I SA/Ol 289/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.C o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia "[...]" nr "[...]", w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" o nr jak wyżej, K.C. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania - do czasu zakończenia postępowania odwoławczego – w/w decyzji Burmistrza z dnia "[...]", odmawiającej wznowienia postępowań w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 2000-2002 oraz 2004-2006. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że obowiązek wykazania, iż zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s,a., tj. możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ciąży na wnioskodawcy. Nie wystarczy samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, iż sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie został w żaden sposób uzasadniony. Strona nie przedstawiła bowiem żadnych argumentów odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Z treści wniosku o wstrzymanie wynika ponadto, że dotyczy on aktu administracyjnego, którego przedmiot odnosi się do odmowy wznowienia postępowania w zakresie wymiaru podatku od nieruchomości. Jak zaś trafnie podnosi się w doktrynie prawa (p. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217), wszelkie akty administracyjne odmowne nie kwalifikują się do wykonania. Nie nakładając na stronę żadnych obowiązków, ani nie ustalając nakazów, nie wywołują one określonych skutków materialnoprawnych. Decyzja odmowna Burmistrza z dnia "[...]", nie nadaje się tym samym do wykonania. Zauważyć jednocześnie należy, iż z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika wprawdzie, że możliwym jest wstrzymanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednak dotyczy to tylko aktów wydanych w pierwszej instancji oraz aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7) Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do zwrotu "w granicach danej sprawy" stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (p. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 433 i nast.). W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie. Nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (p. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 o sygn.akt: II FZ 441/12, dostępne w bazie internetowej orzeczeń NSA). Decyzja Burmistrza o wstrzymanie, o której wniosła strona skarżąca nie mieści się zatem w zbiorze aktów prawnych, mogących podlegać wstrzymaniu wykonania w toku niniejszego postępowania. Z wyżej opisanych względów wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony. Dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.