I SA/Ol 279/22

PostanowienieWSA w Olsztynie2022-07-04

Skład orzekający: Andrzej Brzuzy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien odrzucić skargę, jeśli strona skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi (w tym nie przedłożyła pełnomocnictwa) i nie uiściła należnego wpisu sądowego w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeśli strona skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, w tym nie przedłożyła pełnomocnictwa, oraz nie uiściła należnego wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. W takiej sytuacji cofnięcie skargi przez stronę jest niedopuszczalne, ponieważ skarga nie wszczęła skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi (złożenia pełnomocnictwa) oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Strona nie usunęła braków ani nie uiściła wpisu w wyznaczonym terminie. Strona złożyła również oświadczenie o cofnięciu skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 4 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 25 lutego 2022 r., nr 2801-IOV.4103.2.2022 w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. C. C. (dalej jako: "Skarżący", "Strona") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie skargę na postanowienie z 25 lutego 2022 r. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 17 maja 2022 r. Strona została wezwana do usunięcia – w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 17 maja 2022 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia należnego w sprawie stałego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja Sądu w zakresie wezwania do usunięcia dostrzeżonych braków skargi oraz powinności uiszczenia wpisu sądowego, skierowana do ustanowionego w sprawie Pełnomocnika została jemu skutecznie doręczone 6 czerwca 2022 r. Jak wynika z akt sprawy, braki formalne skargi nie zostały usunięte, a należny wpis sądowy nie został uiszczony. Nadto, w piśmie z 6 czerwca 2022 r. Strona oświadczyła, że na podstawie art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a.") - cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 §1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, szczegółowo opisanym w art. 46 P.p.s.a. W postępowaniu przed sądem administracyjnym strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 §1 i 46 §3 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl art. 49 §1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a.). Według art. 230 §1 i §2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 §1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 §3 P.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 §3 P.p.s.a.). Skarga będąca przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia, została podpisana przez ustanowionego w sprawie Pełnomocnika, jednakże dokument pełnomocnictwa nie został przedłożony wraz ze skargą, należało więc wezwać Stronę do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi. Jednocześnie wniesiona do Sądu skarga nie została opłacona, dlatego też należało doręczyć Stronie wydane 17 maja 2022 r. przez Przewodniczącą Wydziału I zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Pisma Sądu z 18 maja 2022 r., dotyczące wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone Pełnomocnikowi Strony jedną przesyłką w dniu 6 czerwca 2022 r. (karta 13 akt sądowych). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że ustawowy (7 - dniowy termin) do wykonania nałożonego na Skarżącego obowiązku upłynął 13 czerwca 2022 r. (poniedziałek), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy pomimo upływu wskazanego terminu Strona zarówno nie uzupełniła braków formalnych skargi, jak również nie uiściła należnego w sprawie wpisu sądowego, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Odnosząc się do złożonego w sprawie cofnięcia skargi (karta 14 akt sądowych), zważyć należy, że zgodnie z art. 60 P.p.s.a. Skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. (postanowienie WSA w Opolu z 6 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 155/13, to oraz inne orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: https://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd ją odrzuci (por. postanowienia NSA: z 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87; z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). Następstwem procesowym każdego cofnięcia skargi ze skutkiem prawnym jest umorzenie przez sąd postępowania. Zanim jednak sąd umorzy postępowanie z tej przyczyny, obowiązany jest z urzędu poddać kontroli skuteczność cofnięcia skargi, a także skuteczność wniesienia skargi. Jeżeli skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, sąd skargę odrzuca, a nie umarza postępowanie (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 161). W związku z powyższym Skarżący mógłby cofnąć skargę, gdyby wszczęła ona skutecznie postępowanie sądowoadministracyjne. Tymczasem Skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniesionej skargi oraz nie uiścił należnego wpisu sądowego w oznaczonym terminie. Wobec powyższego, rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi nie jest dopuszczalne. Warto też podkreślić, że Pełnomocnik nie tylko nie wykazał umocowania do reprezentowania Skarżącego wnosząc skargę, ale również sporządzając pismo, dotyczące cofnięcia skargi nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa. Uwzględniając przytoczoną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i §3 P.p.s.a. oraz art. 220 §3 P.p.s.a. w związku z art. 230 §1 i §2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło