I SA/Ol 283/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania pomocy na zalesianie w pomniejszonej wysokości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania pomocy na zalesianie w pomniejszonej wysokości, S.P. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, iż rozpoczął inwestycję polegającą na wykonaniu kapitalnego remontu stanowiącego jego własność budynku mieszkalnego. W celu finansowania inwestycji zaciągnął kredyt, którego miesięczna rata wynosi 700 zł. Wskazał, że sprawuje opiekę nad swoją niepełnosprawną córką i w związku z tym ponosi koszty lekarstw i środków higienicznych. Jak podał, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne trudności w regulowaniu zobowiązań oraz utratę płynności finansowej prowadzonego gospodarstwa. Do wniosku dołączył m.in. kopie decyzji o udzieleniu pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, umowy rachunku bankowego wraz z potwierdzeniem udzielenia kredytu oraz orzeczenia o niepełnosprawności córki wraz z zaświadczeniem o sprawowaniu opieki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o powyższy przepis Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu powołane przez stronę i potwierdzone załączonymi do wniosku dokumentami okoliczności związane z ponoszonymi nakładami inwestycyjnymi oraz sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną córką, przy znacznej wartości przedmiotu zaskarżenia (23.649 zł), stanowią podstawę do stwierdzenia, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej gospodarstwa wnioskodawcy, a co za tym idzie skutkować znaczną dla niego szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Powyższe determinuje uznanie, że w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić jednocześnie należy, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowe w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia