I SA/Ol 330/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczny uszczerbek w majątku rodziny skarżącego i zagroziłoby funkcjonowaniu założonej przez niego rodziny. Dyrektor Izby Skarbowej w dopowiedzi na skargę, odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji, wskazał iż należność podatkowa w kwocie 2 573 zł z należnymi odsetkami w wysokości 1 127,21 zł , została wyegzekwowana. W związku z tym oddalił wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji, gdyż okazał się on bezprzedmiotowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża stronę. W chwili obecnej decyzja została wykonana. W przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji wyegzekwowana kwota będzie mogła być zwrócona. Stanowisko skarżącego, że skarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja jest merytorycznie nietrafna i w jego ocenie narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2004 r., FZ 358/2004, LexPolonica nr 390383; podobnie NSA w postanowieniu z 28 kwietnia 2005r., II OZ 184/05, LEX nr 302251. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dlatego Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.