszy, kontroli weterynaryjnej, czy w ogrzewaniu pomieszczeń będzie wywoływać nieodwracalne skutki. W ocenie skarżącego, wykonanie decyzji w chwili obecnej, polegające np. na zajęciu rachunku bankowego będzie generować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W przypadku wszczęcia egzekucji zobowiązań określonych decyzją i zajęciu wierzytelności wynikających z kontraktów na dostawę paszy i piskląt, dostawcy najprawdopodobniej odstąpią od współpracy w obawie o swoje wierzytelności. Obecnie skarżący tygodniowo kupuje około 70 ton paszy w kredycie kupieckim. Brak bieżących środków pieniężnych powoduje, że bez kredytowania zakupu paszy ze strony dostawców działalność strony ulegnie gwałtownej zapaści skutkującej zarówno padnięciem stad hodowanych indyków, jak i likwidacją działalności. Na potwierdzenie wskazanych okoliczności oraz poziomu ponoszonych kosztów przy prowadzeniu produkcji rolnej polegającej na hodowli indyków skarżący przedłożył kopie 10 faktur (za usługę weterynaryjną, za energię elektryczną, za zakup paszy, za zakup gazu płynnego oraz za zakup piskląt). Jednocześnie zwrócił uwagę na to, że wszystkie faktury na zakup paszy i piskląt mają odroczony termin płatności i dopiero sprzedaż wyhodowanych indyków umożliwi ich zapłatę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie NSA z 30.06.2010 r., sygn. akt I GZ 196/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, wyżej opisane okoliczności związane ze specyfiką prowadzonej przez wnioskodawcę produkcji rolnej w zakresie hodowli indyków oraz ze sposobem rozliczania się ze zdanego żywca - potwierdzone dołączonymi do wniosku dokumentami – stanowią podstawę do stwierdzenia, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji spowodować może znaczną dla wnioskodawcy szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Jako uzasadnione jawią się zaprezentowane we wniosku uwagi o istnieniu realnego zagrożenia likwidacji prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Powyższe determinuje zatem uznanie, że w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia