I SA/Ol 313/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z dnia 9 czerwca 2025 r., nr 156/OR14/2025 w przedmiocie płatności rolno-środowisko-klimatycznej na rok 2024 postanawia: odrzucić skargę. W. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z 9 czerwca 2025 r. w przedmiocie płatności rolno-środowisko-klimatycznej na rok 2024. Skarżący, na mocy zarządzenia z 21 lipca 2025 r., wezwany został m.in. do podania numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu 25 lipca 2025 r. (k. 16 akt sąd.). W piśmie z 31 lipca 2025 r. skarżący oświadczył, że rezygnuje z postępowania wyjaśniającego w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z 9 czerwca 2025 r., nr 156/OR14/2025. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), pismo strony jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL w niniejszym przypadku stanowi brak formalny skargi. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie, skierowana na adres skarżącego przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez m.in. podanie numeru PESEL została doręczona 25 lipca 2025 r. Pomimo upływu w dniu 1 sierpnia 2025 r. wyznaczonego terminu, brak formalny skargi nie został usunięty. W wyznaczonym terminie skarżący złożył natomiast pismo, w którym oświadczył, że rezygnuje z postępowania wyjaśniającego w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Warmińsko-Mazurskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie z 9 czerwca 2025 r., nr 156/OR14/2025. Sąd uwzględnił uchwałę z 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22, w której Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów orzekł, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu. Jak wynika z podjętej przez NSA uchwały, numer PESEL musi znajdować się w pierwszym piśmie strony skarżącej w sprawie, a w przypadku jego braku - na wezwanie Sądu - winien być w zakreślonym terminie nadesłany. Sąd nie jest uprawniony do podejmowania czynności procesowych za stronę, w szczególności uzupełniania braków formalnych pisma na podstawie np. akt administracyjnych. Stanowisko zajęte we wskazanej wyżej uchwale wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 269 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony NSA (por. m.in. wyrok NSA z 12 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 116/17). Omawianej uchwały Sąd nie mógł więc pominąć przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, strona skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi. Wobec powyższego Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W odniesieniu zaś do oświadczenia skarżącego w piśmie z 31 lipca 2025 r., wskazać należy, że nawet gdyby uznać, że stanowiło ono cofnięcie skargi, to mogłoby wywołać określony w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skutek prawny w postaci umorzenia postępowania sądowego jedynie wówczas, gdy postępowanie to zostało prawidłowo wszczęte. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że postępowanie sądowe jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje (wyrok NSA z 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04, opubl. CBOIS). Jeżeli zatem skarga zawiera braki, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, sąd zobligowany jest odrzucić skargę, a nie umorzyć postępowanie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.