I SA/Ol 240/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Zarządu Województwa z dnia "[...]"., Nr "[...]" w przedmiocie zwrotu środków na realizację projektu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. K.(dalej jako "skarżący", "wnioskodawca"), reprezentowany przez pełnomocnika, we wniesionej skardze na decyzję Zarządu Województwa z dnia "[...]"., w przedmiocie zwrotu środków na realizację projektu zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący podniósł, że wcześniejsze wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać dla niego negatywne skutki niemożliwe do odwrócenia - kwota do zwrotu, która wynika z zaskarżonej decyzji to 1.500.000 zł oraz odsetki ustawowe liczone od dnia 11 czerwca 2013 r. do chwili zwrotu. Wskazano, że skarżący nie dysponuje tak dużą kwotą wolnych środków w ramach swojego przedsiębiorstwa. Wszczęcie już egzekucji w sprawie może zachwiać płynnością finansową skarżącego, a to z kolei może negatywnie wpłynąć na bieżące prowadzenie przez niego działalności gospodarczej, w tym realizację podpisanych umów. Skarżący podał, że prowadzi działalność pod firmą "T " jako osoba fizyczna. Prowadzi przedmiotowe przedsiębiorstwo od 1989 r. nieprzerwanie do chwili obecnej. Zatrudnia ponad 100 osób, którym jest zobowiązanym m. in. do regularnego i terminowego wypłacania wynagrodzenia. Wskazano, że skarżący działa m. in. w szeroko rozumianej branży budowlanej (sprzedaż betonu oraz kruszyw), a to z kolei powoduje, iż właściwa sprzedaż "rusza" dopiero wraz z rozpoczęciem większości prac budowlanych, tj. wiosną; jednocześnie sam moment zwiększonej sprzedaży nie jest tożsamy ze wzrostem środków obrotowych w przedsiębiorstwie, albowiem większość transakcji to tzw. sprzedaż na termin, a tym samym skarżący na należne mu wynagrodzenie zazwyczaj czeka kolejnych kilka miesięcy. Dodano, że skarżący w celu zdobycia ewentualnie finansowania zewnętrznego w postaci kredytu musi zainicjować i przejść właściwą procedurę bankową z tym związaną, a to obecnie wymaga także czasu- ok. 2-3 miesięcy, m. in. z uwagi na kwotę ewentualnego kredytu oraz decyzyjność na poziomie centrali Banku, a nie w Oddziale Banku (1.500.000 zł oraz odsetki ustawowe od dnia 11 czerwca 2013r. do chwili zwrotu = na chwilę obecną ok. 2.000.000 zł). Jednocześnie skarżący dysponuje określonymi aktywami (nieruchomości, ruchomości), które w jego ocenie pozwolą mu w razie takiej potrzeby uzyskać konieczne finansowanie zewnętrzne. Podkreślono, że skarżący nie wyzbywa się żadnego majątku ani nie podejmuje żadnych działań, w celu utrudnienia ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji w drodze egzekucji administracyjnej; tym samym w jego ocenie kwota do zwrotu, jeżeli nie ulegnie w tym zakresie zmianie rozstrzygniecie organu zostanie zwrócona. Zakład główny skarżącego mieści się w G, tzw. kopalnie surowców mineralnych skarżący ma w kilku miejscach na terenie Polski. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie NSA z 30.06.2010 r., sygn. akt I GZ 196/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko strony skarżącej, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną dla niej szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Jako uzasadnione jawią się zaprezentowane we wniosku uwagi o istnieniu zagrożenia likwidacji prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, a w związku z tym utraty pracy również przez zatrudnianych przez niego pracowników. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza – w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi – zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd biorąc pod uwagę argumentację skarżącego stwierdził, że w niniejszym przypadku zachodzą podstawy do przyjęcia, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo powstania u skarżącego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie należy podkreślić, że na mocy § 6 art. 61 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.