I SA/Ol 282/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski Sędzia WSA Tadeusz Piskozub ( spr. ) Protokolant Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie podatku od towarów i usług po wznowieniu postępowania 1.oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa-Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz doradcy podatkowego A. P. kwotę 309,80 / trzysta dziewięć 80/100 ) zł obejmującą należny podatek od towarów i usług tytułem opłat za wykonane czynności pełnomocnika z urzędu i zwrot wydatków. I SA/Ol 282/10 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania M.L. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia "[...]", odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", w trybie wznowienia postępowania. Jak wynika z akt sprawy, ostateczną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w zakresie dotyczącym określenia M. L., zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2001 r. zobowiązania podatkowego w wysokości 5.005 zł, za wrzesień 2001r. zobowiązania podatkowego w wysokości 180 zł, za październik 2001r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 3.323 zł. Określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2001r., było spowodowane nie wystąpieniem w rozliczeniu za ten miesiąc kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym z przeniesienia w wysokości 7.536 zł z powodu określenia za miesiąc lipiec 2001r. w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" kwoty zobowiązania podatkowego w wysokości 4.980 zł. Natomiast podstawą do określenia przez organy podatkowe podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2001r. w wysokości innej niż zadeklarowana przez Podatnika było ustalenie, iż dokonał on zawyżenia podatku należnego w rozliczeniu za wrzesień 2001r. o kwotę 726,00 zł, wynikającą z nieprawidłowego wykazania sprzedaży wagi elektronicznej "[...]" o wartości netto 3.300,00 zł, VAT 726,00 zł (brak towaru będącego przedmiotem sprzedaży) udokumentowanej fakturą VAT nr "[...]’ z dnia 3 września 2001r., wystawioną dla B.G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 października 2007 r. oddalił skargę M.L., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do października 2001r.. Pismem z dnia 12.08.2009r. M.L. zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej, o wznowienie postępowań podatkowych zakończonych wydaniem decyzji za lata 1998-2001, w zakresie podatku dochodowego i podatku VAT. Jako podstawę wznowienia postępowania Strona powołała przepisy art. 240 § 1 pkt 5 i pkt 7 Ordynacji podatkowej, wskazując w pismach procesowych na następujące okoliczności: - uznanie wyroku Sądu Rejonowego, sygn. akt "[...]" przez Sąd Najwyższy RP za wydany z rażącym naruszeniem prawa (strona wskazała na art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej jako podstawę do wznowienia postępowania), - fakt nie znania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego, sygn. akt "[...]" i "[...]" oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego o odmowie zwrotu zaliczki na podatek dochodowy za rok 1998 pobranych przez Urząd Skarbowy w E. za pośrednictwem R. T. oraz zeznań złożonych w postępowaniach podatkowych i karnych, - złożenie przez R. T. w postępowaniu "[...]" odmiennych zeznań od złożonych w sprawie "[...]", - nie pobranie przez organy podatkowe z akt "[...]" i "[...]" pisma Banku B. zawierającego bilans wypłat z konta R. T. dowodzącego, iż z działalności swojej firmy R. T. czerpała pożytki i korzyści wykonując wszelkie uprawnienia właściciela, - fakt nieznania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w E., treści pism z dnia 24.08.2000r. i 10.01.2001r., w których R. T. kwituje odbiór i potwierdza, iż była właścicielem dyskietek i płyt CD. Dodatkowo w dniu 28.09.2009r. strona złożyła w siedzibie organu szereg dokumentów uzasadniających jej zdaniem wznowienie postępowania, a mianowicie: kserokopię decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" wydanej wobec B.G., 2)kserokopię postanowienia sygn. akt "[...]" Sądu Okręgowego Wydział IX Gospodarczy z dnia 17 września 2004r., 3)kserokopię postanowienia sygn. akt "[...]" Sądu Rejonowego w E. Wydział V Gospodarczy z dnia 30 października 2003r., 4)kserokopię uzasadnienia wyroku o sygn. "[...]", 5)kserokopie oświadczeń z dnia 21.10.1999r. P. D. i D. K., 6)kserokopie protokołów przesłuchań świadków i podejrzanego z dnia: 29.01.2001r., 15.02.2001r.,22.03.2001r., 7)kserokopię apelacji Pana M.L. z dnia 01.10.2003r. od wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 05.09.2003r. sygn. akt "[...]", 8)kserokopię wyroku sygn. akt "[...]" Sądu Okręgowego w E. Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia l7.06.2009r., 9)kserokopię opinii sądowo lekarskiej do sprawy "[...]" z dnia 19.05.2001 r., 10)kserokopię wyroku zaocznego sygn. akt "[...]" Sądu Okręgowego w G. I Wydział Cywilny z dnia 09.02.2009r., 11)zdjęcia samochodów o nr rejestracyjnym "[...]", 12)zestawienie operacji bankowych nr "[...]", 13)kserokopię wyroku sygn. akt "[...]" Sądu Apelacyjnego w G. I Wydział Cywilny z dnia 21.01.2003r., 14)kserokopię decyzji Urzędu Miejskiego w E. nr "[...]" z dnia 09.10 .2002 r., 15)kserokopię wyroku sygn. akt "[...]" Sądu Okręgowego w E. VI Wydział Karny Odwoławczy z dnia 22 marca 2007r., 16)kserokopie artykułów prasowych. Postanowieniem z dnia "[...]’ Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie zakończone własną decyzją ostateczną z dnia "[...]" Następnie decyzją z dnia "[...]" odmówił jej uchylenia uznając, iż przedstawione przez stronę okoliczności i dowody, nie są przesłankami zawartymi w art. 240 § 1 pkt 5 i 7 ustawy Ordynacja podatkowa. W szczególności wskazał, że okoliczność uznania wyroku "[...]" przez Sąd Najwyższy za wydany z rażącym naruszeniem prawa, nie stanowiła przesłanki, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej, gdyż wyrok ten, nie stanowił podstawy prawnej do wydania decyzji z dnia "[...]". Również fakt nie znania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej prawomocnego wyroku SR w E. sygn. "[...]" i "[...]" oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w E. o odmowie zwrotu zaliczki na podatek dochodowy za rok 1998 pobranych przez Urząd Skarbowy w E. za pośrednictwem PUH A. nie stanowi przesłanki, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Organ podkreślił, iż powodem określenia w w/w decyzji innej niż zadeklarowana przez Podatnika kwoty podatku od towarów i usług w rozliczeniu za wrzesień 2001r. było nie dokonanie sprzedaży wagi "[...]". Także okoliczność złożenia przez R. T. w postępowaniu "[...]" odmiennych zeznań od złożonych w sprawie "[...]" nie stanowi przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy, gdyż dołączone przez Stronę kserokopie protokołów przesłuchania R. T. me miały związku ze sprawą podatku V A T za okres od sierpnia do października 2001 r. W ocenie organu, fakt nie pobrania przez organy podatkowe z akt "[...]’ i "[...]" pisma Banku B. od. E., zawierającego bilans wypłat z konta PUH A. dowodzącego zdaniem Strony, iż z działalności swojej firmy R. T. czerpała pożytki i korzyści, wykonując wszelkie uprawnienia właściciela, nie miał związku z zakwestionowaniem przez organy podatkowe rozliczenia podatku wynikającego z wskazanych faktur VAT, ujętych przez Stronę w ewidencji VAT za wrzesień 2001r. Także okoliczność, iż Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej nie znał treści pism z dnia 24.08.2000r. i 10.01.2001r., w których to R. T. kwituje odbiór i potwierdza, iż była właścicielem dyskietek i płyt CD, nie miała również zdaniem Dyrektora, związku z rozstrzygnięciem kwestii wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do października 2001 r. Ustosunkowując się z kolei do załączonego protokołu z dnia 28.09.2009r. wraz z materiałami dowodowymi, organ wskazał, iż nie odnoszą się one do nieprawidłowego ujęcia przez Podatnika podatku należnego z tytułu sprzedaży wagi elektronicznej we wrześniu 2001r., a tym samym nie dotyczą sprawy określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za ten okres. Odnosząc się do wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 17.11.2009r. sygn. "[...]" dotyczącym uniewinnienia M.L. od zarzutu wyłudzenia kredytu w wysokości 113.850 zł, organ wskazał, iż nie miał on związku z kwestią zawyżenia o 726,00 zł kwoty podatku należnego przez Stronę w ewidencji VAT za wrzesień 2001r. Natomiast argumentacja Strony zawarta w protokole z dnia 17.11.2009r. dotyczyła faktów znanych już w momencie wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w O. decyzji z dnia 13.03.2007r. Powyższej przesłanki nie stanowiły również artykuły prasowe dotyczące orzecznictwa sądów administracyjnych załączone przez Stronę do akt postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy własną decyzję, wskazując iż podnoszone przez Stronę okoliczności (dowody) nie uzasadniały zmiany decyzji ostatecznej z dnia "[...]" w oparciu o powołane przez Stronę przesłanki. W ocenie organu odwoławczego, bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy pozostają decyzje podatkowe wydane dla R. T. za lata 1998-1999, gdyż dotyczą one innego podmiotu i zupełnie innego okresu. Również bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje decyzja wydana dla R. T. za miesiące maj-czerwiec 1998r. w zakresie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od zaliczek wynagrodzeń wypłaconych pracownikom oraz informacja w zakresie otrzymanych przez nią kwot w związku z rozliczeniami podatku VAT za lata 1999-2001. Bez znaczenia pozostają również dane z kont bankowych, z których wynika kto faktycznie dysponował środkami finansowymi firmy. Dyrektor Izby Skarbowej nie uznał za uzasadnione przesłuchanie R. T. w związku z faktem, iż po zakończeniu działalności gospodarczej władała kwotą 56.000,00 zł. Wskazał, iż powyższa okoliczność nie jest związana w żaden sposób z rozpoznawaną sprawą. Bez znaczenia dla sprawy, pozostają również relacje Strony z R. T., czy jej pracownikiem -M. P.. W ocenie organu odwoławczego, również powołane przez stronę orzeczenia: tj. wyrok z dnia 07.07.2004r. sygn. akt I III SA 3454/03 Sądu Administracyjnego w Olsztynie oraz wyrok Sądu Okręgowego w E. z dnia 10.11.2004r. sygn. "[...]’ nie wpłynęły na zmianę podjętego rozstrzygnięcia. Dyrektor zaznaczył, iż wyrokiem z dnia 07.07.2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę I. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie o wypłatę nadpłat i zwrotów, natomiast wyrok Sądu Okręgowego w E. dotyczył B.G. w sprawie ubezpieczeń społecznych. Organ odwoławczy stwierdził również, iż wyrok Sądu Rejonowego w E. sygn. akt "[...]’, również nie ma związku z podjętym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji, poprzez wznowienie postępowania podatkowego II instancji w sprawie podatku VAT za wrzesień i październik 2001 r., gdyż decyzja jest sprzeczna z interesem publicznym i prywatnym Wnioskodawcy. Uzasadniając skargę Strona stwierdziła, że w prowadzonym postępowaniu za miesiąc wrzesień 2001r. organy podatkowe uznały, iż został zaniżony podatek należny z tytułu sprzedaży wagi elektronicznej "[...]". Skarżący wskazał, że w toku postępowania kontrolnego dokonano oględzin wagi u nabywcy, a organ podatkowy decyzję oparł na ustaleniach poczynionych wobec R. T., w których to zanegowano fakt sprzedaży przedmiotowej wagi przez R. T. dla Skarżącego. Zarzucił ponadto, iż decyzja organu podatkowego jest sprzeczna z prawami fizyki", w sposób rażący narusza zaufanie podatnika do organów skarbowych i świadczy o dowolnej ocenie dowodów z pominięciem zasad wiedzy i doświadczenia życiowego. Skarżący mając na uwadze fakt, że zeznania R. T. złożone w trakcie postępowań wymiarowych były fałszywe zauważył, iż koniecznym było ponowne gromadzenie materiału dowodowego i orzeczenie co do istoty sprawy. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 i zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Kontrolując zaskarżoną decyzję w tak zakreślonej kognicji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, w sprawie nie doszło bowiem do naruszenia stanowiących podstawę prawną tej decyzji przepisów prawa, w szczególności zaś art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Wznowieniowe postępowanie administracyjne jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania, którego przedmiotem jest weryfikacja prawidłowości ostatecznej decyzji wydanej w zwykłym postępowaniu administracyjnym. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej oraz w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa. Postępowanie wznowieniowe jest zatem postępowaniem nadzwyczajnym, które toczy się w zawężonych ramach. Przedmiotem tego postępowania nie jest ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, a jedynie zbadanie czy zaszły wyjątkowe okoliczności wymienione wart. 240 § 1 O.p.. W ocenie Sądu, zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej w O. odnosząc się do przesłanek wznowienia wskazanych przez Stronę we wniosku z dnia 21.07.2009 roku, uzupełnionym w kolejnych pismach, stwierdził brak przesłanek z art.240 § 1 pkt 5 O.p., zaprezentowanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, bowiem podniesione przez Stronę okoliczności i przedłożone dowody nie spełniają warunków określonych wart. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Stosownie do tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania na podstawie tego przepisu może zatem nastąpić, gdy łącznie zostaną spełnione cztery przesłanki, a mianowicie: a) wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; b) są one istotne dla sprawy; c) nie były znane organowi, który wydał decyzję; d) istniały w dniu wydania decyzji. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowoodkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne zaś to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (por. wyrok NSA z dnia 23 maja 2003 r., III SA 2484/01, niepubl.). Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych, o jakich mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., nie oznacza sytuacji, w której takie okoliczności są wyprowadzane z odmiennej oceny dowodów znanych organowi wydającemu decyzję pierwotną (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2004 r., FSK 170/04, opubl. PP 2004, nr 11, poz. 60). Nie jest nową okolicznością też nowa ocena znanych wcześniej okoliczności i dowodów (por. wyrok NSA z 16 listopada 2001 r., III SA 1770/00, nie publikowany). Nowe dowody mają cechę istotnych dla sprawy dopiero wówczas, gdy można na ich podstawie stwierdzić, że gdyby były znane organowi orzekającemu, to mogłyby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Nowe dowody muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne konieczne dla jej rozstrzygnięcia. Na gruncie tego przepisu spór między stronami dotyczy tego, czy załączone do wniosku o wznowienie postępowania w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku VAT za miesiąc sierpień 2001 roku, określenia zobowiązania w podatku VAT za miesiąc wrzesień 2001r., określenia nadwyżki naliczonego nad należnym za miesiąc październik 2001 r., dowody stanowią nowe dowody, a nadto czy stanowią one dowody istotne, dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze Sąd stwierdza, że nie wnoszą one nic nowego do sprawy ponad to, co już zostało ustalone i ocenione w przeprowadzonym postępowaniu. W ocenie Sądu, podatnik nie przedstawił dowodów ani argumentów uzasadniających uchylenie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]’ w trybie wznowionego postępowania. Sąd rozważając kwestię istnienia przesłanek wymienionych w art. 240 § 1 pkt 5 i pkt 7 Ordynacji podatkowej, wziął pod uwagę wszystkie argumenty podatnika podnoszone w postępowaniu odwoławczym, a po analizie całego materiału dowodowego stwierdził, że ww. przesłanki nie zaistniały, o czym prawidłowo orzekł organ w zaskarżonej decyzji. Wbrew sugestiom podatnika, w sprawie nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, ani nowe dowody, które istniały w dniu wydania decyzji ostatecznej i były nieznane organowi, który ją wydał ( art.240§1 pkt5 O.p.), a także, że decyzja z dnia 13.03.2007r. nie została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji ( art.240 §1 pkt7 O.p.). Sąd stanął na stanowisku, że zarzuty skargi wskazujące na sprzeczność zaskarżonej decyzji z interesem publicznym i prywatnym skarżącego są nietrafne, gdyż w/w okoliczności nie stanowią przesłanek uzasadniających uchylenie decyzji ostatecznej w trybie wznowionego postępowania. Skarżący nietrafnie zarzucił też, iż organ podatkowy w zaskarżonej decyzji bezpodstawnie zakwestionował odliczenie podatku naliczonego z faktur wystawionych przez R. T. dla Skarżącego, a także podniósł, że R. T. zeznała w postępowaniu karno-skarbowym w roku 2009, iż działalność gospodarczą prowadziła na własny rachunek do roku 2003. Odnosząc się do ww. zarzutów Sąd stwierdził, że protokół z przesłuchania R. T. w ramach ww. postępowania wznowieniowego nie został przez podatnika przedstawiony organowi podatkowemu, stąd organ - Dyrektor Izby Skarbowej nie mógł odnieść się do w/w okoliczności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Niemniej jednak Sąd stwierdził, iż zeznania złożone przez R. T. w roku 2009 nie stanowią nowych istotnych w sprawie okoliczności, które uzasadniałyby uchylenie decyzji w trybie wznowionego postępowania, albowiem zeznania te nie mogłyby podważyć faktu złożenia przez R. T. w dniu 26 kwietnia 2001 r. w Urzędzie Skarbowym w E. zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z), w którym wskazano datę zaprzestania wykonywania czynności od dnia 1 maja 2001 r. (k. 66, tom III akt dot. m-ca VII 2001 r.). Powyższe zgłoszenie stanowiło na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, podstawę do wykreślenia R. T., jako podatniczki z rejestru podatników podatku od towarów i usług, a w konsekwencji dokonania ustaleń zawartych w decyzji z dnia "[...]", Nr "[...]", skierowanej do M.L. W ocenie Sądu, zasadnie organ II instancji ustosunkował się do wspomnianych przez skarżącego wyroków w sprawach karnych, podnosząc w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w poprzedzającej ją decyzji z dnia "[...]", że nie mają one związku z rozpatrywaną sprawą, o wznowienie postępowania. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art.250 p.p.s.a..