I SA/Ol 278/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2008 r.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 maja 2012r. zobowiązano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 5 czerwca 2012 r. (k. 20 akt sąd.). W piśmie z dnia 6 czerwca 2012 r. skarżący wniósł o wyjaśnienie, z jakich powodów jest obowiązany do uiszczenia dwóch wpisów sądowych w sprawach o sygn. akt I SA/Ol 278/12 i I SA/Ol 279/12 w wysokości 100 zł w każdej ze spraw, skoro, jak wskazał, złożył jedną skargę, którą objął dwie identyczne decyzje za kolejne okresy podatkowe, tj. za lata 2008 i 2009. Podniósł ponadto, że od wielu lat jest bezrobotny, wobec czego wydatek na poniesienie wpisu sądowego ma dla niego duże znaczenie. Z uwagi na powyższe wniósł o rozpatrzenie obu złożonych przez niego skarg na jednym posiedzeniu i pobranie jednego wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwaniem z dnia 20 czerwca 2012 r. Sąd zobowiązał stronę do sprecyzowania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy pismo z dnia 6 czerwca 2012 r. stanowi zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, czy też wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, iż z uwagi na fakt zaskarżenia przez stronę w jednym piśmie procesowym dwóch decyzji podatkowych, postępowanie sądowe toczy się w dwóch sprawach, podlegających odrębnym wpisom sądowym (k. 24 akt sąd.). Odpowiadając na powyższe skarżący podał, że pismo z dnia 6 czerwca 2012 r. nie stanowiło zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, ani też wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dodatkowo zarzucił, że w wezwaniu tym powołano się na fakt zaskarżenia przez niego dwóch odrębnych decyzji podatkowych, wskazując jednocześnie ten sam numer obu rozstrzygnięć. W skierowanym do strony piśmie z dnia 4 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w wezwaniu z dnia 20 czerwca 2012 r. rzeczywiście podano błędne numery zaskarżonych decyzji. Natomiast postępowania sądowe toczą się odrębnie wobec każdej z nich, pomimo wniesienia skarg w jednym piśmie. Wobec powyższego Sąd ponowił wezwanie do sprecyzowania, czy pismo z dnia 6 czerwca 2012 r. stanowi zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, czy też wniosek o przyznanie prawa pomocy, przesyłając w załączeniu formularz PPF (k. 31 akt sąd.). Odpowiadając, w piśmie z dnia 11 lipca 2012 r. ponownie stwierdził, że jego pismo z dnia 6 czerwca 2012 r. nie stanowiło zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu ani wniosku o przyznanie prawa pomocy. Poniósł, że jest od kilku lat bezrobotny, ale posiada majątek w postaci dwóch samochodów i trzech mieszkań, w związku z czym zapewne nie otrzymałby prawa pomocy. Po raz kolejny zarzucił Sądowi mylne oznaczenie numerów skarżonych decyzji w piśmie z dnia 20 czerwca 2012 r., zwracając uwagę, że popełniona przez niego pomyłka w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 148/12 skutkowała odmową przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Wskazał też, że brak jest zrozumiałych powodów ustalenia obowiązku uiszczenia dwukrotnie wpisu sądowego w sprawach ze skarg na dwie identycznie brzmiące decyzje organu podatkowego. W dalszej części pisma podniósł argumentację w kwestii opodatkowania podatkiem od nieruchomości miejsc parkingowych zlokalizowanych w budynku mieszkalnym i stanowiska organu prezentowanego w skarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania nie został on jednak spełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Wpływu na powyższą ocenę co do spełnienia warunków dopuszczalności rozpoznania skargi, nie mogła mieć argumentacja skarżącego w świetle której bezzasadnym było nałożenie na niego ciężaru poniesienia dwukrotnie wpisu sądowego w sprawach ze skarg wniesionych w jednym piśmie procesowym i dotyczących dwóch identycznie brzmiących decyzji organu odwoławczego za kolejne lata podatkowe. W pismach z dnia 20 czerwca i 4 lipca 2012 r., Sąd jednoznacznie wyjaśnił skarżącemu, iż sprawy te nie są tożsame, bowiem dotyczą dwóch różnych aktów, obejmujących kolejne okresy podatkowe. Dlatego każda ze skarg na odrębne decyzje podlega wpisowi sądowemu. Podkreślić należy, że wobec podnoszonych przez skarżącego zastrzeżeń co do zasadności uiszczenia dwóch wpisów sądowych, a jednocześnie powołania się na trudną sytuację materialną, Sąd pismami z dnia 20 czerwca i 4 lipca 2012 r. dwukrotnie wezwał go do sprecyzowania, czy pismo z dnia 6 czerwca 2012 r. stanowiło zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, czy też wniosek o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi strona konsekwentnie twierdziła, że pismo to nie stanowiło żadnego z wymienionych środków prawnych służących weryfikacji zasadności zobowiązania jej do uiszczenia wpisów sądowych. Pomimo zaś stwierdzenia (pismo z dnia 6 czerwca 2012 r., k 21 akt sąd.), iż wpis sądowy powinien być pobrany tylko jeden raz w wysokości 100 zł, w wyznaczonym terminie nie uiściła wpisu choćby w jednej z omawianych spraw. Nadmienić jednocześnie należy, iż bez znaczenia dla oceny faktycznej i prawnej kwestii nieuiszczenia wpisu od skargi pozostaje podnoszony przez stronę, a wyjaśniony przez Sąd w piśmie z dnia 4 lipca 2012 r., fakt oczywistej omyłki pisarskiej w piśmie z dnia 20 czerwca 2012 r. odnośnie numeracji zaskarżonych decyzji. Bez wpływu na tę ocenę pozostają również podnoszone w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu, wywody odnośnie innej sprawy zawisłej przed tut. Sądem, pod sygn. akt I SA/Ol 148/12. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.