I SA/Ol 328/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2012 roku wniosku stron o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, lipiec, sierpień 2009r. postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skargą z dnia 21 maja 2012r. A. Sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]", w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, lipiec, sierpień 2009r. Pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z dnia 02 lipca 2012r. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zagadnienia występującego w sprawie o sygn. akt I FSK 484/11, które może wpłynąć na wynik postępowania w niniejszej sprawie. Jako podstawę prawną żądania wskazał na art. 126 w zw. z art. 125 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z dnia 11 lipca 2012r. przychylił się do tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z 04 stycznia 2012r., sygn. akt I FSK 484/11, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1) czy unormowania wynikające z art. 66 lit. a, b i c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (publ. Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.), zwanej dalej jako Dyrektywa 112, należy interpretować w ten sposób, iż w przypadku wystawienia przez podatnika faktury dokumentującej usługę objętą dyspozycją przewidzianego w tym artykule uprawnienia dla państwa członkowskiego (odstępstwa od art. 63, 64 i 65 Dyrektywy 112), możliwe jest określenie wymagalności podatku (obowiązku podatkowego) w oparciu o art. 66 lit. b Dyrektywy 112 na dzień zapłaty, nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usługi? 2) czy unormowania wynikające z art. 66 lit. a i b Dyrektywy 112 należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwiają się one polskim przepisom krajowym przyjętym w art. 19 ust. 13 pkt 2) lit. a i b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej jako ustawa o VAT) stanowiącym, iż moment powstania obowiązku podatkowego (zdarzenie, z nastąpieniem którego podatek staje się wymagalny dla niektórych transakcji) dla usług transportowych i spedycyjnych następuje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania tych usług także wówczas, gdy zostaje wystawiona i doręczona nabywcy faktura najpóźniej w ciągu 7 dni od wykonania usługi przewidująca późniejszy termin płatności, a nabywca usługi uprawniony jest do odliczenia podatku naliczonego za okres, w którym otrzymał fakturę, niezależnie od faktu zapłaty za usługę. Ponieważ problem przedstawiony Trybunałowi Sprawiedliwości pojawia się również w niniejszej sprawie, orzeczenie wydane w następstwie zadanych wyżej pytań będzie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w zakresie złożonych wniosków stron o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zagadnienia Sąd stwierdza, że skoro występuje inna przyczyna zawieszenia niż wymieniona w art. 126 p.p.s.a. (zawieszenie na zgodny wniosek stron), to postępowanie sądowe winno być jednak zawieszone na podstawie wymienionej w art. 124 § 1 lub 125 § 1 (zawieszenie z urzędu). Zawieszenie postępowania z urzędu, jeśli nie zachodzi bezczynność stron, nie wywołuje bowiem niekorzystnych dla stron skutków, które są związane z jego zawieszeniem na zgodny wniosek stron – ze względu na treść art. 127 §, art. 129 i art. 130 § 1 p.p.s.a. (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 404). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a. należało zawiesić postępowanie sądowe.